Wycieczka na wieś.

Witamy Rodziców i przedszkolaków w nowym tygodniu z nowym tematem. Dziś zapraszamy wszystkich na wieś i na spotkanie ze zwierzętami na wiejskim podwórku.
Zapraszam więc wszystkich na wycieczkę na wieś.

Link do wszystkich plików pdf znajdą państwo na końcu. Wchodząc w niego można obejrzeć i pobrać karty pracy.

1. Przygotowanie do wyjazdu.

Rodzic wspólnie z dzieckiem przygotowuje potrzebne rzeczy na wyjazd, ubrania, zabawki, książkę itp. Mogą to być rzeczy rzeczywiste lub rysowane i wycinane.( Jest to dobra okazja do uczenia dziecka podejmowania decyzji, dokonywania wyboru – co mogę wziąć ze sobą, co mi będzie potrzebne, z czym będę czuć się bezpiecznie.)

2. Pakujemy plecak do samochodu i jedziemy.

Tutaj dziecko może samo naśladować jazdę samochodem lub włączamy się i razem z dzieckiem poruszamy się po mieszkaniu, zatrzymując się co jakiś czas, aby „przyjrzeć się temu co mamy za oknem samochodu” ( zachwycamy się i opowiadamy o tym). Utrwalimy z dzieckiem zasady ruchu drogowego, udoskonalimy mowę, poszerzymy słownik i wypowiedzi dzieci).

3. przyjechaliśmy na wieś. Wysiadamy z samochodu. Czas na rozruszanie się.
Zabawa z kartami ruchowymi.

Plik pdf „Karty ruchowe”

Tutaj też jest czas, aby przybliżyć dzieciom wieś. Opowiedzieć jak wyglądała kiedyś, jaką wieś pamiętają Państwo ze swojego dzieciństwa.

4.Dochodzą nas różne dźwięki, wsłuchujemy się i odgadujemy. Ćwiczenie spostrzegawczości słuchowej.

Link do nagrań „dźwięki z wiejskiego podwórka”

5. Zabawa ruchowa „Kulawy kogut” – zabawa z elementem podskoku. Dziecko stoi w dowolnym miejscu Na hasło: Kulawy kogut! wszystkie zaczynają skakać na jednej nodze. Na hasło: Kogut śpi! – kuca i odpoczywa.

6. Czas rozejrzeć się po podwórku.
Zaglądamy do pierwszego dużego budynku i widzimy pierwsze zwierzęta. Jest to rodzina krów. (Wzbogacenie wiadomości o wybranych zwierzętach wiejskich).

Plik pdf „krowa……..’

7. rozmowa na temat oglądanych zwierząt:

- jak się nazywają te zwierzęta?
- jak się nazywa dziecko krowy?
- gdzie mieszkają krowy?
- co jedzą krowy i cielaki?
- Co daje nam krowa?

Plik pdf „Co nam dają zwierzęta?”. W tym wypadku krowa.

8. Rozmawiamy z dzieckiem o produktach. Można tutaj pogłębić wiadomości i powiedzieć, co mamy np. z mleka?

9. Wspólne wykonanie potrawy z zastosowaniem mleka, np. ugotowanie budyniu, zrobieniu naleśników itp.

10. Na dobranoc możemy przeczytać dziecku wiersz.

„Zwierzęta na wsi”
Tam gdzie szumią lasy, gdzie spokojnie płynie woda,
przy niewielkiej starej chatce znajdowała się zagroda.
Co dzień z małej chatki starsza Pani wychodziła,
kury, gęsi, kaczki wczesnym rankiem już karmiła.
Był też piesek, dwa króliki nawet kotek mały,
z całą tą wiejską zwierzyną mijał dzionek cały.
Starsza Pani swe zwierzątka tak bardzo kochała,
dla nich wszystko by zrobiła – serce by oddała.
Piesek co dzień pyszne kostki z swej miseczki zjadał,
kotek białe spijał mleczko, dużo łat posiadał.
Kury wczesnym rankiem ziarno dostawały,
dzięki czemu pyszne jajka ludziom dostarczały.
Tuż za lasem, nieopodal – dziewczynka mieszkała,
bardzo często starszej Pani chętnie pomagała.
Popołudniu, tuż po szkole, co dzień przychodziła,
pomagała przy zwierzętach, z nimi się bawiła.
Wieczorami na ławeczce Pani przysiadała,
razem z swymi zwierzątkami często rozmawiała.
Kotek siadał na kolanach, pies non stop warował,
swojej Pani i przyjaciół z zagrody pilnował.
Starsza Pani prócz zwierzątek nie miała zbyt wiele,
kotek, piesek gęsi, kury – byli to Jej przyjaciele.
One również swoją wdzięczność Pani swej okazywały,
pies szczekając, kotek mrucząc, radość Jej dawały.
Czasem człowiek w swoim życiu nie musi mieć wiele,
mały piesek może również być Twym przyjacielem.
Więc pamiętać każdy musi, nie ma co tu kryć,
że dla wszystkich zwierząt trzeba zawsze dobrym być.
AUTOR: Olga Adamowicz

Drugi dzień na wsi rozpoczynamy na wesoło od piosenki „Na podwórku” i ruchu zgodnego ze słowami piosenki lub wymyślonymi przez dziecko.

link do piosenki:

Na podwórku koło bramy
Wiodą spory cztery mamy
Każda woła, że jej dziecię
Najładniejsze jest na świecie

Mówi krowa: cielątko!
Mówi owca: jagniątko!
Mówi świnka: prosiątko!
A kobyłka: źrebiątko!

Oj tak tak, oj tak tak, oj tak!

Lecz tymczasem dziatek czwórka
Już wymknęła się z podwórka
I na łące sobie hasa
W lewo, w prawo, hej hopsasa!

Podskakuje cielątko
A tuż przy nim jagniątko
Podryguje prosiaczek
Biega w kółko źrebaczek

Oj hop hop, oj hop hop, oj hop!

Podskakuje cielątko
A tuż przy nim jagniątko
Podryguje prosiaczek
Biega w kółko źrebaczek

Oj hop hop, oj hop hop, oj hop!

A z pobliskiej biegł zagrody
Hałaśliwy kundel młody
I ogonem raźnie machał
Poszczekując: hau-hau, hau-hau!

Oj, umyka cielątko
Oj, umyka jagniątko
Oj, umyka źrebaczek
A na końcu prosiaczek

Hyc hyc hyc, hyc do mamy, hyc!

Po wesołej porcji ruchu zajmiemy się dalszym poznawaniem zwierząt na wiejskim podwórku.

1. Rozwiązywanie zagadek.
Po odgadnięciu prosimy dziecko o podzielenie słowa na sylaby i wysłuchanie pierwszej głoski. Gdy widzimy, że dziecko dobrze sobie radzi z wysłuchaniem i podaniem pierwszej głoski możemy poprosić, aby dziecko wymieniło nam jeszcze jedno słowo rozpoczynające się tą samą głoską.
Zagadki Zbigniew Dmitroca

Czasami jest szara, lecz najczęściej biała.
Nie każdy by odgadł, gdyby nie gęgała.
(gęś)

Uwielbia się kąpać, krótkie nóżki ma,
na pewno odgadniesz, gdy powiesz: – Kwa, kwa…
(kaczka)

Nigdy się nie czesze,
Choć ma piękny grzebień,
głośno pieje, W dzień z kurami grzebie.
kogut)

Jest szybki i silny,
W skromnej stajni mieszka,
Kiedy mu jest smutno,
Głośno rży i wierzga.
(koń)

Kiedy się w oborze,
Do syta nie naje, Wtedy głośno ryczy
I mleka nie daje.
(krowa)

Nie darmo ją człowiek
Zachęca i prosi
– Chociaż dużo gdacze
Złotych jaj nie znosi.
(kura)

Z jej runa powstają
Sweterki wełniane,
a swojego męża nazywa baranem.
(owca)

2. Dalszy spacer po podwórku i spotykamy następne zwierzę. Pogłębienie wiedzy n/t kozy (wygląd, pozywienie, co namy od kozy?)

Plik do obrazka „Koza….”

3. Rozmowa o zwierzętach na obrazku. Porównanie ich z wczorajszą rodziną krowią. Ćwiczenie spostrzegawczości, umiejętność porównywania).

4. „Rogate kózki”– zabawa ruchowa na czworakach. Dzieci-kózki w pozycji na czworakach starają się toczyć głową piłki do wyznaczonego wcześniej miejsca.

5.„Uparta koza” – zabawa ruchowa w parach. Dzieci dobierają się w pary. Każda para ma szarfę. Jedno dziecko z pary jest kozą. Dziecko-koza zakłada szarfę i trzyma ją na pasie. Drugie dziecko z pary – gospodarz, chwyta szarfę i na hasło: Kozy do domu! stara się prowadzić kolegę, który się mocno opiera. Po chwili dzieci zamieniają się rolami.

6. Praca z kartami pracy

Plik pdf – karty pracy

7. Słuchanie i śpiewanie piosenki. Zabawy przy piosence

8. Lepienie z plasteliny lub masy solnej zwierząt z wiejskiego podwórka.

Przepis na najprostszą masę solną

PRZEPIS NA MASĘ SOLNĄ:
szklanka mąki
pół szklanki mąki ziemniaczanej
szklanka soli
około pół szklanki wody
2 łyżki oleju
Dobrze, aby sól była drobnoziarnista – lepiej zmiesza się z mąką. Dodatek mąki ziemniaczanej sprawia, że masa jest bielsza i lepiej nadaje się do lepienia również mniejszych elementów.
Stopniowo dolewam wody i ugniatam. Masa solna nie powinna się kleić, dlatego warto wodę dolewać powoli, mając kontrolę nad konsystencją. Na tym etapie może się delikatnie kruszyć.
Dolewam olej i ugniatam do uzyskania elastycznej konsystencji – nie kruszącej się i nie lepiącej.
Jeśli masa solna się lepi, oznacza że jest za mokra i należy dosypać trochę mąki.
Jeśli natomiast się kruszy, oznacza że jest za sucha i trzeba dodać odrobinę wody.
Masę solną przechowuję w szczelnie zamkniętym woreczku, w zimnym miejscu. Dzięki temu nie wyschnie i będzie można używać jej również kilka dni później.

Masa solna kolorowa
Kolorowa masa solna ma tę przewagę nad zwykłą, że nie trzeba jej później malować. Do barwienia masy solnej nadają się barwniki spożywcze, barwniki do jajek oraz przyprawy.
Przy korzystaniu z kolorowej masy solnej trzeba liczyć się z tym, że masa zabarwi również nasze dłonie. Przy masie koloryzowanej przyprawami nie jest to duży problem, natomiast jeśli zdecydujecie się na barwienie barwnikami do jajek, warto pracować w jednorazowych rękawiczkach. Dlatego przy zabawie z dzieciakami korzystam jedynie z barwienia naturalnego.
Przyprawę wsypuję do suchych składników i mieszam. Jest to zdecydowanie lepsza metoda niż dodawanie przyprawy do gotowej masy – trudno wtedy rozprowadzić drobinki i uzyskać jednolity kolor. Intensywność koloru zależy od ilości przyprawy. Po wsypaniu odrobiny przyprawy do suchych składników, dodaję trochę wody i wówczas widzę już, jaki kolor powstanie. Na tym etapie wciąż mogę dokoloryzować moją masę, mając gwarancję jednolitego koloru.
Aby otrzymać intensywnie żółtą masę solną wystarczą dwie łyżeczki kurkumy.
Inne przyprawy, które zabarwią masę solną:
żółty – kurkuma
brązowy – cynamon
szary nakrapiany – pieprz ziołowy
ceglasty – papryka
łososiowy – papryka w niewielkiej ilości

Oczywiście Kochani Rodzice pamiętamy zawsze i wszędzie o dokładnym myciu rąk. Nauczmy nasze dzieci śpiewająco umyć ręce. Ta piosenka w tym Wam pomoże.

Rysunkowe pomoce można pobrać do wydruku na stronie oraz z drive.google.com

Komentarze zamknięte.