Propozycje dla 4 latków

Dobre pomysły dla rodziców, czyli jak spędzać czas z dzieckiem czteroletnich

Na maj

Na kwiecień

Na marzec

 

Szanowni rodzice/opiekunowie na czas edukacji prowadzonej w warunkach domowych chcielibyśmy zachęcić do:

      • Stworzenia wspólnie z dzieckiem kalendarza pogody, w którym będą mogły codziennie rysować bądź przyklejać obrazki przedstawiające zjawiska atmosferyczne z danego dnia. Wystarczy kartka papieru i pisanie z dziećmi wspólnie dni tygodnia (najlepiej każdy tydzień na osobnej kartce)
      • Pobrania dzienniczka matematycznego, projekt ten stworzyła Pani Zuzanna Jastrzębska – Krajewska; głównym założeniem jest uczenie się przez dzieci matematyki podejmując codzienne, życiowe czynności w domu. (cały opis po pobraniu dzienniczka z www.jastrzebska-krajewska.pl )
      •  „Puzzle” – jeżeli jest taka możliwość zachęcamy do wydrukowania przynajmniej jednego zdjęcia poznanego ptaka i pocięcia go na kawałki, by dzieci mogły pobawić się układając puzzle. Następnie niech podadzą nazwę ptaka, którego ułożyły. Jeśli dziecko poradziło sobie bez problemu, możemy pociąć zdjęcie na mniejsze kawałki (dzieci uwielbiają wyzwania).

Temat tygodnia: Wiosenne porządki

1. Prosimy o zapoznanie dzieci z wierszem „Odkurzacz” Agnieszki Frączek. Niech ten wiersz stanie się inspiracją do rozmowy na temat porządkowania swojego otoczenia, do rozbudzania potrzeby utrzymywania czystości wokół siebie.

Gdy nikogo nie ma w domu,
nasz odkurzacz po kryjomu,
z garderoby się wynurza
i calutki dom odkurza.
Zanim jeszcze zacznie brykać,
Ogon do kontaktu wtyka,
potem dmucha, ssie i wyje,
nic się przed nim nie ukryje!
Wczoraj w kuchni zgrabnie tańczył,
znalazł skórkę pomarańczy,
potem pożarł ziarnko grochu,
mamy fartuch zmełł po trochu.
W końcu zajrzał do lodówki,
zjadł ze smakiem trzy parówki,
łyknął wieczko od słoika,
pieska wygnał spod stolika.
Rychło ruszył znów do boju,
warcząc głośno w przedpokoju.
Zjadł korale z jarzębiny,
ziaren piasku dwa tuziny.
Z buta wyssał mi sznurówkę,
znalazł gdzieś pluszową krówkę,
pożarł krówce jedną łatkę,
potem połknął szalik w kratkę. (…)
Wszystkie inne w domu sprzęty
strach obleciał niepojęty:
„On się z nami bawi w berka!”
- odezwała się froterka.
„Już paproszków zjadł ze trzysta,
ten odkurzacz, egoista!”
Szufla na to: „To ci bieda!
Szczotkę trzeba będzie sprzedać”.
Zmiotka szura do szufelki:
„Ja tam na wypadek wszelki
pędem zmiatam przed tym stworem!”
- i umknęła w kąt z wigorem.
Szufla się za szczotkę chowa,
drży ze strachu ścierka nowa,
mop się tuli do wiaderka,
zmywak zmył się, drze się ścierka…
W końcu szczotka rzecze z góry:
„Los nas czeka dość ponury.
Ja rozumiem: zamiatanie
to prawdziwe jest sprzątanie,
ale to, co on wyprawia,
niepokojem mnie napawa.
Szumi, huczy, szura, świszczy,
wszystko na swej drodze zniszczy!
Zróbmy coś, by poszedł stąd!”.
Nagle … ktoś wyłączył prąd!
A odkurzacz? Stanął, prychnął,
paproszkami wokół kichnął,
kapeć wypluł jakiś stary,
w końcu zniknął. Czy to czary?
Nie, to tata wrócił w porę
I rozprawił się z potworem.

2. Oto propozycje przykładowych pytań, na podstawie których możecie Państwo rozmawiać na temat wiersza:
Co połknął odkurzacz?
Jakie inne sprzęty rozmawiały ze sobą?
Co się stało, że odkurzacz przestał działać?
Kto może włączać i wyłączać odkurzacz?
Jakie znacie przedmioty służące do sprzątania?
itd…

Możecie Państwo zapoznać dzieci z innymi urządzeniami gospodarstwa domowego, które ułatwiają wykonywanie różnych prac.
Bardzo ważne: należy zwrócić uwagę dzieci, że odkurzacz oraz inne urządzenia elektryczne mogą włączać tylko osoby dorosłe.

3. Proponujemy naukę wybranego fragmentu wiersza na pamięć.

4. Zachęcamy do wydrukowania kolorowanek przedstawiających urządzenia elektryczne i do wspólnego pokolorowania. Zwracamy uwagę na prawidłowy chwyt kredki oraz staranność wykonania pracy.
Bardzo ważne: doceniamy wkład pracy dzieci, zachęcamy do kończenia rozpoczętej pracy.

5. Zabawa „Szczotki, szczoteczki”. Należy zgromadzić różne szczotki: do mycia zębów, do czyszczenia odzieży, do zamiatania, do paznokci, do włosów… Następnie porównujemy szczotki pod względem podobieństw i różnic. Prosimy wziąć pod uwagę przeznaczenie, wielkość, kształt, kolor, różne wzory, twardość włosia, długość włosia, długość rączki, czy posiada uchwyt czy nie itd.

6. Wiosenne porządki to nie tylko prace w domu ale również wokół domu, w ogrodzie. Do rozmowy na ten temat możecie państwo wykorzystać dowolną ilustrację przedstawiającą ogród, działkę a także możemy odwoływać się do własnych doświadczeń związanych z wykonywaniem różnych prac porządkowych na działce czy w ogrodzie. Grabie, konewka, szpadel, wąż ogrodowy to pojęcia do wykorzystania podczas tej rozmowy.

7. „Grabki” – zabawa plastyczna. Możecie Państwo narysować kontur grabi. Zadanie dzieci polega na formowaniu wałeczków z plasteliny i wyklejaniu nimi konturu.
Ważne: przed formowaniem kształtów, plastelinę należy wyrobić.
8. „Na ogrodowej ścieżce” – zabawa ruchowa. Rodzice z dwóch skakanek lub sznurków wytyczają ścieżkę o szerokości około 20 – 30 cm. Dzieci i rodzice idą środkiem ścieżki tak, by nie przekroczyć bocznych linii. Podczas tej zabawy ćwiczymy równowagę.

9. Utrwalamy piosenkę, którą dzieci znają „Marcowe żaby”.

I. Już wiosna na polach sadzi krokusy,
Zając siedzi pod sosną, marzną mu uszy.

Refren:
A żaby rechu, rech, żaby się cieszą,
Że ten marzec rechu, rech, wszystko pomieszał.
Raz słońce a raz deszcz, idzie wiosna a tu śnieg,
Bo w marcu jak w garncu rechu, rech, żabi śmiech.

II. A deszczem umyte drzewa są czyste.
Na gałązkach już rosną kotki puszyste.

III. Na łące bociany głośno klekocą,
Rankiem słońce przyświeca, mróz mrozi nocą.

Temat tygodnia: Krokusy
Prosimy o zapoznanie dziecka z wierszem:

„Krokusy” Dorota Gellner

Krokusy, krokusy, wystawiają uszy,
bo już wiatr wiosenny.
Na koncert wyruszył,
I już stroi instrumenty,
smyczkowe i dęte.

Krokusy, krokusy, wystawiają nosy,
na wiosenne plotki, na wiosenne głosy,
bo już coraz głośniej dokoła o wiośnie.
I wychodzą spod ziemi
w swych barwnych czapeczkach,
bo wiosenne słońce,
biegnie już po ścieżkach.

1. „Rozkwitające kwiaty”. Drodzy rodzice/opiekunowie poproście, aby dzieci wyobraziły sobie, że są nasionami, które rozsiewa wiatr i z których wyrosną piękne kwiaty. Następnie akompaniuje do zabawy na tamburynie (może być również garnek i łyżka). Dzieci zgodnie z muzyką (marsz, bieg) poruszają się po pokoju. Podczas przerwy w grze, dzieci zatrzymują się, kucają i powoli wstają ze złożonymi przed sobą dłońmi, które na koniec podnoszą do góry i rozchylają na boki, naśladując rozkwitające kwiaty.

2. Zabawa ruchowa z elementami ćwiczeń oddechowych pt. „Pachnące kwiaty”. Na dywanie rozłożone są sylwety kwiatów, wycięte z kolorowych gazet. Dzieci poruszają się po sali przy tamburynie. Podczas przerwy w muzyce podnoszą jeden kwiat i kładą go na dłoni. Wdychając powietrze nosem i wydychając je ustami, próbują zdmuchnąć kwiatek z dłoni.

3. Skąd się biorą kwiaty - na podstawie opowiadania Marii Butterfield (zachęcamy do zobrazowania poniższych etapów za pomocą zdjęć znalezionych w atlasach przyrodniczych, bądź zasobów internetowych.

4.„KWIAT”

Najpierw nasionko pada na ziemię
Być może upuścił je jakiś przelatujący ptaszek .
Albo wiatr przywiał je na nowe miejsce.
Bywa i tak , że nasiona przenoszą zwierzęta.
Z nasionka wyrasta kiełek.
Ma delikatne listki
I zagłębiony w ziemię korzeń .
Nadlatuje pszczoła by zebrać nektar.
Potem przerobi go na miód.
Pszczoła zanurza się w kielichach kwiatu
I pokrywa się cała pyłkiem kwiatowym.
Porem pszczoła przelatuje na inny kwiat
Wierci się na nim i zapyla kwiat.
Gdy kwiat zostanie zapylony, zaczyna rozwijać się z niego owoc.
Niektóre owoce są miękkie- jak jabłka i jeżyny.
Inne znów są twarde- jak orzechy.
Pewne owoc mają nasionka na zewnątrz .
Inne zaś kryją nasionka w środku.
Wkrótce nasionko upadnie na ziemię i zacznie rosnąć z niego nowa roślinka.

5. „Kwiaty” – opowieść ruchowa.

Dzieci słuchając opowiadania, powoli wstają (od leżenia do stania na palcach).

Wyobraź sobie, że jesteś bardzo malutkim nasionkiem (dzieci skulone leżą na podłodze). Czujesz, że robi się coraz cieplej (dzieci poruszają się delikatnie), czujesz, jak pada na ciebie ciepły wiosenny deszczyk (dzieci nadal zwinięte w kłębek – kucają). Czujesz, jak wyrasta z ciebie kiełek (dzieci powoli prostują palec wskazujący i unoszą go nad głowę). Bardzo lubisz, jak grzeją cię ciepłe promienie słoneczne. Do wzrostu jest ci też potrzebna woda, dlatego cieszysz się na każdą kroplę deszczu. Jesteś już tak wysoki, że swoimi płatkami próbujesz dosięgnąć słońca (dzieci stoją na palcach z wyciągniętymi do góry rękoma i poruszają palcami). Ach, jaka piękna wiosna!

6. Wiosenne zabawy logopedyczne. Mówimy wspólnie z dzieckiem na głos wierszyk, a następnie wykonujemy podane ćwiczenia buzi i języka.

Wiosną wszystko się budzi, nawet język w buzi.
Podskakuje (czubek języka kierujemy w stronę nosa, następnie do brody)
i figluje. (język kierujemy do jednego kącika ust, a potem do drugiego)
Wszystko dookoła podpatruje. (językiem oblizujemy usta)
Słońce jasno świeci. (szeroko otwieramy buzię)
Wszystkie cieszą się dzieci, (uśmiechamy się, mocno rozciągając usta)
że niedługo bocian przyleci, (naśladujemy odgłosy bociana: kle, kle, kle)
a groźna zima odleci. (poruszamy mocno językiem w lewo i w prawo)

7. Praca plastyczna. Kolorowanka krokusa, którą można pomalować farbami, wykleić papierem bądź plasteliną albo po prostu pokolorować kredkami (według uznania dzieci).

8. Zakładamy hodowle kwiatów
Zachęcamy do założenie w domu własnej hodowli. Naszą propozycją jest posadzenie cebulki tulipana w pudełeczku po jogurcie. Należy wyjaśnić dzieciom, że pudełeczko powinno mieć dziurkę, by była odpowiednia wilgotność oraz, że każda roślinka potrzebuje do życia powietrza. Warto założyć też dzienniczek obserwacji, w którym dzieci mogą ilustrować zmiany w wyglądzie rośliny w trakcie jej wzrostu.

9. Polecane filmy edukacyjne:

10. Piosenki do wykorzystania w trakcie zabaw ruchowych, bądź w czasie wykonywania pracy plastycznej.

11. Zachęcamy również do nauki języka angielskiego (poniżej link do kanału Zagrajmy w Angielski)

https://www.youtube.com/channel/UCFnFnelA8gYpgheP-4BClWg

Temat tygodnia: Ptasie perypetie
Ptasie perypetie” Agata Bober

W ciepłych krajach afrykańskich, gdzie na zimę odlecieli,
Trzech przyjaciół się spotkało, by pomówić o niedzieli.

Pierwszy zaczął Pan Skowronek, co ze swego śpiewu słynął:
-Lećmy szybko wnet do Polski, bo nam dni wiosenne miną!
Wszak wiadomo nie od dzisiaj, że mym wielkim jest zadaniem
Wszem i wobec wyśpiewywać, Pani Wiosny powitanie.

- Ty mój drogi wciąż o pracy- wtrącił się czerwononogi.
Chciałbym jeszcze móc odpocząć, bo do Polski kawał drogi!
A poza tym, tam na miejscu, czeka mnie roboty szmat,
Gniazdo muszę znów zbudować, małym pomóc przyjść na świat.

-Wiem, co mówisz mój kolego- przemówiła wnet jaskółka.
Pracy w Polsce mam bez liku, bom nie jest jak ta kukułka
Co podrzuca innym dzieci, żeby później leniuchować.
Na najlepsze ptaki w Polsce, muszę dzieci swe wychować.

Wtem sfrunęła Pani Sójka, z listem w swoim małym dzióbku.
- Proszę czytać, bo znalazłam list ten w kwiatach, w mym ogródku.

Wziął list Bocian w skrzydła swoje i zaczyna czytać:
„Przylatujcie wy leniuchy, wiosnę trzeba witać!
Środek marca, a Was nie ma, zaraz będzie wielka draka,
Bo na niebie wciąż nie widać, powracającego ptaka!
Wiec pakujcie swe manatki i w daleką podróż sio!
P.S To ja, Wasz przyjaciel drogi, Pan Wróbelek Pio.”

Nie czekając ani chwili, w wielkim pędzie spakowane,
Wyruszyły w długą podróż, ptaki nieco skołowane.
Bo nie wiedzą co ich, czeka, gdy do Polski zawitają,
Strachu pełne swe kuperk, biedne ptaszki teraz mają!

Porozmawiajcie z dzieckiem o przeczytanym wierszu, zadajcie mu pytania dotyczące treści wiersza, sprawdźcie czy uważnie słuchało.

      • Rozmowa na temat powracających wiosną ptaków. Prosimy o pokazanie dzieciom zdjęć wędrujących ptaków: czapli, jaskółki, kukułki, kosa, bociana i omówić je. Warto wykorzystać ten moment na podzielenie na sylaby poznanych nazw ptaków. Przy każdym zdjęciu położyć tyle guzików (każda inna rzecz) ile jest sylab w danym wyrazie. Dzieci mogą określić gdzie jest więcej sylab, gdzie mniej, gdzie tyle samo.
      • Prosimy rodziców/opiekunów o przeczytanie zagadek Anny Sójki „Dudkowe zgadywanie”, by dzieci mogły odgadnąć i odszukać odpowiednie zdjęcie. Po każdym prawidłowym wskazaniu prosimy dziecko, by spróbowało naśladować ptaki (wskazówki pod każdą zagadką).

Stoi sobie w trzcinach, wdzięcznie szyję zgina,
w wodzie się nie tapla, bo nie kaczka to, lecz …. (czapla)

Dzieci poruszają się jak czapla: chodzą, gwałtownie zginając nogi, głowę trzyma wysoko, ręce opuszczone wzdłuż ciała.

W piękny fraczek ubrana nad stawem zatacza kółka.
Lata nisko – deszcz wróży czarno – biała … (jaskółka).

Dzieci pochylają się, ręce trzymają rozpostarte na boki i poruszają się szybko po sali.

Podrzuca innym jajka ptasia mama – szachrajka,
ma szaro – czarne piórka i kuka – to … (kukułka)

Rodzice to jaskółki, dzieci to kukułki, które chcą podrzucić swoje jaja (małe piłeczki) do gniazda jaskółek. Jaskółki stoją w dowolnym miejscu i robią ze swojej bluzki gniazdo (trzymają koniec bluzy, robiąc wgłębienie). Kukułki chodzą po sali i powtarzają: kuku, w ręku trzymają piłeczkę. Gdy rodzic powie: podrzuć jajo, kukułki próbują podrzucić swoje jaja do gniazda jaskółki. Następnie rodzice z dziećmi zamieniają się rolami.

Żółty dziób, brunatne pióra, mógłby śpiewać w wielu chórach,
bo ma melodyjny głos i szybko się uczy… (kos)

Dzieci są kosami, powtarzają dźwięki wydawane przez rodziców. Kosy potrafią potrafią powtórzyć wygwizdaną przez człowieka melodię, naśladować dzwonek telefonu, gwizd czajnika, pisk hamulców.

Gdy mówi „coś bym zjadł”, to zwykle szuka żab,
rozpoznasz go po klekocie. Już wiesz, kto to? Tak! To… (bociek)

Dzieci na sygnał rodzica stają na jednej nodze i uderzają w dłonie wyprostowanymi rękami, mówiąc kle, kle. Na słowo „mysz” spacerują po pokoju i patrzą w podłogę. (Bociany najchętniej żywią się myszami, nornikami, kretami, dżdżownicami).

      • „Ptaki” – zabawa ruchowa. Dziecko biega po pokoju, poruszając rękami jak skrzydłami – naśladując lot ptaków. Rodzic wystukuje rytm za pomocą garnka i łyżki. Gdy przestaje, dziecko zatrzymuje się i naśladuje odgłosy ptaka wymienionego przez rodzica: bocian (kle, kle, kle), kukułka (kuku, kuku), dudek (tu, tu, tu).
      • Puzzle” – jeżeli jest taka możliwość zachęcamy do wydrukowania przynajmniej jednego zdjęcia poznanego ptaka i pocięcia go na kawałki, by dzieci mogły pobawić się układając puzzle. Następnie niech podadzą nazwę ptaka, którego ułożyły. Jeśli dziecko poradziło sobie bez problemu, możemy pociąć zdjęcie na mniejsze kawałki (dzieci uwielbiają wyzwania

Temat tygodnia: Wiosna

Moi kochani. W dalszym ciągu nie damy Wam się nudzić.

20 marca 2020r. wszystkie dzieci z naszego przedszkola

miały pójść na spacer w barwnym korowodzie z Marzanną

szukać wiosny.

Razem nie pójdziemy, ale możemy ten dzień jednak przeżyć wspólnie.

Oto kolejne propozycje wspólnych zabaw.

Kochane dzieci!!!

Tak bardzo się cieszę, że mogłam do Was napisać.

Witam Was ciepłym, pogodnym słonkiem, śpiewem

ptaków, klekotem boćków, wesołym rechotem żab i

ciepłym oddechem wietrzyka. Czeka mnie dużo pracy,

by widać mnie było wokoło, dlatego myślę, że mi pomożecie.

Przygotowałam dla Was ciekawe zadania, które sprawdzą, co

o mnie już wiecie. Życzę miłej zabawy i powodzenia.

Pozdrawiam Was bardzo serdecznie.

Wiosna

      1. Pierwsze zadanie- zabawa „Prawda to, czy plotka?”

Rodzice przygotowują dwie buźki: jedną uśmiechniętą,

drugą smutną. Jeśli odpowiedz jest prawdziwa to dzieci

podnoszą do góry uśmiechniętą buźkę, jeśli nie smutną.

      • Teraz jest pora roku, którą nazywamy wiosna.
      • Na wiosnę przylatują bociany z ciepłych krajów.
      • Zimą jeździmy na wakacje i kąpiemy się w morzu.
      • Zimą lepimy bałwana.
      • Wiosną kolorowe liście spadają z drzew.
      • Jesienią zbieramy grzyby i kasztany.
      • Przebiśnieg i krokus to pierwsze wiosenne kwiaty.
      • Wróble odlatują na zimę do ciepłych krajów.
      1. Drugie zadanie- zabawa rytmiczna „Słonko po deszczu” M. Kownackiej

Z wykorzystaniem gazet. W czasie czytania wierszyka przez Rodzica,

Dzieci wykonują polecenia.

Pada deszczyk! Pada deszczyk!

i po liściach tak szeleści…

(Dziecko w przysiadzie bębni rytmicznie palcami o podłogę)

Zatuliły kwiatki płatki,

główkę chylą do rabatki!

Kap! Kap! Kap!

(Dziecko opuszcza nisko głowę)

Deszcz ustaje- płyną nisko chmury-

Kwiaty wznoszą się do góry!

Ho! Ho! Ho!

(Dziecko wznosi stopniowo głowę do góry)

Wiatr tu pędzi na wyścigi.

Wiatr kołysze nam łodygi!

Wiu! Wiu! Wiu!

(Dziecko kołysze się na boki stojąc w rozkroku)

Biegną dzieci tu z ochotą:

Uważajcie- takie błoto!

Hyc! Hyc! Hyc!

(Dziecko biegnie na palcach)

Byle słonko nam nie zgasło-

róbmy prędko z błota- masło!

Chlap! Chlap! Chlap!

(Dziecko przebiera nogami w miejscu)

Teraz- baczność-kroki duże-

Przeskoczymy przez kałuże!

Hop! Hop! Hop!(Biegi i skoki)

Już pogoda- słonko świeci,

maszerują w pole dzieci-

Raz- Dwa- Trzy!

(Dziecko maszeruje rytmicznie, akcentując stopą pierwszy krok i klaskaniem następny).

3. Trzecie zadanie- zabawa ruchowa „Wiosna budzi się”.

Dziecko wraz z Rodzicami tańczą do muzyki Antonio Vivaldi „Wiosna”.

4.”Małe pogaduchy”- rozwijanie rozpoczętej myśli:

      • Wiosna sprawia, że…
      • Wiosenna pogoda jest…
      • Spacerując wiosną można zobaczyć…

5. „Wiosenny spacer”- zabawa ruchowa przy muzyce relaksacyjnej „Wiosna w parku”

z udziałem rodziców.

      • Idziemy do parku na wiosenny spacer- spacerujemy po pokoju.
      • W parku rosną różne drzewa: wysokie –stanie na palcach, ręce wyciągnięte

w górę- i niskie- przechodzenie do przysiadu.

      • W nocy padał deszcz, na alejkach jest pełno kałuż-

przeskoki z nogi na nogę.

      • na drzewach widać świeże wiosenne liście, którymi lekko porusza ciepły

wietrzyk- kołysanie rękami w dowolnym kierunkach.

      • Parę dni temu burza powaliła olbrzymie drzewo-

przechodzenie do leżenia na plecach.

      • Gałęzie zajęły całą alejkę- rozkładanie rąk na boki.
      • Teraz znowu grzeje wiosenne słońce. Cieszymy się i wesoło podskakujemy

z nogi na nogę.

6. Wspólnie z rodzicami, rodzeństwem wykonujemy Marzannę tylko z tych rzeczy,które mamy w domu. Wykorzystujemy: gazety, ścinki, wełnę, nici, papier kolorowy, plastikowe butelki, rolki po papierze i cuda które macie w domu. Życzymy kreatywnej pracy.

7. Zabawa „Pracowita mrówka”- sprzątanie pokoju- to co lubią rodzice.
Temat tygodnia: Wycieczka na wieś
Witamy Rodziców i przedszkolaków w nowym tygodniu z nowym tematem. Dziś zapraszamy wszystkich na wieś i na spotkanie ze zwierzętami na wiejskim podwórku.
Zapraszam więc wszystkich na wycieczkę na wieś.

Link do wszystkich plików pdf znajdą państwo na końcu. Wchodząc w niego można obejrzeć i pobrać karty pracy.

1. Przygotowanie do wyjazdu.

Rodzic wspólnie z dzieckiem przygotowuje potrzebne rzeczy na wyjazd, ubrania, zabawki, książkę itp. Mogą to być rzeczy rzeczywiste lub rysowane i wycinane.( Jest to dobra okazja do uczenia dziecka podejmowania decyzji, dokonywania wyboru – co mogę wziąć ze sobą, co mi będzie potrzebne, z czym będę czuć się bezpiecznie.)

2. Pakujemy plecak do samochodu i jedziemy.

Tutaj dziecko może samo naśladować jazdę samochodem lub włączamy się i razem z dzieckiem poruszamy się po mieszkaniu, zatrzymując się co jakiś czas, aby „przyjrzeć się temu co mamy za oknem samochodu” ( zachwycamy się i opowiadamy o tym). Utrwalimy z dzieckiem zasady ruchu drogowego, udoskonalimy mowę, poszerzymy słownik i wypowiedzi dzieci).

3. przyjechaliśmy na wieś. Wysiadamy z samochodu. Czas na rozruszanie się.
Zabawa z kartami ruchowymi.

Plik pdf „Karty ruchowe”

Tutaj też jest czas, aby przybliżyć dzieciom wieś. Opowiedzieć jak wyglądała kiedyś, jaką wieś pamiętają Państwo ze swojego dzieciństwa.

4.Dochodzą nas różne dźwięki, wsłuchujemy się i odgadujemy. Ćwiczenie spostrzegawczości słuchowej.

Link do nagrań „dźwięki z wiejskiego podwórka”

https://www.youtube.com/watch?v=qz0wkrTtCLw

5. Zabawa ruchowa „Kulawy kogut” – zabawa z elementem podskoku. Dziecko stoi w dowolnym miejscu Na hasło: Kulawy kogut! wszystkie zaczynają skakać na jednej nodze. Na hasło: Kogut śpi! – kuca i odpoczywa.

6. Czas rozejrzeć się po podwórku.
Zaglądamy do pierwszego dużego budynku i widzimy pierwsze zwierzęta. Jest to rodzina krów. (Wzbogacenie wiadomości o wybranych zwierzętach wiejskich).

Plik pdf „krowa……..’

7. rozmowa na temat oglądanych zwierząt:

- jak się nazywają te zwierzęta?
- jak się nazywa dziecko krowy?
- gdzie mieszkają krowy?
- co jedzą krowy i cielaki?
- Co daje nam krowa?

Plik pdf „Co nam dają zwierzęta?”. W tym wypadku krowa.

8. Rozmawiamy z dzieckiem o produktach. Można tutaj pogłębić wiadomości i powiedzieć, co mamy np. z mleka?

9. Wspólne wykonanie potrawy z zastosowaniem mleka, np. ugotowanie budyniu, zrobieniu naleśników itp.

10. Na dobranoc możemy przeczytać dziecku wiersz.

„Zwierzęta na wsi”
Tam gdzie szumią lasy, gdzie spokojnie płynie woda,
przy niewielkiej starej chatce znajdowała się zagroda.
Co dzień z małej chatki starsza Pani wychodziła,
kury, gęsi, kaczki wczesnym rankiem już karmiła.
Był też piesek, dwa króliki nawet kotek mały,
z całą tą wiejską zwierzyną mijał dzionek cały.
Starsza Pani swe zwierzątka tak bardzo kochała,
dla nich wszystko by zrobiła – serce by oddała.
Piesek co dzień pyszne kostki z swej miseczki zjadał,
kotek białe spijał mleczko, dużo łat posiadał.
Kury wczesnym rankiem ziarno dostawały,
dzięki czemu pyszne jajka ludziom dostarczały.
Tuż za lasem, nieopodal – dziewczynka mieszkała,
bardzo często starszej Pani chętnie pomagała.
Popołudniu, tuż po szkole, co dzień przychodziła,
pomagała przy zwierzętach, z nimi się bawiła.
Wieczorami na ławeczce Pani przysiadała,
razem z swymi zwierzątkami często rozmawiała.
Kotek siadał na kolanach, pies non stop warował,
swojej Pani i przyjaciół z zagrody pilnował.
Starsza Pani prócz zwierzątek nie miała zbyt wiele,
kotek, piesek gęsi, kury – byli to Jej przyjaciele.
One również swoją wdzięczność Pani swej okazywały,
pies szczekając, kotek mrucząc, radość Jej dawały.
Czasem człowiek w swoim życiu nie musi mieć wiele,
mały piesek może również być Twym przyjacielem.
Więc pamiętać każdy musi, nie ma co tu kryć,
że dla wszystkich zwierząt trzeba zawsze dobrym być.
AUTOR: Olga Adamowicz

Drugi dzień na wsi rozpoczynamy na wesoło od piosenki „Na podwórku” i ruchu zgodnego ze słowami piosenki lub wymyślonymi przez dziecko.

link do piosenki:

Na podwórku koło bramy
Wiodą spory cztery mamy
Każda woła, że jej dziecię
Najładniejsze jest na świecie

Mówi krowa: cielątko!
Mówi owca: jagniątko!
Mówi świnka: prosiątko!
A kobyłka: źrebiątko!

Oj tak tak, oj tak tak, oj tak!

Lecz tymczasem dziatek czwórka
Już wymknęła się z podwórka
I na łące sobie hasa
W lewo, w prawo, hej hopsasa!

Podskakuje cielątko
A tuż przy nim jagniątko
Podryguje prosiaczek
Biega w kółko źrebaczek

Oj hop hop, oj hop hop, oj hop!

Podskakuje cielątko
A tuż przy nim jagniątko
Podryguje prosiaczek
Biega w kółko źrebaczek

Oj hop hop, oj hop hop, oj hop!

A z pobliskiej biegł zagrody
Hałaśliwy kundel młody
I ogonem raźnie machał
Poszczekując: hau-hau, hau-hau!

Oj, umyka cielątko
Oj, umyka jagniątko
Oj, umyka źrebaczek
A na końcu prosiaczek

Hyc hyc hyc, hyc do mamy, hyc!

Po wesołej porcji ruchu zajmiemy się dalszym poznawaniem zwierząt na wiejskim podwórku.

1. Rozwiązywanie zagadek.
Po odgadnięciu prosimy dziecko o podzielenie słowa na sylaby i wysłuchanie pierwszej głoski. Gdy widzimy, że dziecko dobrze sobie radzi z wysłuchaniem i podaniem pierwszej głoski możemy poprosić, aby dziecko wymieniło nam jeszcze jedno słowo rozpoczynające się tą samą głoską.
Zagadki Zbigniew Dmitroca

Czasami jest szara, lecz najczęściej biała.
Nie każdy by odgadł, gdyby nie gęgała.
(gęś)

Uwielbia się kąpać, krótkie nóżki ma,
na pewno odgadniesz, gdy powiesz: – Kwa, kwa…
(kaczka)

Nigdy się nie czesze,
Choć ma piękny grzebień,
głośno pieje, W dzień z kurami grzebie.
kogut)

Jest szybki i silny,
W skromnej stajni mieszka,
Kiedy mu jest smutno,
Głośno rży i wierzga.
(koń)

Kiedy się w oborze,
Do syta nie naje, Wtedy głośno ryczy
I mleka nie daje.
(krowa)

Nie darmo ją człowiek
Zachęca i prosi
– Chociaż dużo gdacze
Złotych jaj nie znosi.
(kura)

Z jej runa powstają
Sweterki wełniane,
a swojego męża nazywa baranem.
(owca)

2. Dalszy spacer po podwórku i spotykamy następne zwierzę. Pogłębienie wiedzy n/t kozy (wygląd, pozywienie, co namy od kozy?)

Plik do obrazka „Koza….”

3. Rozmowa o zwierzętach na obrazku. Porównanie ich z wczorajszą rodziną krowią. Ćwiczenie spostrzegawczości, umiejętność porównywania).

4. „Rogate kózki”– zabawa ruchowa na czworakach. Dzieci-kózki w pozycji na czworakach starają się toczyć głową piłki do wyznaczonego wcześniej miejsca.

5.„Uparta koza” – zabawa ruchowa w parach. Dzieci dobierają się w pary. Każda para ma szarfę. Jedno dziecko z pary jest kozą. Dziecko-koza zakłada szarfę i trzyma ją na pasie. Drugie dziecko z pary – gospodarz, chwyta szarfę i na hasło: Kozy do domu! stara się prowadzić kolegę, który się mocno opiera. Po chwili dzieci zamieniają się rolami.

6. Praca z kartami pracy

Plik pdf – karty pracy

7. Słuchanie i śpiewanie piosenki. Zabawy przy piosence

8. Lepienie z plasteliny lub masy solnej zwierząt z wiejskiego podwórka.

Przepis na najprostszą masę solną

PRZEPIS NA MASĘ SOLNĄ:
szklanka mąki
pół szklanki mąki ziemniaczanej
szklanka soli
około pół szklanki wody
2 łyżki oleju
Dobrze, aby sól była drobnoziarnista – lepiej zmiesza się z mąką. Dodatek mąki ziemniaczanej sprawia, że masa jest bielsza i lepiej nadaje się do lepienia również mniejszych elementów.
Stopniowo dolewam wody i ugniatam. Masa solna nie powinna się kleić, dlatego warto wodę dolewać powoli, mając kontrolę nad konsystencją. Na tym etapie może się delikatnie kruszyć.
Dolewam olej i ugniatam do uzyskania elastycznej konsystencji – nie kruszącej się i nie lepiącej.
Jeśli masa solna się lepi, oznacza że jest za mokra i należy dosypać trochę mąki.
Jeśli natomiast się kruszy, oznacza że jest za sucha i trzeba dodać odrobinę wody.
Masę solną przechowuję w szczelnie zamkniętym woreczku, w zimnym miejscu. Dzięki temu nie wyschnie i będzie można używać jej również kilka dni później.

Masa solna kolorowa
Kolorowa masa solna ma tę przewagę nad zwykłą, że nie trzeba jej później malować. Do barwienia masy solnej nadają się barwniki spożywcze, barwniki do jajek oraz przyprawy.
Przy korzystaniu z kolorowej masy solnej trzeba liczyć się z tym, że masa zabarwi również nasze dłonie. Przy masie koloryzowanej przyprawami nie jest to duży problem, natomiast jeśli zdecydujecie się na barwienie barwnikami do jajek, warto pracować w jednorazowych rękawiczkach. Dlatego przy zabawie z dzieciakami korzystam jedynie z barwienia naturalnego.
Przyprawę wsypuję do suchych składników i mieszam. Jest to zdecydowanie lepsza metoda niż dodawanie przyprawy do gotowej masy – trudno wtedy rozprowadzić drobinki i uzyskać jednolity kolor. Intensywność koloru zależy od ilości przyprawy. Po wsypaniu odrobiny przyprawy do suchych składników, dodaję trochę wody i wówczas widzę już, jaki kolor powstanie. Na tym etapie wciąż mogę dokoloryzować moją masę, mając gwarancję jednolitego koloru.
Aby otrzymać intensywnie żółtą masę solną wystarczą dwie łyżeczki kurkumy.
Inne przyprawy, które zabarwią masę solną:
żółty – kurkuma
brązowy – cynamon
szary nakrapiany – pieprz ziołowy
ceglasty – papryka
łososiowy – papryka w niewielkiej ilości

Oczywiście Kochani Rodzice pamiętamy zawsze i wszędzie o dokładnym myciu rąk. Nauczmy nasze dzieci śpiewająco umyć ręce. Ta piosenka w tym Wam pomoże.

Rysunkowe pomoce można pobrać do wydruku na stronie oraz z drive.google.com

Temat tygodnia: Zwierzęta na wieś

1.W zagrodzie Małgosi – bajeczka ortofoniczna.
Dorosły czyta treść bajeczki, a dzieci naśladują odgłosy zwierząt.

Wieczorem w zagrodzie cioci Małgosi
Każde zwierzątko o jedzenie prosi.
Piesek szczeka: hau, hau, hau.
Kotek miauczy: miau, miau, miau.
Kura gdacze: kod, ko, da.
Kaczka kwacze: kwa, kwa, kwa.
Gąska gęga: gę, gę, gę.
Ona też chce najeść się.
Owca beczy: be, be, be.
Koza muczy: me, me, me.
Indor gulga: gul, gul, gul.
Krowa ryczy: mu, mu, mu.
Konik parska: prr, prr, prr.
A pies warczy: wrr, wrr, wrr.
I tak gra orkiestra ta, aż Małgosia jeść im da.

2.Posłuchaj i dokończ zdanie.
Opiekun mówi zdania, których zakończenia – słowa do rymu – dopowiadają dzieci. Dzieci wykonują czynność, o której jest mowa w zdaniu.
Powiedz: prosię i podrap się po … nosie.
Powiedz: koń i wyciągnij do mnie… dłoń.
Powiedz: krowy i dotknij palcem … głowy.
Powiedz: króliczki i nadmij … policzki.
Powiedz: kaczuszka i dotknij łokciem …brzuszka.
Powiedz: psy i klaśnij raz, dwa, …trzy.

3.„Puzzle obrazkowe”:
Przygotowujemy dla dziecka koperty z pociętymi obrazkami. Układanie obrazka w całość.

więcej informacji na stronie pixabay.com
więcej informacji na stronie pixabay.com
więcej informacji na stronie pixabay.com
więcej na stronie pixabay.com
więcej informacji na stronie pixabay.com

Rozmawiamy z dzieckiem na temat ułożonych zwierząt, przypominamy ich nazwy, dzielimy na sylaby. Przypominamy jak nazywają się młode zwierząt z obrazka i jak się nazywa ich dom.

4.Bajka terapeutyczna „Na wiejskim podwórku” Tatiany Jankiewicz.
Świetna okazja aby po przeczytaniu porozmawiać o przyjaźni, koleżeństwie, a także o złości. W jakich sytuacjach się złościmy, co wtedy myślimy, czujemy, jak się zachowujemy. Co możemy zrobić w takim trudnym momencie(Np. zgnieść dużą kartkę papieru, rzucić poduszką o podłogę, wyskakać się, bazgrać intensywnie po kartonie i in.. Może dziecko wymyśli własny, bezpieczny sposób na rozładowanie złości” )

Za górami, za lasami, wśród złotych pól i zielonych traw, na pięknej polanie otoczonej dębami znajdowała się wioska, a na jej skraju małe podwórko, na którym mieszkały zwierzęta. Wśród mieszkańców były czarno-białe krówki, różowe świnki, brodate kózki, żółte kaczuszki, kurki, indyki i milutkie króliki. Życie tam płynęło spokojnie, a zwierzątka żyły w wielkiej przyjaźni. Całe dnie spędzały na zabawach, figlach i psotach. Były dla siebie miłe, dobre i uczynne, często mówiły proszę, przepraszam, dziękuję. Wszystkie zwierzęta bardzo się lubiły i pomagały sobie w trudnych chwilach. Zwierzątka dbały o swój wiejski ogródek, w którym rosły piękne, kolorowe kwiaty. Codziennie troszczyły się o nie, podlewały je, a one odwdzięczały się kolorami, jak tęcza i cudownym zapachem. I tak mijał dzień za dniem, miesiąc za miesiącem…
Pewnego dnia stało się coś strasznego. Na wiejskie podwórko wkradła się ZŁOŚĆ. Niespostrzeżenie zapanowała nad każdym mieszkańcem podwórka. Szeptała zwierzątkom niemiłe słówka, namawiała do kłótni. Od tego czasu na podwórku zapanował bałagan i hałas. Zwierzęta kłóciły się ze sobą – świnki wyzywały kózki, kaczki wyzywały kurki, a koniki podstawiały kopytka owieczkom i rżały ze śmiechu, gdy te przewracały się. Nie myślały o tym, że komuś może stać się krzywda. Zapominały o magicznych słowach. Nie potrafiły już bawić się razem, krzyczały na siebie, hałasowały i przestały uśmiechać się do siebie. Były dla siebie niemiłe, co bardzo cieszyło ZŁOŚĆ. Zwierzątka zapomniały również o swoim ogrodzie, o kwiatkach, pięknych jak tęcza, które powoli stawały się coraz brzydsze i już tak nie pachniały.
Wieść o hałaśliwym i skłóconym podwórku rozniosła się po całym świecie i dotarła do dobrej, wiosennej wróżki, która postanowiła pomóc zwaśnionym zwierzętom. Zasmuciła się bardzo ujrzawszy ogródek pełen zwiędniętych kwiatów oraz wykrzywione od złości miny zwierzątek. Czarodziejka prosiła zwierzęta, by zmieniły swoje postępowanie, prosiła ZŁOŚĆ, by ta opuściła wiejskie podwórko i odeszła daleko ,daleko…ale ani zwierzątka, ani ZŁOŚĆ nie słuchały jej. Wtedy wróżka podarowała zwierzętom magiczne pudełko i poprosiła, by złapały w nie ZŁOŚĆ. Zwierzątka bardzo ucieszyły się z prezentu ,ponieważ były już bardzo zmęczone ciągłymi kłótniami. Gdy ZŁOŚĆ spała, złapały ją i włożyły do pudełka. W pudełku Złość zamieniła się w coś miłego i przyjemnego, w coś, co pozwoliło zwierzętom zrozumieć, że o wiele przyjemniejsze jest życie w zgodzie, gdzie nie ma hałasu, kłótni i gdzie panuje przyjaźń…
Na wiejskim podwórku znowu zapanował ład i porządek…

5.Wiersz do posłuchania „Na wiejskim podwórku”- zmodyfikowany wiersz S. Kraszewskiego.

Można czytać ten utwór razem z pociechą. Rodzic zaczyna wers („krowa”, „koń”) a dziecko kończy(„łaciate cielątko”, „brązowe źrebiątko”)
Na podwórko dumne matki prowadziły swoje dziatki:

Krowa- łaciate cielątko
Koń- brązowe źrebiątko
Świnka- różowe prosiątko
Kurka- pierzaste kurczątko
Kaczka- płetwiaste kaczątko
Każda prowadzi swoje dzieciątko!

Wtem ujrzały pieska Burka, który urwał się ze sznurka.
Tak się bardzo przestraszyły, że aż dzieci pogubiły.

Krowa- łaciate cielątko
Koń- brązowe źrebiątko
Świnka- różowe prosiątko
Kurka- pierzaste kurczątko
Kaczka- płetwiaste kaczątko
Każda prowadziła swoje dzieciątko!
Każda zgubiła swoje dzieciątko!

Wtem gospodarz konna furką wjechał prosto na podwórko.
Zszedł czym prędzej ze swej furki, zamknął Burka do komórki.
Lamentują biedne mamy: „Co my teraz zrobić mamy?”

Wtem z kryjówek wyszły dziatki, odnalazły swoje matki:
Krowa- łaciate cielątko
Koń- brązowe źrebiątko
Świnka- różowe prosiątko
Kurka- pierzaste kurczątko
Kaczka- płetwiaste kaczątko
Każda prowadzi swoje dzieciątko!
Znalazło mamę każde dzieciątko!

6. Zapraszamy do zagrania w grę, w której dziecko będzie mogło połączyć w pary zwierzęta z ich dziećmi.
wiecej informacji na stronie link

Zabawy słuchowe, oddechowe, analizy i syntezy wyrazu, usprawniające aparat mowy.

1.” Dzień dobry zwierzątka- zabawa fabularyzowana usprawniająca narządy mowy
Dorosły czyta tekst, dziecko „inscenizuje” to, co zaznaczone grubym drukiem.

Bardzo wcześnie rano wszystkie zwierzęta jeszcze smacznie spały. Kogut i kury w kurniku na grzędzie (oblizywanie czubkiem języka górnych zębów po wewnętrznej stronie), krowa i koń w oborze (unoszenie języka za górne zęby i cofanie go do podniebienia miękkiego), a piesek w budzie (język w przedsionku jamy ustnej, oblizywanie górnych zębów).
Pierwszy obudził się kogut, wyskoczył z kurnika (szerokie otwieranie buzi i wysuwanie języka nie dotykając o zęby), rozejrzał się po podwórku (kierowanie języka w kąciki ust, przy szeroko otwartych ustach), wyskoczył na płot (unoszenie języka nad górną wargę) i głośno zapiał – kukuryku!!
Głośne pianie koguta obudziło kury, które zawołały – ko – ko – ko!! Na śniadanie kurki zjadły ziarenka (chwytanie ziarenek ryżu preparowanego wargami).
Obudził się też piesek, zaszczekał – hau hau, hau!! Pobiegał w koło podwórka (usta szeroko otwarte, oblizywanie warg ruchem okrężnym). Zmęczył się bardzo tym bieganiem i dyszy (wysuwanie szerokiego języka do brody).
Wyszedł także ze swej kryjówki kotek i zamiauczał – miau, miau!! Wypił mleczko z miseczki (wysuwanie języka nad dłońmi ułożonymi w kształcie miseczki).
W chlewiku świnka zaczęła potrącać ryjkiem drzwi (wysuwanie warg do przodu jak przy samogłosce u).
Krowa zaryczała – muu, muu!! A koń zaparskał, że też już nie śpi (parskanie, kląskanie).
A ty co mówisz wszystkim rano, gdy się obudzisz? (dzień dobry).

2. ” Sylaby na opak”- zabawa słowna. Analiza i synteza wyrazu.

Opiekun podaje wyraz związany z omawianą tematyką sylabizując go od tyłu. Zadaniem dziecka jest odgadnąć, o jakie słowo chodzi.

wa- kro ( krowa), nia- świ (świnia), ra-ku ( kura), czę-kur (kurczę), bię- źre ( źrebię), lę- cie (cielę), nik- kur (kurnik), nia- staj (stajnia), to- bło (błoto), ko- mle (mleko), ko- jaj (jajko), no- sia (siano)….

3. „Karmimy kurki”- ćwiczenia oddechowe.

Przenoszenie za pomocą słomki, ziarenek papierowych z kartki na rysunek kury.

5. „Jadą konie”- zabawa słuchowa.

Różnicowanie rytmu wystukiwanego przez opiekuna i odtwarzanie go za pomocą klaskania: 0, 00, 000, 0 00, 00 00, 0 000, 00000…..(wymyślamy dowolne schematy rytmiczne)

6.Zagadki. Proponujemy pobawić się z pociechami w samodzielne układanie zagadek. Na przemian, rodzic, dziecko.

Zabawy ruchowe:
- „Koniki” – ruchy wykonywane do słów piosenki, którą znajdziecie Państwo:
więcej informacji na stronie link

Noga goni nogę
Bujają koniki
Stukają kopytka
W rytm muzyki
Jedna noga tupie: tup, tup, tup
Druga noga stuka: stuk, stuk, stuk
Konik skacze sobie: hop, hop, hop
Koniku w drogę! Wioooooooooooo!

Propozycje dla Rodziców:
„8 genialnych zabaw, dzięki nim Twoje dziecko będzie zdrowe i silne emocjonalnie”:

„Trening umiejętności społecznych. Jak ćwiczyć w domu?”
więcej informacji na stronie link

Temat tygodnia: Zwierzęta na wsi
Nadal pozostajemy w tematyce zwierząt na wsi.

Zadania i zabawy proponowane dzisiaj będą miały na celu:
- doskonalenie własnej samodzielności,
- doskonalenie wymowy dziecka,
- pozbycia się uprzedzeń do jedzenia niektórych produktów,
- miło spędzić czas,
- utrwalić i doskonalić liczenie w zakresie 6,

1. Dzisiejszy i każdy następny dzień zacznijmy od doskonalenia samodzielności dzieci i wyrabianiu nawyku wykonywania czynności higienicznych.

Pozwólmy dziecku na
- samodzielne rozbieranie się i ubieranie się.
- w miarę możliwości dziecka na ścielanie łóżka,
- samodzielne mycie,
- samodzielne jedzenie.
Żeby było milej włączmy dziecku muzykę.

Do mycia proponuję piosenkę

2. Każdemu zależy na prawidłowej wymowie dziecka. Poświęćmy więc kilka minutek na doskonalenie wymowy własnego dziecka.

1.” Dzień dobry zwierzątka- zabawa fabularyzowana usprawniająca narządy mowy

Bardzo wcześnie rano wszystkie zwierzęta jeszcze smacznie spały. Kogut i kury w kurniku na grzędzie (oblizywanie czubkiem języka górnych zębów po wewnętrznej stronie), krowa i koń w oborze (unoszenie języka za górne zęby i cofanie go do podniebienia miękkiego), a piesek w budzie (język w przedsionku jamy ustnej, oblizywanie górnych zębów).
Pierwszy obudził się kogut, wyskoczył z kurnika (szerokie otwieranie buzi i wysuwanie języka nie dotykając o zęby), rozejrzał się po podwórku (kierowanie języka w kąciki ust, przy szeroko otwartych ustach), wyskoczył na płot (unoszenie języka nad górną wargę) i głośno zapiał -kukuryku!!
Głośne pianie koguta obudziło kury, które zawołały – ko – ko – ko!! Na śniadanie kurki zjadły ziarenka (chwytanie ziarenek ryżu preparowanego wargami).
Obudził się też piesek, zaszczekał – hau hau, hau!! Pobiegał w koło podwórka (usta szeroko otwarte, oblizywanie warg ruchem okrężnym). Zmęczył się bardzo tym bieganiem i dyszy (wysuwanie szerokiego języka do brody).
Wyszedł także ze swej kryjówki kotek i zamiauczał – miau, miau!! Wypił mleczko z miseczki (wysuwanie języka nad dłońmi ułożonymi w kształcie miseczki).
W chlewiku świnka zaczęła potrącać ryjkiem drzwi (wysuwanie warg do przodu jak przy samogłosce u).
Krowa zaryczała – muu, muu!! A koń zaparskał, że też już nie śpi (parskanie, kląskanie).
A ty co mówisz wszystkim rano, gdy się obudzisz? (dzień dobry).

3. Pomóżmy dziecku przezwyciężyć uprzedzenia do niektórych potraw. Najpierw zróbmy degustację różnych produktów, a potem przygotujmy wspólnie potrawę zawierającą te ulubione rzeczy i te trochę mniej.

,Zgadnij co to za przysmak?” – zabawa badawcza

Przygotowujemy: jogurt, maślankę, śmietanę, mleko, ser biały, ser żółty, serek topiony, masło, jajko). Po degustacji (możemy odgadywać z zamkniętymi oczami), określanie smaku. Uświadamiamy dz. pochodzenie produktów oraz ich wartości dla organizmu.
Następnie przygotowujemy z dzieckiem potrawę łącząc jak najwięcej lubianych składników i dodajemy jeden lub dwa mniej lubiane przez dziecko.

4. Dzieci bardzo lubią śpiewać. Zanim jednak przejdziemy do śpiewania poćwiczymy oddech.

„Karmimy kurki”- ćwiczenia oddechowe.

Przenoszenie za pomocą słomki, ziarenek papierowych z kartki na rysunek kury lub postawionej miseczki.

5. Dziś piosenka „Dziadek fajną farmę miał”

6. Jeżeli jeszcze będziecie mieli Państwo ochotę popracować z dzieckiem możecie wspólnie wymyślić grę planszową, w którą będziecie grali, kiedy będziecie mieć ochotę. Będzie to okazja do wspólnego spędzenia czasu, utrwaleniu liczenia w zakresie 6 oraz wspólnego ustalenia reguł obowiązujących wszystkich graczy.

Dziś dzień, w którym proponujemy zabawę w laboratorium. Pod tym linkiem możecie Państwo pobrać przykłady prostych doświadczeń, które możecie wykonać z dziećmi. Dzieci bardzo lubią działać, doświadczać, samodzielnie odkrywać różne rzeczy. Tutaj będą okazję wzbogacić swoją wiedzę na różne tematy.
Dowiedzą się m.in. jak:
- można w prosty sposób zrobić barwniki,
- jak powstaje deszcz w słoiku,
- jak zrobić burzę w szklance wody,
- jak zrobić samorosnący balon i wiele innych

Jak już znudzą się dziecku eksperymenty mamy garść zabaw z muzyka i ruchowych;

oraz www.mamawdomu.pl

7. Kaczki – zabawa rytmiczno-ruchowa. Utrwalenie stron prawa – lewa
Dzieci w parach idą po okręgu i odpowiednio do słów, przystając przy tym, tupią nogą (w podanym rytmie).
Jak to miło być kaczuszką, machać sobie prawą nóżką.
Szczery uśmiech mieć na dziobie, prawą nóżką tupać sobie.
Tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup.
Idzie kaczka nieboraczka, śmiesznie człapie w luźnych laczkach.
Za tą kaczką druga kaczka, idzie kaczek cała paczka.
Jak to miło być kaczuszką, machać sobie lewą nóżką.
Szczery uśmiech mieć na dziobie, lewą nóżką tupać sobie.
Tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup.

8. Ćwiczenie karta pracy do pobrania:
drive.google.pl

Życzymy miłej zabawy i radości ze wspólnie spędzonego czasu.

Temat tygodnia: Kura i kurczątka
Drodzy Rodzice!
Dzieci bardzo lubią kontakt ze zwierzętami, lubią je naśladować i wcielać się w ich role. Może zabawa w wiejską zagrodę przypadnie im do gustu? Wystarczy zbudować płot, np. z plasteliny i patyczków, oraz wykonać zwierzątka- mogą być ulepione z plasteliny lub narysowane i wycięte z kartonu. Taka zabawa pomoże w utrwaleniu nazw zwierząt oraz dźwięków, jakie wydają te zwierzęta.
1. Wspólne słuchanie piosenki „Kura czy jajko?”

2. Rozwiązywanie zagadek.
W kurniku siedzi na grzędzie,
Ko, ko, ko słychać tu wszędzie. (kura)

Wylęgły się z jajek,
Całe są żółciutkie,
Ich mama i tata
To kura z kogutkiem. (kurczęta)

3. Prosimy Rodziców o przeczytanie bajki pt. „Jajko z niespodzianką”
Jajko niespodzianka.
Pewnej kurze przydarzyła się przygoda. Znalazła jajko porzucone w trawie. Było całe, nie za duże, wyglądało jak kurze. Nic dziwnego, że żal się zrobiło go kurze. Nie mogła go tak zostawić. Zabrała go do kurnika. Tam miała jaj wiele. Siedziała na nich. Przykrywała swoimi piórami. Dbała, by miały ciepło. Wszystko po to, by małe kurczaki się z nich wylęgły. Kura dołożyła do jaj swoich jajo znalezione w trawie. Widział to wszystko kogut. Dbał on o porządek w kurniku. Sprawdzał wszystko, jaja liczył.
- Nowe jajo w kurniku, skąd się tutaj wzięło – zapytał.
- Znalazłam je w trawie. Ktoś je porzucił, więc zabrałam je ze sobą – tłumaczyła kura.
- Ale kto je zostawił? Czyje to jajo, co się z niego wykluć może? – dalej dopytywał się kogut.
- Wygląda na jajo kurze, tylko że jest trochę mniejsze – bez przekonania odpowiedziała kura.
- Jajo do jaja jest podobne. To okrągłe i to okrągłe. Nie wiemy, co z niego się wylęgnie – powątpiewał kogut.
- Na pewno wylęgnie się z niego jakiś ptak. Może kurczak, może mała kaczuszka, gąska albo indyczka. Co za różnica. Przyda się nam w kurniku jakieś urozmaicenie.
- A co będzie, jeśli z jaja wylęgnie się jakiś drapieżnik. Dajmy na to jastrząb, sokół, a może nawet orzeł? – groźnie zapytał kogut.
Na te słowa wszystkie kury, które były w kurniku zaczęły przeraźliwe gdakać.
- Ko!, ko!, ko! … wyrzućmy to jajko nim nieszczęście na nas sprowadzi.
- Przecież jajko krzywdy nikomu nie zrobi. Nawet jeśli byłoby strusie, to nikomu z jego strony nic nie grozi. Leży spokojnie, nie ma dzioba, ani szponów. Spójrzcie sami – mówiąc te słowa kura odsłoniła jajo znalezione w trawie.
- Teraz leży spokojnie, ale co będzie potem? – zastanawiał się kogut.
- Mały, nieupierzony pisklak nikomu krzywdy nie zrobi. A gdy piórka mu wyrosną i okaże się, że jest ptakiem drapieżnym, to wówczas z kurnika go odprawimy – wstawiała się za jajem kura, dodając po chwili – Spójrzcie sami, jakie małe i śliczne jest to jajo. Nie wygląda ono na jajo drapieżnika.
Po długich namowach kogut dał się przekonać i pozwolił kurze jajo zostawić. Wszyscy mieszkańcy kurnika uważnie się mu przyglądali. Czekali w napięciu. Byli bardzo ciekawi, co wykluje się z jaja. Nazwano je jajkiem niespodzianką. Mijały dni. W gnieździe kury pojawiły się pierwsze pisklęta. Jedno po drugim wychodziły ze skorupek. Były już wszystkie. Pozostało już tylko jajko niespodzianka. Ale i ono zaczęło pękać. Najwyraźniej przyszedł czas i na nie. Kogut i pozostałe kury otoczyły gniazdo. Z otwartymi dziobami wszyscy czekali aż pojawi się nowy pisklak. Wreszcie odpadł mały kawałek skorupki.
- Czy ktoś widział jego dziób, czy jest bardzo ostry? – zapytał kogut.
- To jest dziwny pisklak, dzioba nie widać u niego wcale – odparła kura, która była najbliżej jaja.
W tym momencie skorupka cała się rozsypała i ukazał się wszystkim mały żółwik.
- To ci niespodzianka – rzekł kogut – po czym zbladł i zemdlał.
Gdy kogut się ocknął, żółw już chodził po kurniku. Nie był drapieżny. Nikomu żadnej krzywdy nie mógł zrobić. Był powolny. Jadł trawę, nawet miejsca na grzędzie nie zajmował, bo wdrapać się tak wysoko nie potrafił. Wszyscy mieszkańcy kurnika bardzo go polubili, bo był bardzo sympatyczny. Nie był co prawda ptakiem, ale należał do wspólnej rodziny. Bo żółwie, chociaż skrzydeł nie mają, tak jak ptaki z jajek się wykluwają.
4. Dyktando rysunkowe- Rodzic czyta tekst dziecku a jego zadaniem jest wykonanie rysunku do czytanego tekstu.
„Kurczątko”
Kurczątko z jajeczka się urodziło, główkę najpierw wychyliło
Na dwie nóżki wyskoczyło, czarne oczka otworzyło
Dziobek mały otworzyło, zakwiliło.

„Kogucik”
Jajo…szyja, grzebień czerwony, dziobek i broda, a ogon zielony
teraz ostrogi u każdej nogi, tyle krzyku w tym kurniku.

5. „Ptasia rodzina” – zabawa z elementami ćwiczeń ortofonicznych. Rodzic opowiada historyjkę o przyjęciu zorganizowanym przez kurę i koguta. Umawia się z dzieckiem, że kiedy usłyszy nazwę ptaka, wstaje i demonstruje jego głos ( przed przystąpieniem do zabawy należy wspólnie z dzieckiem ustalić te odgłosy).

Na przyjęciu u kury i koguta zebrała się cała ptasia rodzina. Kura z radością pełniła rolę gospodyni. Witała wszystkich miłym słowem. Bocianowi powiedziała, że ma piękny biało-czarny fraczek. Zwróciła uwagę na piękne korale indyka. Pogawędziła z gołąbkami o ich nowym mieszkaniu na wieży ratusza. Uśmiechnęła się radośnie do przechodzących obok przyjaciółek kaczki i gąski. Kiedy pocieszała zmartwionego chorobą synka wróbla, przyszedł kogut z wiadomością, że kolacja gotowa. Kura zaprosiła gości na poczęstunek. Zastanawiała się, dlaczego nie ma wrony i kukułki. W tym momencie otworzyły się drzwi i stanęły w nich obie spóźnialskie. Wszystkie ptaki zasiadły do stołu.
6. „Karmimy kurki”- ćwiczenia oddechowe.
Przenoszenie za pomocy słomki, ziarenek papierowych z kartki do plastikowej miseczki.
7. „Do czego wykorzystujemy jajka?” – dziecko zastanawia się , co można zrobić z jajka – burza mózgów.
8. Na kolację przygotowujemy wspólnie „Myszki z jajek”.
Potrzebne składniki:
Jajka (ilość dowolna z 5 jajek wyjdzie 10 myszek)
Szczypiorek
Rzodkiewka
Pieprz w ziarenkach
Sałata lub ser żółty
grafika Ewa

Temat tygodnia: Gąski, gąski do domu
Kochani,
już bardzo stęskniłyśmy się za Wami. Nie możemy doczekać się kiedy znowu się spotkamy. Na razie jeszcze jakiś czas jest to niemożliwe, dlatego przesyłamy Wam kolejne zabawy. Wiemy, że interesujecie się życiem zwierząt, dlatego proponujemy Wam ciąg dalszy zabaw na temat tych, które żyją w gospodarstwie wiejskim – ptaków z wiejskiego podwórka.

A teraz kilka słów do Rodziców. Chcemy zwrócić Państwa uwagę na to, byście ten czas który spędzacie teraz z dziećmi wykorzystali jak najlepiej. Jesteśmy świadome, że zdarza się, że niektórzy z Was wyręczają swoje dzieci w różnych czynnościach z powodu pośpiechu, nadmiaru obowiązków. Podpowiadamy, by ten czas wykorzystać na to, by dzieci stały się bardziej samodzielne. Warto zachęcać je do utrzymywania czystości w swoim pokoju, do przygotowywania prostych posiłków razem z rodzicami, wykonywania w swoim tempie czynności związanych z ubieraniem, przygotowaniem się do snu. Wyręczanie nie sprzyja ich rozwojowi. Radzimy byście Państwo często rozmawiali z dziećmi na różne tematy, co wpłynie na rozwój ich słownictwa, na to że będą uczyć się budować poprawne wypowiedzi. Te rozmowy z pewnością poszerzą horyzonty dzieci. Podkreślamy wagę codziennego czytania dziecku. Możecie Państwo korzystać z różnych edukacyjnych programów, których wybór jest bogaty. Przypominamy także o tym, jaką wartość niesie za sobą wspólne spędzanie czasu podczas różnych gier planszowych, zręcznościowych… Ważne jest także umożliwienie dziecku zaspokojenia potrzeb aktywności fizycznej. Podejmowanie tych działań pozwoli na nabywanie przez dziecko doświadczeń w różnych obszarach rozwojowych: fizycznym, emocjonalnym, społecznym, poznawczym. Jednak pamiętajcie Państwo, podstawową formą aktywności dziecka w wielu przedszkolnym jest zabawa. Pragniemy podkreślić, że proponowane przez nas zabawy nie są obowiązkowe do wykonania. Dziecko w domu powinno, tak jak w przedszkolu bawić się samodzielnie swoimi zabawkami, konstruować, układać, sprzątać, czuć się bezpiecznie i swobodnie w swojej aktywności.

Dzisiaj bliżej poznamy różne ptaki, które mieszkają w gospodarstwie domowym.
1. „Ptasie rozmowy”
Prosimy rodziców o przygotowanie obrazków przedstawiających: rodzinę kur, rodzinę gęsi, rodzinę kaczek, rodzinę indyków. Razem z dziećmi nazywamy mamę, tatę i dziecko w każdej rodzinie. Oglądamy poszczególne ptaki, w dowolny sposób je porównujemy, szukamy różnic i podobieństw, wydajemy ich dźwięki. Jak wszystko obejrzycie i nazwiecie, możecie Państwo zadawać zagadki dzieciom np. Jak nazywa się mama kurczaka? Jak nazywa się tata gąsiątka? Jak nazywa się dziecko indyczki, itd…

OBRAZ1OBRAZ2OBRAZ3OBRAZ4OBRAZ5OBRAZ6OBRAZ7OBRAZ8

2. „Jajko” – zabawa ilustracyjna do wiersza
Zachęcamy Rodziców do nauczenia się wiersza na pamięć. Wierszyk jest krótki, rymowany, łatwo wpada w ucho. Rodzice recytują treść całego wiersza jednocześnie go ilustrując. Następnie rodzice recytują drugi raz po jednym wersie, zachęcając dzieci do powtarzania z jednoczesnym pokazywaniem.
1. Leżały dwa jajka na wysokiej grzędzie.
2. A czyje to, czyje, duże jajko będzie?
3. Leżały dwa jajka na wysokiej grzędzie.
4. A czyje to, czyje, małe jajko będzie?
5. Jedno małe, drugie duże, jedno gęsie, drugie kurze.
Ad. 1. Rysują poziomą linię od lewej do prawej na wysokości czubka głowy
Ad. 2. Rysują oburącz kształt dużego jajka
Ad. 3. Rysują poziomą linię od lewej do prawej na wysokości czubka głowy
Ad. 4. Rysują oburącz kształt małego jajka
Ad. 5. Rysują na zmianę kształt małego, dużego, dużego, małego jajka.
Ważne: jak będziecie Państwo stać naprzeciwko dzieci, należy pamiętać, że nasza strona prawa, to dzieci lewa; zwracamy również uwagę, by dzieci rysowały jajka oburącz, naśladując nasze ruchy.
3. „Żółte kuleczki” – zabawa matematyczna na podstawie wiersza
Prosimy o skorzystanie z wzorów zamieszczonych poniżej, wycięcie sylwet kurczaków i jaj oraz pokolorowanie (przygotowujemy minimum 5 sylwet jaj i 5 sylwet kurczaków). Zanim zaczniecie Państwo czytać wiersz, proszę ułożyć na stole sylwety kurczaczków i sylwety jaj, tak aby kurczaczki były schowane pod jajkami.
„Czubatka mamą”
Wysiedziała kwoka bielutkie jajeczka. Wylęgły się żółte kuleczki puchate.
Wodziła je drogą po łące, gdzie rzeczka. Dumna, że do mamy podobne i taty.
Kuleczki tak za nią równiutko się toczą. Czubatka prowadzi, w tę to w tamtą stronę.
Tu smaczne ziarenko, tam robaczki zobaczą. Na końcu najmniejsze, to zawsze spóźnione
- zgrabniutko i lekko poruszać się w chodzie. Skrzydełka czasami rozwinąć na boki,
Wykąpać czyściutko w piaseczku – nie w wodzie! I z gracją, jak mama, małe stawiać kroki.
Raz idą, a rzeczka tuż obok przepływa. O zgrozo! Plusnęły i prądem niesione
Już płyną! Na brzegu kwoka głową kiwa. Na końcu najmniejsze, to zawsze spóźnione.
A czubatka biega wciąż po brzegu wkoło. Potopią się jeszcze te moje malusie! –
A kulki żółciutkie pływają wesoło. Na pewno już wiecie – były to kaczusie.
Jak zawsze po wysłuchaniu tekstu prosimy Państwa, by porozmawiać z dziećmi o jego treści. Pomogą w tym pytania, np. Co się wykluło z jajek? Jak miała na imię kurka? Co zrobiły pisklęta, gdy zobaczyły wodę? O co martwiła się Czubatka? Dlaczego hodujemy kury, kaczki, indyki czy gęsi? Tu warto zwrócić uwagę, że kury również wysiadują jajka innych ptaków domowych.
Następnie poproście Państwo dziecko o policzenie sylwet jajek, które leżą na stole. Liczymy od lewej do prawej, od prawej do lewej, by stwierdzić, że za każdym razem wynik jest taki sam. Następnie Rodzice zdejmują sylwety informując, że jajko pękło i wykluł się kurczak. Z pozostałymi jajkami robimy to samo. Liczymy kurczaki, znowu od lewej do prawej i odwrotnie. Robimy na stole przy pomocy sznurka obręcz. Prosimy dzieci, by w obręczy umieszczały trzy kurczaki, cztery itd… Następnie prosimy dzieci, by manipulowały sylwetami kurczaków według działań: 2+2, 2+3, 4+1 itd. W zależności od zainteresowania i możliwości dzieci możecie Państwo pobawić się w dodawanie i odejmowanie wymyślając treść „zadań”.

OBRAZ9AOBRAZ10A

4. „Gąski, gąski do domu” – zabawa ruchowa
Pamiętacie Państwo tę zabawę z dzieciństwa? Troszkę ją zmodyfikujemy. Po jednej stronie pokoju stoi mama – gęś, po drugiej stronie stoi dziecko – gąska, z boku stoi tata – wilk. Oto treść dialogu mamy gąski z gąsiątkiem:
- Gąski, gąski do domu
- Boimy się
- Czego?
- Wilka złego.
- Gdzie on jest?
- Za płotem.
- Co pije?
- Wodę.
- Co gryzie?
- Kosteczki.
- Biegnijcie moje gąseczki!
Dziecko biegnie do mamy, a tata – wilk próbuje je złapać. Oczywiście możemy bawić się wiele razy, zamieniać się rolami. Myślę, że dziecko równie dobrze odnajdzie się w roli wilka.
Ważne: zabawa wywołuje wiele emocji, należy zadbać, by usunąć różne sprzęty, by dziecko na nie nie wpadło. Możecie wcześniej wykonać opaski na głowę – dla mamy gęsi, dla taty wilka i dla dziecka gąski.
Wzory zamieszczamy poniżej.
OBRAZ11OBRAZ12

5. „Kto pierwszy?” – zabawa dydaktyczna
Przygotowujemy kolorowe kółka wycięte z papieru A4. Następnie układamy je w trzech rzędach (w tylu rzędach, ile weźmie osób w zabawie). W każdym rzędzie układamy dowolną liczbę kółek, w zależności od tego, ile mamy miejsca w domu. Każdy uczestnik, czyli rodzice i dzieci stają przed swoim rzędem kółek. Uczestnicy kolejno rzucają kostką i poruszają się tyle kół do przodu, ile wypadnie oczek. Wygrywa ta osoba, która pierwsza dojdzie do mety.
6. „I” jak indyk – zabawa słuchowa
Prosimy o przygotowanie obrazków przedstawiających owcę, indyka, ogórek, oko, okno, igłę, igloo, aparat fotograficzny, arbuz, ul. Proszę o wyeksponowanie obrazków przedstawiających owcę i indyka. Zadanie dzieci polega na uporządkowaniu pozostałych obrazków. Pod obrazkiem owcy mają znaleźć się te, które zaczynają się tak samo jak słowo owca, a pod obrazkiem indyka te, które zaczynają się tak samo jak indyk. Dziecko wspólnie z rodzicami podaje nazwę każdego obrazka, wyróżnia pierwszą głoskę i kładzie obrazek we właściwym miejscu.
Ważne: są takie obrazki, które nie pasują; możecie szukać innych nazw, które zaczynają się daną głoską
OBRAZ13OBRAZ14OBRAZ15OBRAZ16OBRAZ17OBRAZ18OBRAZ19OBRAZ20OBRAZ21OBRAZ22

7. „Kogut” – zabawa plastyczna
Proponujemy pomalowanie koguta plasteliną. Dzieci mogą łączyć kolory, by praca była ciekawsza.
OBRAZ23

Pozdrawiamy Was i do zobaczenia!

Temat tygodnia: Zwierzęta i ich dzieci
1. Na początku troszeczkę się poruszamy. „Spacer zwierząt” – ćwiczenia ruchowe. Prosimy Rodziców o przeczytanie wiersza podczas, którego dzieci będą wykonywać odpowiednie ruchy.
„Spacer zwierząt” Agata Giełczyńska
(dzieci biegają po pokoju)
Polną ścieżką piesek biegnie.
Szczeka głośno w nocy, we dnie.
Nie potrafi iść powoli,
on zabawy się nie boi.
(dzieci idą, kucając i trzymając się za kostki)
Kaczka wesolutko człapie,
już po chwili wodą chlapie.
Krótkimi rusza nóżkami,
pływa razem z kaczętami.
(dzieci poruszają się, przeskakując z nogi na nogę)
Źrebak raźno podskakuje,
zmęczenia wcale nie czuje.
Hen, przed siebie dalej gna,
pędzi szybko niczym wiatr!
(dzieci idą powoli, trzymając ręce za plecami i co jakiś czas wykonując skłony)
Kurka nie śpieszy się wcale,
ziaren szuka wytrwale.
Spacerkiem się delektuje
i na robaczki poluje.
(dzieci idą na czworakach, wolno i spokojnie)
Idzie dróżką kotek mały,
czarne wąsy, ogon biały.
Delikatnie łapki stawia,
cichuteńko się zakrada.
2. Przypomnijmy sobie nazwy zwierząt i ich dzieci, ale nie w taki zwykły sposób. Proponujemy Państwu „Historię Siwka”. Do tego zadania będą nam potrzebne obrazki przedstawiające krowę, owcę, świnię, kaczkę, kurę i klacz oraz ich dzieci. Na dywanie rozkładamy wszystkie zdjęcia dzieci zwierzątka (oprócz źrebaka, którego bierzemy do ręki). Obrazki przedstawiające dorosłe zwierzęta wkładamy do koperty (oprócz klaczy, którą trzymamy w osobnej kopercie za plecami). Następnie trzymając w ręku źrebaka opowiadamy historię.
Oto Siwek, mały źrebak, który zgubił swoją mamę. Błąka się już pół dnia i wciąż nie może jej znaleźć. Jest mu bardzo smutno i źle. Tęskni za domem. Kiedy tak przemierza gospodarstwo, spotyka … (proszę o wyjęcie z koperty dowolnej sylwety zwierzęcia np. kurę) kurę.
-Czy ty jesteś moją mamą? – pyta Siwek, lecz kura zaprzecza.
-Jestem kurą, a moje dzieci to małe pisklęta. Nie, nie jestem twoją mamą. (dziecko dokleja obrazek kury do pisklaka).
Siwek idzie zatem dalej. Na swojej drodze widzi… (proszę o wylosowanie kolejnego zwierzęcia, nazwanie go i odegranie podobnego dialogu, a dziecko znajduje miejsce dla zwierzęcia obok jego dziecka; w taki sam sposób przyporządkowujemy pozostałe zwierzęta z koperty).
Siwek jest bardzo przygnębiony. Głodny i nieszczęśliwy dociera do stajni, gdzie na powitanie wybiega mama klacz (proszę wyjąć obrazek klaczy z drugiej koperty).
-Synku! – woła klacz. -Gdzieś ty był? Szukam cię po całym gospodarstwie!
Siwek wreszcie jest szczęśliwy. Znalazł swoją mamę. Wtula swój łebek w jej sierść i czuje się bezpieczny.
plansze1plansze2plansze3plansze4plansze5
Źródło pomocy dydaktycznych: więcej na stronie http://blizejprzedszkola.pl
3. Nasz Siwek jest teraz bardzo szczęśliwy. Z tego szczęścia zaczął skakać po całej stajni. Na pewno dzieci chciałyby poskakać razem z nim, dlatego proponujemy zabawę „Skaczący źrebak”. Do tej zabawy będą potrzebne conajmniej 3 osoby. Proszę wziąć sznurek lub skakankę i trzymać razem z drugą osobą na wysokości 10 – 20 cm nad podłogą. Zadaniem dzieci – „źrebaków” jest przeskakiwanie przez linę w jedną, a potem w drugą stronę na znak Rodzica. Jeżeli dziecko sobie bardzo dobrze radzi może podnieść sznurek trochę wyżej.
4. Teraz przyszedł czas, by porozmawiać z dziećmi, gdzie mieszkają poszczególne rodziny zwierząt. Dzieci poznają takie słowa jak: obora, stajnia, zagroda, kurnik. Prosimy Was byście pokazali dzieciom jak wyglądają te miejsca. Następnie niech dziecko podzieli poznane wyrazy na sylaby.
5. Ćwiczenie koncentracji i uwagi – „znikające zwierzęta”. Wykorzystując przygotowane sylwety zwierząt (około 10), rozłóżcie je na dywanie i dajcie dziecku chwilkę czasu, by mogło się dokładnie przyjrzeć. Następnie poproście je, by zamknęło oczy. W tym momencie schowajcie jedno ze zwierząt. Kiedy dziecko otworzy oczy, zapytajcie kogo brakuje. Zabawę można powtarzać ile razy dziecko ma ochotę. Dla urozmaicenia to dziecko Wam może przygotować
chować zwierzęta.
6. Kolejna propozycja zabawy to prosta praca z obrazkiem, gdzie dziecko będzie doskonaliło umiejętności matematyczne. Pokażcie dziecku obrazek i podajcie nazwę zwierzęcia, zadaniem dziecka jest policzenie ile tych zwierząt jest. Możecie spytać czego jest więcej, czego jest mniej.

plansze6

7. „Owieczki” – zabawa paluszkowa. Dzieci siedzą obok rodzica i naśladują jego ruchy do słów rymowanki.
„Owieczki” Agata Giełczyńska
Pięć owieczek w zagrodzie bryka (pokazujemy całą dłoń):
jeden, dwa, trzy, cztery, pięć (liczymy na palcach).
Nagle patrzcie, jeden znika (chowamy mały palec, pomagając sobie drugą ręką).
Cztery owieczki w zagrodzie brykają (pokazujemy cztery palce):
jeden, dwa, trzy, cztery (liczymy na palcach).
Jedna odeszła, więc trzy zostają (chowamy serdeczny palec).
Trzy owieczki małe: jeden, dwa, trzy (liczymy na palcach)
idą razem na hale („kroczymy” palcami po przedramieniu drugiej ręki).
Przez strumyk przeskoczą (zmieniamy rękę i „kroczymy” po drugim przedramieniu)
i dalej wesoło kroczą (palcami „wspinamy się” na czubek głowy).
A gdy dotrą na sam szczyt, całą trawę zjedzą w mig (drapiemy się po głowie)!
8. W miarę możliwości prosimy o wydrukowanie 5 kolorowanek ze strony:więcej informacji na stronie https://www.mjakmama24.pl/
Poproście dzieci, by pokolorowały zwierzątka, a następnie spróbowały je wyciąć. W międzyczasie prosimy o wycięcie przez państwa 15 kwadratów (będą symbolizowały prezenty dla zwierząt). Następnie rozłóżcie na dywanie pokolorowane sylwety zwierząt i poproście, aby dzieci rozdały każdemu ze zwierząt tyle samo prezentów. Następnie możecie odłożyć jedno ze zwierząt i poprosić, aby ponownie rozdały po tyle samo. Poproście, aby po zakończeniu podziału przeliczyły i zobaczyły czy faktycznie ma tyle samo. Jeśli nie to warto spytać komu trzeba odebrać, ile prezentów zostanie wolnych. Pamiętajmy, że należy chwalić dziecko za każdą próbę.
9. Dzieci uwielbiają być pomocnikami, dlatego zaproponujcie im, by pomogli gospodarzowi Frankowi zbierać na traktor „bele siana” (możecie pokazać na zdjęciu jak wyglądają takie prawdziwe bele). Wcześniej należy przygotować te bele, rozcinając rolki po papierze na mniejsze pierścienie lub po prostu posklejać takie pierścienie z cienkich pasków papieru. „Bele siana” należy rozłożyć na środku pokoju w różnych miejscach. Następnie daj dziecku ołówki i niech trzyma go poziomo, chwytając jego końce w dwie dłonie. Następnie dziecko zaczyna chodzić po pokoju, naśladując dźwięk traktora. Na znak rodzica dziecko zatrzymuje się i rodzic mówi ile „beli siana” ma dziecko załadować. Dzieci nasuwają na swoje ołówki taką ilość beli, o ile poprosił rodzic. Podczas zabawy można załadowywać bele albo rozładowywać. Możemy liczyć na przykład ile bel zostało nam na ołówku.
10. Jeżeli dzieci mają problem jeszcze z dopasowywaniem zwierząt z ich dziećmi, zachęcamy do obejrzenia filmiku edukacyjnego:

Zachęcamy do wykonania wspólnie z dziećmi czekoladowych precelków na patyku, które będą przedstawiać zwierzęta wiejskie.
więcej informacji na stronie https://hungryhappenings.com/
Życzymy miłej zabawy!

Temat tygodnia: Skąd się bierze mleko
„Skąd się bierze mleko?” – propozycje zabaw dla dzieci 4 letnich
1. „Co słychać na podwórku?” – rozwiązywanie zagadek słownych.
Na początek mamy kilka zagadek.

Czasami jest szara
lecz częściej biała.
Nie każdy by odgadł,
gdyby nie gęgała. (gęś)

Uwielbia się kąpać,
krótkie nóżki ma,
na pewno odgadniesz,
gdy powiesz: – kwa, kwa… (kaczka)

Nigdy się nie czesze,
choć ma piękny grzebień,
rano głośno pieje,
w dzień z kurami grzebie. (kogut)

Jest szybki i silny,
w skromnej stajni mieszka,
kiedy mu jest smutno,
głośno rży i wierzga. (koń)

Nie darmo ją człowiek
zachęca i prosi –
chociaż dużo gdacze
złotych jaj nie znosi. (kura)

Tłustego mleka
da nam na serek.
i ciepłej wełny
da na sweterek…(owca)
2. „Gospodarstwo” – zabawa dydaktyczna
Rodzice mają przygotowane ilustracje i podpisy budy, stajni, klatki, obory, kurnika, chlewika, stodoły oraz sylwety zwierząt zamieszkujących te pomieszczenia gospodarcze. Następnie rodzic nawiązuje rozmowę z dzieckiem i prosi o przyporządkowanie sylwet zwierząt do odpowiednich miejsc ich zamieszkania. Rodzic układa napisy nad miejscami zamieszkania zwierząt i odczytuje je. Dziecko przez patrzenie na napis i powtarzanie nazw wyrazów uczy się czytania globalnego.
3. „Co to za zwierzę ?” – rozmowa na podstawie ilustracji.
Rodzic przygotowuje obrazek krowy i cielęcia i nawiązuje rozmowę z dzieckiem wyjaśniając co przedstawiają obrazki.

Posłuchajmy piosenki o naszej głównej bohaterce zajęć :)

Zapoznajmy teraz dzieci z wierszem Jana Brzechwy pt.:”Kruk i krowa” może dowiedzą się skąd się wzięła nazwa krowa

Dlaczego krowę nazwano krową?
Mam na ten temat bajkę gotową.
We wsi Koszałki, gdzie skręca droga,
stała pod lasem chatka uboga,
w chatce mieszkała stara babina,
która na wojnie straciła syna.
Była, więc sama jedna na świecie,
we wsi Koszałki, w zduńskim powiecie.
I miała tylko zwierzę rogate,
zwierzę rogate i nic poza tym.
Zwierzę wyrosło pod jej opieką
i co dzień babci dawało mleko.
Babcia się zwała Krykrywiakowa,
piła to mleko i była zdrowa,
a zwierzę, które wiersz ten wymienia,
dotąd nie miało we wsi imienia.
Jedni wołali na nie Mlekosia,
Inni po prostu Basia lub Zosia.
Sołtys przezywał zwierzę Rogatką,
A babcia – Łatką albo Brzuchatką.
Nad chatą stale kruki latały,
dwa kruki czarne i jeden biały.
„Kr-kr!” – wołały, bo babcia owa,
która się zwała Krykrywiakowa,
karmiła kruki i co dzień rano
stawiała miskę z kaszą jaglaną.
Otóż zdarzało się też nierzadko,
Że zwierzę babci, zwane Brzuchatką,
Gdy swego żarcia miało za mało,
kaszę jaglaną z miski zjadało.
Kruki dwa czarne i jeden biały,
Babcię wzywały, „kr-kr!” – wołały,
„Kr-kr!”- skrzeczały z wielkim przejęciem,
rogate zwierzę dziobiąc zawzięcie.
Do „kr” ktoś dodał końcówkę „owa”
I tak powstała ta nazwa” krowa.”
Odtąd się krowa krową nazywa.-
Ta bajka może nie jest prawdziwa,
Może jest nawet sprzeczna z nauką,
lecz winę tego przypiszcie krukom.

4. Co dzieci wiedzą na temat mleka?
Posłuchajmy wypowiedzi dzieci a później sami opowiedzmy im co my wiemy na jego temat.
Na wsi krowy mieszkają w oborze, która codziennie jest sprzątana. Ściany często wyłożone są kafelkami, każdego dnia są myte i spłukiwane ciepłą wodą. Krowy muszą być czyste i zdrowe. Często odwiedza je pan weterynarz i sprawdza czy nic im nie dolega. Mleko, które dają przez cały rok jest bardzo zdrowe. Krowy dojone są każdego dnia. Można to robić ręcznie lub przy pomocy elektrycznej dojarki. Następnie w specjalnych pojemnikach, zwanych cysternami, mleko wiezie się do mleczarni. Tam zostaje dokładnie zbadane czy nie zawiera bakterii, które mogą wywołać choroby. Mleko szybko się psuje, dlatego musi być szybko przetworzone. Otrzymuje się z niego: jogurty, sery, mleko w proszku, kefiry, lody, śmietanę, masło i maślankę. Część rozlewa się do butelek i kartonów. Gotowe produkty rozwożone są do sklepów.

Rodzic opowiada dziecku, że mleko otrzymujemy nie tylko od krowy ale także możemy je dostać również od owcy i od kozy. Ciekawostką jest to, że mleko możemy również dostać od bawołów. We Włoszech jest robiony z tego mleka popularny ser mozzarella.

5. „Krowa” – zwierzę pożyteczne – rozmowa z dzieckiem na podstawie ilustracji i wiedzy dziecka. Rodzic przygotowuje obrazki przedstawiające produkty mleczne. Mogą być oczywiście prawdziwe produkty mleczne (ser biały i żółty, jogurt, masło, śmietanę i mogą być lody) oraz kilka innych, np. 2-3 owoce, warzywa , pieczywo. Dziecko ma za zadanie wybrać te, które powstają z mleka i je nazwać.

6. Eksperyment – kolorowe mleko. Rodzice z dziećmi mogą przeprowadzić krótki eksperyment. Potrzebne będą: talerz, mleko, płyn do naczyń, patyczki kosmetyczne i barwniki spożywcze.

7. „Robimy ser” – wiemy, że może w obecnej sytuacji będzie Państwu trudno ale możemy razem z dziećmi spróbować zrobić własny ser.

Do przygotowania sera potrzebny jest duży słoik, 1litr zsiadłego mleka w dużej misce, pół litra zagotowanego, bardzo gorącego mleka (nie UHT), śmietankę 30% (ok. 2 łyżeczek), sito i miskę na serwatkę. Należy wlać gorące słodkie mleko do miski ze zsiadłym mlekiem i długo mieszać, aby wystygło, w tym czasie powstanie skrzep. Następnie przelewamy skrzep z serwatką do sitka, tak, aby serwatka spływała do miski. Teraz nasz ser musi postać tak długo, aby cała serwatka spłynęła do miski. Wtedy ser będzie gotowy i będziemy mogli go spróbować. Smacznego!

Temat tygodnia: Święta Wielkanocne
Witamy w nowym tygodniu. Dziś nowe propozycje zabaw i zajęć, które będziecie mogli wykonać razem ze swoimi dziećmi. Mamy nadzieję, że każdy znajdzie w nich coś fajnego dla siebie i ten czas spędzony wspólnie z dzieckiem zaowocuje nowymi umiejętnościami lub zainteresowaniami.

Dzisiejsze nasze propozycje związane są ze Świętami Wielkanocnymi. Wszyscy wiemy, ze będą to inne święta niż zawsze, ale postarajmy się w tej nowej i trudnej rzeczywistości zorganizować „prawdziwe święta” i wprowadzić dziecko w ich przygotowanie.

Dlatego proponujemy wspólne z dzieckiem przygotowania do Świąt, aby to był czas spędzony naprawdę razem. Dzieci bardzo lubią pomagać swoim bliskim, dlatego pozwólmy im na wspólne porządki i wszelkie czynności związane z przygotowaniami świątecznymi. Święta to oczywiście owies, pisanki, kurczaczki, baranki. Dziś tego będzie sporo.

Zacznijmy może od zrobienia wspólnych porządków. Zachęćmy dziecko do pomocy nam oraz do sprzątnięcia własnego pokoju, a przy okazji zróbcie przegląd zabawek. Porządki w zabawkach mogą nam przynieść dwa efekty: Jeden to taki, ze Wasze dziecko odkryje nowe zabawy lub przypomni sobie stare, a przy okazji trochę posprzątacie i może trochę ubędzie zbytecznych rzeczy. Wspólne porządki to także dobra okazja do wspólnych rozmów, wspólnego wspominania własnego dzieciństwa. To okazja do rozwijania mowy, rozszerzania słownictwa, a przede wszystkim zacieśniania więzi między rodzicem a dzieckiem.

Jak już posprzątamy możemy chwilę poświęcić na wspólną naukę. Na dysku google pod linkiem znajdą państwo na slajdach ogólne wiadomości o Świętach Wielkanocnych. Te krótkie „hasła” możecie Państwo wzbogacić własnymi informacjami, a tak naprawdę własnymi opowieściami, jak to było w Państwa domach jak byliście dziećmi.

A teraz kilka propozycji zabaw:

1. Zabawa „Uwaga jajko!” Dzieci i rodzice spacerują po pokoju trzymając na łyżeczce piłeczkę ping – pongową. Na hasło „Uwaga jajko!” wymieniają się łyżeczkami.

2. Zabawa z gazetą – każdy w przeciągu 2 minut wykonuje z gazety jajko.

3. Dziecko i rodzic opowiada o swoim jajku : „Moje jajko nazywa się Lolek,…

4. Wyścigi pisanek: Zabawę możecie przeprowadzić na dwa sposoby, które opisałam poniżej.
SPOSÓB 1: Do zabawy potrzebujecie czekoladowych jajek, ( lub ich zastępników – normalnych jajek, piłeczek ping – pongowych lub co wam wyobraźnia podpowie) plastikowych lub normalnych łyżek, liny (skakanki), którą zaznaczycie START i METĘ. Zadaniem dzieci jest jak najszybsze przeniesienie do mety jajka położonego na łyżce.
SPOSÓB 2: Do drugiego sposobu potrzebujecie słomki (rurek do picia), styropianowych jajeczek (jeżeli nie macie to również możecie wykorzystać piłeczki ping-pongo’we). Dziecko siedzi np. z jednej strony dywanu. Zadaniem ich jest jak najszybsze przeniesienie jajeczka do mety (np. do końca dywanu). Aby przenieść jajko muszą dmuchać w słomkę, tak by jajeczko mogło toczyć się do przodu.

5. Siejemy owies.
Świeta to oczywiście owies, który wykorzystujemy jako piękną ozdobę stołu. Jest to świeżość i powiew wiosny. Posiejmy więc owies, jeden rodzinny lub kazdy domownik swój i obserwujcie, czyj wyrośnie ładniej i szybciej, kto się lepiej opiekuje roślinami. To też świetna zabawa, a przede wszystkim obserwacja i poznanie:
jak rosną rośliny, czego potrzebuje roślina, aby rosnąć, co może przypieszyć, a co opóźnić rozwój i wzrost rośliny. Będzie to też pierwsza lekcja do zakładania balkonowych ogródków, ogródków przydomowych. Napewno będzie dużo fajnej zabawy.
Potrzebujemy: skorupkę z jajka, plastikowy pojemnik po jogurcie lub serku, lub inny dowolny pojemnik, ziemię, owies.
Do pojemniczka wsypujemy trochę ziemi, kładziemy nasiona owsa i podlewamy. Nasiona mogą być nie zasypane ziemią. Obserwujemy z dzieckiem nasza hodowlę.
Propozycje prac plastycznych
więcej na stronie https://www.kreatywniewdomu.pl/

Link, pod którym proponujemy karty pracy (grafomotoryka – udoskonalająca sprawność ręki, przygotowanie do pisania i sprawnego kolorowania)

więcej informacji na stronie https://eduzabawy.com/

A teraz czas na piosenki

Koszyczek z wikliny pełen jest pisanek,
A przy nich kurczaczek i z cukru baranek.
Przy baranku babka, sól, chleb i wędzonka,
Oto wielkanocna świąteczna święconka.
Ref. Pisanki, kraszanki, skarby wielkanocne,
Pięknie ozdobione, ale niezbyt mocne.
Pisanki, kraszanki, całe w ornamentach,
Uświetniły nasze wielkanocne święta.
Kłócił się z kurczakiem cukrowy baranek,
Która najpiękniejsza ze wszystkich pisanek?
Czy ta malowana, czy ta wyklejana,
Czy zdobiona woskiem i pofarbowana
Ref. Pisanki, kraszanki, skarby wielkanocne,
Pięknie ozdobione, ale niezbyt mocne.
Pisanki, kraszanki, całe w ornamentach,
Uświetniły nasze wielkanocne święta.
3) Baranek kurczaczkiem długo się spierali,
aż goście świąteczni do drzwi zapukali
Wielkanocni goście czasu nie tracili
potłukli pisanki jajkiem się dzielili.
Ref. Pisanki, kraszanki, skarby wielkanocne,
Pięknie ozdobione, ale niezbyt mocne.
Pisanki, kraszanki, całe w ornamentach,
Uświetniły nasze wielkanocne święta.

Tradycyjnie na dysku google pod linkami znajdą Państwo dodatkowe materiały

 

Życzymy miłej zabawy oraz Zdrowych i Spokojnych Świąt Wielkanocnych.

Temat tygodnia: Wielkanocny koszyczek
1. Szukanie ukrytych jajek (mogą być czekoladowe lub styropianowe). Wcześniej chowamy jajka w miejsca wskazane w zagadkach (pralka, lodówka, piekarnik, pod łóżkiem, w bucie taty, za telewizorem, obok kranu w łazieńce).

I II
Gdzie brudne w czyste się zmienia Gdzie w domu jest zimno
Niech tam szukają twe palce Pomyśl w swojej główce
Płucze, wiruje, nieraz wybiela Wtedy będziesz wiedział,
Pierwsze jajeczko kryje się w…(pralce). drugie jest w…(lodówce).
III IV
Rośnie tu ciasto, chlebek, bułeczki Kolejne jajko łatwo odnajdziesz,
I innych pyszności bez liku (Bo już nie jesteś maluszkiem)
Zgadniesz na pewno, że pan zajączek Tam gdzie sny słodkie Cię odwiedzają,
Jajeczko ukrył w…(piekarniku). Czyli dokładnie pod Twoim…(łóżkiem).
V VI
Następne jajko odnajdziesz w przedmiocie Gdzie informacji wciąż cała masa
Tego, do kogo żywisz uczucie. I dramat przeplata się z humorem,
On je wychodząc na dwór ubiera Jajeczko znajdziesz w domowym salonie
Znajdziesz je ukryte w tatowym…(bucie). Ukryte dokładnie za…(telewizorem).
VII
Tam gdzie po przyjściu do domu Masz już je wszystkie, brawo odkrywco!
Dokładnie myjesz swe ręce. Jajeczka dadzą Ci dużo mocy.
Gdy go odkręcasz, to leci woda Bądź zdrowy, dzielny i mądry
A przedmiot ten kryje się w…(łazience). Życzę Ci pięknych świąt Wielkiej Nocy!

2. Posłuchajcie piosenki ZoZi- Znaki Wielkanocy

3. PISANKOWA BAJECZKA – autor Agnieszka Galica. W PDF znajdują się ilustracje do bajki.

Zajrzały wróbelki do kurnika i zobaczyły, że kura zniosła cztery jajka.
-Ko, ko, ko – zagdakała. -Leżcie tu cichutko.
I poszła szukać ziarenek na podwórku. Ale jajka myślały, że są mądrzejsze od kury.
Turlały się i postukiwały skorupkami, aż usłyszał je kot.
-Mrau -powiedział. -Będzie z was pyszna jajecznica.
-Nie, nie! – trzęsły się ze strachu jajka. -Nie chcemy na patelnię!
-Uciekajcie – ćwierkały wróbelki. -Schowajcie się przed kotem.
-Nie dam się usmażyć! – zawołało pierwsze jajko i poturlało się przed siebie. Po chwili
wróciło i zaśpiewało wesoło: „Jestem czerwone w czarne kropeczki, nikt nie zrobi
jajecznicy z takiej biedroneczki”.
-Co się stało? – pytały pozostałe jajka.
-Pomalował mnie pędzelek kolorową farbą i już nie jestem zwykłym jajkiem, tylko
wielkanocną pisanką.
Drugie jajko też poturlało się do pędzelka i rzekło grubym głosem: „To nie jajko, tylko
tygrys, nie rusz mnie, będę gryzł”. Teraz wyglądało jak pisankowy tygrys w
pomarańczowo – czarne paski.
-Brawo! – ćwierkały wróbelki.
-I ja też, i ja też!- wołało trzecie.
Trzecie jajko wróciło całe zieloniutkie i pisnęło:
-Jestem żabką zieloną, każdy to wie. Czy ktoś zieloną żabkę zje? O nie!
Trzy pisanki były bardzo zadowolone. Czwarte jajko zbielało ze strachu.
-Pospiesz się! – ćwierkały wróbelki. -Kot idzie.
-Tylko jedno jajko? – mruczał kot. -Ugotuję cię na twardo.
Jajko ze strachu trzęsło się tak, że aż skorupka zaczęła mu pękać.
-Ojej, ratunku! – wołały przerażone wróbelki. -Teraz na pewno kot cię zje.
-Trach-trach -trach! – skorupka pękła na małe kawałki i… wyszedł z niej żółty kurczaczek.
Zamrugał oczkami i zapiszczał: „Wielkanocna bajka, wyklułem się z jajka!”.
A wróbelki zaćwierkały, że „w świątecznym koszyku jest pisanek bez liku”.

Odpowiedz na pytania (postaraj się odpowiadać całym zdaniem):
– Co zobaczyły wróbelki w kurniku?
– Ile jajek zniosła kura?
– Co jajka robiły, kiedy kura poszła po ziarenka?
– Co chciał zrobić kot z jajek?
– W co zmieniły się jajka, żeby nie trafić na patelnię?
– Co się stało z czwartym jajkiem?
– Przypomnij sobie, jakie pokarmy, oprócz pisanek, powinny znaleźć się w
koszyczku do święcenia?
– Jakie znasz jeszcze zwyczaje świąt wielkanocnych? (np. święcenie palm, lany
poniedziałek – śmigus dyngus, obdarowywanie dzieci prezentami od zajączka)

4. Co włożyć do koszyczka wielkanocnego i dlaczego właśnie to?
więcej na stronie http://zakreconamama.pl/

Podstawowymi składnikami koszyczka, zwanego święconką, są (7 produktów):
• jajka – znak nowego życia, odrodzenia i urodzaju (opisane wyżej);
• pieprz i sól – symbolizują oczyszczenie, prawdę i życie w prostocie, dodatkowo,
sól chroni jedzenie przed zepsuciem, ponadto odstrasza zło i siły niechciane;
• chleb – symbol Chrystusa, który przemienił swoje ciało w chleb, ma zapewnić
dobrobyt i pomyślność;
• wędlina (kiełbasa)- symbolizują zdrowie, płodność i dostatek materialny;
• chrzan – to symbol zdrowia i siły fizycznej;
• baranek – jest ważnym symbolem dla chrześcijan, ponieważ oznacza triumf życia
nad śmiercią, odkupienie grzeszników i przezwyciężenie zła (najczęściej jest w
postaci słodkiej figurki cukrowej);
• słodka babka – symbolizuje umiejętności i doskonałości.
Ważnym symbolem jest zielony bukszpan (lub barwinek), którego znaczenie jest związane
z przyrodą i światem. W niektórych koszyczkach pojawia się, najczęściej czekoladowy,
zajączek. Symbolizuje on wiosnę i budzenie się do życia przyrody.

5. Inspiracje jak wykonać i ozdobić koszyczek wielkanocny z dziećmi.

Temat tygodnia: Praca rolnika

Witamy po świętach. Serdecznie Was pozdrawiamy
i zapraszamy do zapoznania się z przygotowanymi przez nas zabawami.

W tym tygodniu proponowane zabawy mają na celu m. in. zapoznanie dzieci z pojęciem „ekologia”. Zachęcamy byście Państwo ukazali dzieciom wartość upraw ekologicznych a co za tym idzie produktów ekologicznych. Mamy nadzieję, że opowiadanie „Gospodarstwo ekologiczne” Olgi Masiuk ułatwi to zadanie.

1. Opowiadanie
Wycieczka do gospodarstwa ekologicznego była zaplanowana od dawna. Dzieci próbowały się dowiedzieć, co znaczy słowo „ekologiczne”, ale ponieważ odpowiedzi „zdrowe”, „naturalne” niewiele wyjaśniały, postanowiły sprawę zbadać dopiero na miejscu.
Jazda małym autobusem była bardzo przyjemna. Po godzinie pojazd zatrzymał się przed niewielkimi zabudowaniami.
Tup, oczywiście, wytuptał pierwszy.
- Ale tu pięknie pachnie! – zawołał zdziwiony.
Na spotkanie dzieciom wyszła uśmiechnięta pani.
- Pachnie kwiatami i świeżym powietrzem – wyjaśniła. – Chodźcie, wszyscy już na was czekają.
- Kto na nas czeka? – zainteresowała się Elizka.
- Ktoś w oborze, ktoś w kurniku i ktoś na polu – zaśmiała się pani.
- Hej, hej, dzieci – dał się nagle słyszeć głos.
Wszystkie głowy zwróciły się w stronę pola, skąd dochodziły okrzyki. Stał tam pan i przyjaźnie machał ręką.
- O, to właśnie jeden z oczekujących – rzekła pani. – Mój mąż. Pokaże wam, czym się zajmujemy.
Tup oczywiście był pierwszy.
- Tylko uważaj, żebyś niczego nie podeptał – powiedział pan. – Musisz iść bardzo ostrożnie.
- Na co mam uważać? – zdziwił się zając.
- Zobacz, dopiero niektóre warzywa wychodzą z ziemi.
Tup nachylił się. I rzeczywiście, widać było niewielkie zielone listki różnych kształtów. Małe krzaczki sałaty, rzodkiewki, nieśmiałe jeszcze pióropusze marchewek. Tup nachylił nos i po chwili zakrzyknął uradowany:
- Jak te marchewki pięknie pachną! W życiu nie czułem tak smakowitego zapachu!
- Pachną tak, ponieważ są zdrowe. Bardzo o nie dbamy. Rosną w czystej ziemi i oddychają czystym powietrzem.
- A co tam jest? – zapytał Kuba wskazując na dwa budynki obok.
- Tam mieszkają zwierzęta – odpowiedziała pani. – W oborze krowy i świnie, a w kurniku…
- Jajka! – krzyknął Tup, zanim pani dokończyła zdanie.
I wszyscy udali się do obory.
- Specjalnie czekałam na was z wyprowadzeniem krów na pastwisko. Trawa jest jeszcze słabiutka, ale pogoda piękna, więc krowy nie chcą siedzieć w oborze. Pomożecie mi – powiedziała pani.
Szczypior, który był najodważniejszy ciągnął sznurek i krowa potulnie ruszyła za nim.
- A teraz pójdziemy szukać jajek – rzekł pan.
W kurniku na grzędach siedziały kury. Rozbiegły się, kiedy zobaczyły dzieci i można było szukać jajek, Zosia znalazła dwa. Kuba trzy, więc pani zaproponowała, żeby iść do kuchni zrobić jajecznicę. Dzieci pomagały wbijać jajka na patelnię i kroić chleb, który był puszysty i chrupała mu skórka. Tup przytknął kromkę do nosa.
- Znowu pięknie pachnie! – krzyknął. – Już wiem, co to znaczy ekologiczny – roześmiał się. – To znaczy, że pachnie.
Oto przykładowe pytania do opowiadania:
Gdzie pojechały dzieci?
Co widziały?
Po co poszły do kurnika?
Co robiły w oborze? Itd.

2. „Maszyna” – zabawa paluszkowa.
Prosimy, by rodzice oraz dzieci usiedli w małym kółeczku, by połączyli swoje otwarte dłonie na wysokości ramion. Jedna para dłoni jest przybliżona do ciała dziecka a druga para – oddalona. To samo dotyczy pozostałych osób. Recytujemy wierszyk jednocześnie wyciągając i przybliżając do siebie ręce, starając się, aby dłonie cały czas były złączone a ruchy były rytmiczne.
Ta maszyna, ta maszyna
Swoją pracę już zaczyna.
Wszystkie tłoki zaraz ruszą,
Bo się razem ruszać muszą.

3. Następnie zachęcamy do obejrzenia ilustracji przedstawiających rolnika w pracy. Podczas rozmowy na temat ilustracji dążymy do zapoznania z nazwami maszyn pracujących w polu, zapoznania z czynnościami, które wykonuje rolnik a także celu wykonywania tych czynności. „Co robi rolnik w polu? Jak nazywa się maszyna, która orze ziemię? Po co rolnik sieje zboże? Co otrzymujemy ze zboża? Co otrzymujemy z buraków? itd.”
rolnik1rolnik2rolnik3rolnik4

4. Historyjka obrazkowa „Od buraka do lizaka”
Prosimy o wydrukowanie i wycięcie obrazków. Rozkładamy obrazki, opowiadamy co dzieje się na każdej ilustracji. Następnie porządkujemy je, posługując się pojęciami: najpierw, potem, na końcu. Układanie historyjek obrazkowych rozwija myślenie przyczynowo – skutkowe. Zachęcamy do zabawy historyjkami o różnej tematyce.
rolnik5rolnik6rolnik7rolnik8rolnik9rolnik10rolnik11

Dla ułatwienia: każdy obrazek posiada z boku kropki, które pomogą ustalić kolejność.

5. Zachęcamy do zabawy przy piosence:
więcej na stronie https://youtu.be/

Pamiętacie nasze wspólne zabawy przy tej piosence?

Temat tygodnia: W gospodarstwie rolnym
Zapraszamy Was na dalszy ciąg naszej wędrówki po gospodarstwie.

1. Pierwszą naszą propozycją jest nauka krótkiego wierszyka na pamięć.

„Rolnik” Zbigniewa Dmitroca

„Rolnik rano rusza w pole
Orać pługiem czarną role,
Sieje zboże i buraki,
Z których później są przysmaki.”

2. Prosimy, aby rodzice porozmawiali z dziećmi na temat krótkiego wierszyka. Szczególnie wyjaśnili nieznane dzieciom słownictwo. Przypomnijcie razem z dziećmi poznane już, w poprzedniej propozycji zabaw, nazwy sprzętów rolniczych oraz czynności jakie wykonuje rolnik.

3. Bardzo prosimy o przygotowanie przez Rodziców figur geometrycznych (wyciętych z papieru): koło, kwadrat, trójkąt, prostokąt (po jednej figurze). Następnie sprawdźcie, które nazwy figur dzieci pamiętają, a jeśli czegoś nie wiedzą po prostu im przypomnijcie.

4. Prosimy o narysowanie dzieciom (najlepiej, aby figury były różnych wielkości):
Na kartkach czerwonych: 4 koła, 3 kwadraty, 5 trójkątów i 4 prostokąty
Na kartkach niebieskich: 4 koła, 2 kwadraty, 3 trójkąty i 3 prostokąty
Na kartkach żółtych: 2 koła, 5 kwadratów, 2 trójkąty, 3 prostokąty
Następnie prosimy, aby dzieci samodzielnie spróbowały wyciąć narysowane figury.

5. Czas na zabawy konstrukcyjne. Chcielibyśmy zaproponować Wam zabawę „Gospodarskie pojazdy” – dzieci z figur geometrycznych układają traktory, kombajny, samochody. Następnie zachęcamy, aby Rodzic i dziecko ułożyło swój traktor. Porównajcie proszę czyj traktor składa się z większej ilości figur. Który traktor ma więcej kwadratów. Który ma mniej trójkątów. Zobaczcie czy oba traktory zbudowane są z trzech kolorów.

6. Wiemy już czym zajmuje się rolnik oraz znamy sprzęty jakie używa do swojej pracy. Teraz przyszedł czas, żeby dzieci poznały kilka podstawowych zbóż oraz dowiedziały się co można z nich wyprodukować. Pomocny w tym będzie filmik:

więcej na stronie https:// www.youtube.com/

oraz obrazek:

owies1

Zachęcamy również do obejrzenia innych fotografii przedstawiających zboża w książkach czy zasobach internetowych.

7. To nie koniec naszych zabaw z figurami geometrycznymi. Czas na trochę więcej matematyki. Na początku zapytajcie dzieci w jaki sposób można podzielić przygotowane wcześniej figury (klasyfikacja według cech: kolor, kształt, wielkość) i poproście, aby podzieliły figury w zaproponowany przez nich sposób.

8. Dzieci wiedzą już jakie produkty powstają ze zbóż, którymi opiekują się rolnicy. Czas na zabawę w sklep. Ustalmy, że kupujemy w sklepie np. za guziki. Teraz nasze figury stają się produktami: koła – bułki, kwadraty – chleb, trójkąty – kasza jęczmienna, prostokąty – płatki owsiane. Ustalcie cenę produktów (najlepiej na jednej figurze narysować tyle kropek ile trzeba zapłacić za ten produkt) np. bułki kosztują 1 guzik, chleb 3 guziki, kasza jęczmienna 4 guziki, płatki owsiane 5 guzików. Na początku dajcie proszę dziecku tylko 10 guzików, które może wydać. Po zakupach spytajcie ile guzików mu zostało. Czy chciałoby coś jeszcze kupić i ile mu zabrakło pieniążków, żeby to kupić. Zachęcamy do dalszej zabawy według własnych pomysłów. Drodzy Rodzice pamiętajcie, żeby również zamienić się w role kupującego, aby dziecko mogło być sprzedawcą .

9. Przyszedł czas na trochę relaksu. Zachęcamy do wykonania wspólnie z Rodzicami masażyku.

PANI ROLNIKOWA NA SZPILECZKACH

Była wiosna.
Pewnego razu rolnik wyszedł na pole, Kroczymy po plecach palcami wskazującym i środkowym,
a za rolnikiem…
pani rolnikowa na szpileczkach, stukamy szybko dwoma palcami,
a za panią rolnikową…
piesek gryzący. szczypiemy,
Obszedł rolnik całe pole kroczymy palcami wskazującym i środkowym dookoła pleców,
wielkimi krokami i pomyślał:
„A może by tak zaorać?”
i…zaorał, naciskamy, przesuwając do przodu czubki palców obydwu dłoni,
zabronował, „garbimy” plecy.
potem zasiał i… opukujemy plecy czubkami palców,
poszedł odpocząć, kroczymy po plecach palcami wskazującym i środkowym,
a za rolnikiem…
rolnikowe na szpileczkach, stukamy szybko dwoma palcami,
a za rolnikową…
piesek gryzący. szczypiemy,
Tymczasem spadł malutki deszczyk, stukamy delikatnie palcami,
potem mocniejszy, zacinał, stukamy mocniej,
spadł mały grad jeszcze mocniej,
wielkości kurzego jaja.
Szybko jednak zaświeciło słońce, pocieramy plecy okrężnym ruchem dłoni,
ogrzało ziarenka,
z których wyrosły małe kiełki, poszczypujemy, możemy chwytać palcami ubranie i lekko je unosić,
potem stawały się one coraz dłuższe i dłuższe końce rozstawionych palców powoli przesuwamy w górę pleców,
aż wreszcie wyrosły w wysokie kłosy.
Przyszło lato, na polu szumiało zboże. gładzimy plecy ruchem wahadłowym, raz wierzchem, raz wnętrzem dłoni,
Aż tu pewnego dnia przyjechał rolnik, kroczymy palcami wskazującym i środkowym,
a za rolnikiem…
rolnikowa na szpileczkach, stukamy szybko dwoma palcami,
a za rolnikową …
piesek gryzący. poszczypujemy,
Rolnik obszedł pole dookoła, kroczymy wskazującym i środkowym palcem,
wziął kosę i skosił zboże, przesuwamy dłoń ruchem wahadłowym w poprzek pleców,
ustawił je w snopki, palcami obu dłoni ruchem zgarniającym chwytamy w kilku miejscach ciało dziecka
a gdy wyschły, załadował je
na wóz i pojechał do domu, rysujemy dwie równoległe linie,
a za rolnikiem…
rolnikowa na szpileczkach, stukamy szybko dwoma palcami,
a za rolnikową…
piesek gryzący. poszczypujemy
Pole odpoczywało, głaszczemy plecy,
spadły jesienne deszcze, stukamy wszystkimi palcami
i śnieg, który legł na polu
i leżał aż do następnej wiosny. głaszczemy plecy, kładziemy się na nich delikatnie, przytulamy dziecko i na chwilę unieruchamiamy, dopóki ma na to ochotę.

10. Zachęcamy do stworzenia makiety gospodarstwa rolnego. Traktory można wykonać z pudełek, można stworzyć kurnik czy inne domy zwierząt, zwierzątka i rolnika z plasteliny, grządki wykleić jakimiś ziarenkami. Oczywiście to są tylko propozycje, ale wiemy, że Wy macie bardzo kreatywne pomysły i stworzycie wspólnie piękne makiety.

Jeżeli macie ochotę wyślijcie nam zdjęcia swojej makiety na adres niezapominajka.219@wp.pl, a my wstawimy je na stronę przedszkola, aby każdy mógł zobaczyć Waszą pracę (proszę o napisanie zgody w treści maila na opublikowanie zdjęcia na stronie przedszkola).

11. Zapraszamy do obejrzenia filmu edukacyjnego

więcej na stronie https://vod.tvp.pl/

Temat tygodnia: Pieczemy chleb
„Pieczemy chleb’ – propozycje zabaw dla dzieci 4 letnich

1. „Pieczywo” – słuchanie wiersza B. Szut połączone z rozmową na temat pracy rolnika.

Skąd na stole smaczny chlebek?
Rolnik sieje ziarno w glebę.
(Gleba to jest ziemia czarna, w której rośnie zboże z ziarna.)
Kiedy zboże jest dojrzałe, rolnik
kosi je z zapałem, potem młóci,
w swych maszynach
i wywozi plon do młyna.
Młynarz w młynie ziarno miele,
białej mąki robi wiele.
Mąka trafia do piekarza,
Który ciasto z niej wytwarza.
Z ciasta robi i chleb, rogale…
W piecu piecze je wytrwale.
Jest pieczywo! Ślinka leci,
więc smacznego, dzieci!

obrazek 1Ewa

2. Rozmowa z dziećmi na temat zawodu piekarza. To on piecze chleb, który jemy na co dzień, bo zazwyczaj kupujemy go w sklepie ale dzisiaj chleb możemy spróbować zrobić sami z rodzicami. Trochę się pobawimy a później bierzemy się za pieczenie chleba.

obrazek 2Ewa

3. „Jedziemy na wieś” – zabawa ruchowa.
Rodzic recytuje kilka razy rymowankę: „Jedzie rowerek na spacerek na słoneczko i wiaterek” – w różnym tempie. Dziecko biega lekkim truchtem zgodnie z tempem recytacji. Na hasło „Łańcuch pękł!” Dziecko zatrzymuje się, kuca i wykonuje nadgarstkiem ręki wiodącej ruch wkręcania śrubki. Gdy Rodzic rozpocznie recytację ponownie, zaczyna biegać.

4. Teraz zaproponujemy dzieciom naukę piosenki pt. : „Jarzynowy wóz” (sł. Maria Szypowska, muz. Edward Pałłasz)i inscenizację do niej. Dzieci będą kształtowały poczucie rytmu, wyobraźni i ekspresji ruchowej.

Ref.: Jechał, jechał wóz, Dzieci kręcą kółka dłońmi z boku ciała.
smaczne rzeczy wiózł, Masują brzuch ruchem okrężnym.
tur, tur, tur, turkotał, Dzieci kręcą obiema rękami z boku ciała.
smaczne rzeczy wiózł. Masują brzuch ruchem okrężnym.

Tu marchew czerwona, Rysują w powietrzu podłużny kształt.
kapusta zielona, Rysują w powietrzu koło.
rzodkiewek różowe kuleczki, Zaciskają pięści i wyciągają je do przodu.
w słonecznym kolorze słonecznik. Rysują w powietrzu bardzo duże koło.

Ref.: Jechał, jechał wóz… j.w.

Tu strączki fasoli Poruszają dłońmi opuszczonymi wzdłuż ciała.
i bobu do woli, Poruszają naprzemiennie rękami w kierunku ust.
szpinaku zielona tam fura, Układają dłonie na kształt stożka.
i burak pąsowy jak burak. Zaglądają do złożonych w muszelkę dłoni.

Ref.: Jechał, jechał wóz… j.w.

więcej na stronie https://uciocimariolki.pl/

5. „Pieczemy chleb!” – przygotowywanie chleba do wypieku.

Potrzebne składniki:
1 kg mąki
2 saszetki suszonych drożdży
litr wody
2 łyżki cukru
1,5 łyżeczki soli
otręby
pestki słonecznika
pestki dyni
masło do smarowania foremek
duża miska
duża łyżka do mieszania
3 prostokątne formy
ściereczka

Rodzic prosi dziecko aby wsypało kolejno składniki do miski. Teraz mieszamy dokładnie wszystkie składniki łyżką. Teraz rodzic przygotowuje trzy formy. Dziecko ma je wysmarować masłem i wysypać otrębami. Dokładnie wymieszane ciasto dorosły stawia w ciepłym miejscu i po około godzinie razem z dzieckiem przekłada je do wcześniej przygotowanych foremek. Dzieci wraz z rodzicem zanoszą blachy z ciastem do kuchni. Chleb piecze się ok. godziny w temperaturze 180 C.

6. „Mało nas”- zabawa z dobrze znaną dzieciom piosenką. Stajemy w kole i możemy zaprosić do zabawy wszystkich domowników. Trzymamy się za ręce i śpiewamy tekst krótkiej piosenki. Osoba wymieniona wchodzi do środka koła i tworzy kolejne koło z następnym uczestnikiem.

Mało nas, mało nas
do pieczenia chleba.
Tylko nam, tylko nam
(…imię dziecka )Ciebie tu potrzeba…

więcej na stronie https://miastodzieci.pl/

7. Degustacja upieczonego chleba i rozmowa z dziećmi o tym jak ten chleb powstał.

Dzieci biorą do ręki kawałek chleba i opisują jego wygląd, kolor, zapach i smak uruchamiając swoje zmysły.

obrazek 3 Ewa

SMACZNEGO!:)

Temat tygodnia: Ekologia – dbamy o powietrze i wodę

Nowy tydzień i nowy temat. Temat bardzo ważny i na czasie. Chodzi bowiem o EKOLOGIĘ, o ochronę naszej planety, a więc wszystko, co z tym związane. Dbanie o czyste powietrze, czystą wodę i ogólne zasady Jak dbać o Ziemię.
Proponujemy więc garść zabaw z powietrzem oraz wodą. Celem proponowanych zabaw jest:
budowanie dziecięcej wiedzy o świecie przyrodniczym,kształtowanie czynności intelektualnych potrzebnych dziecku w codziennych czynnościach i dalszej edukacji.
Dzięki tym zabawom dziecko nauczy się obserwować i opisywać otoczenie, wypowiadać się na tematy związane z działaniami i obserwacjami, poznawać siły przyrody pomocne człowiekowi i niebezpieczne, pozna alternatywne źródła energii.

1.Słuchanie wiersza Marii Lorek: “Pobawić się z powietrzem”

Gdybym miał namalować
Powietrze,
Namalowałbym wiatr.
I cóż jeszcze?
Może piórko
Albo dmuchawce?
Może obłok,
Spadochron? Latawce?
Może jednak samolocik zrobię
I pobawię się z powietrzem
Na dworze.

2.Zabawa słuchowa: “Wieje wiatr” – słuchanie dźwięków dobiegających z otoczenia, wskazywanie kierunku, z którego dobiega dźwięk, rozpoznawanie i nazywanie tych dźwięków

3.Zabawa ruchowa: “Wiatr-czarodziej” przy muzyce. Reagowanie na sygnały muzyczne przez odpowiednie poruszanie się, ilustrowanie ruchem zjawisk przyrody i żywiołów (wiatr, huragan, opadanie liści, kołysanie się gałęzi drzew)

4. „Czujemy wiatr” – zabawa sensoryczna. Dziecko stoi w bezruchu i skupieniu, odwrócone przodem do kierunku wiatru i stara się poczuć podmuchy wiatru na policzkach. Mówi o swoich odczuciach związanych z wiatrem.

5.Praca plastyczna: “Czarodziejska różdżka wiatru” – korzystanie z różnorodnych materiałów (patyki do szaszłyków, kolorowe paski z krepy, klej), konstruowanie według wzoru i instrukcji, ostrożne posługiwanie się przyborami i narzędziami, zachowanie porządku na stanowisku pracy, porządkowanie po zakończonej pracy.

6.„Wiatrak” – zabawa. Składanie obrazka według wzoru. Rodzic przygotowuje obrazek – wzór:
Dla dziecka przygotowuje: 1 granatowy prostokąt i 2 kwadraty: czerwony i zielony. Dziecko wykonuje kolejne czynności: złożenie kwadratów po przekątnej, rozcięcie ich po linii zagięcia; ułożenie prostokąta na kartce; ułożenie na prostokącie trójkątów. UWAGA! Dzieci podają nazwy figur początkowych – prostokąt, kwadraty, obserwują zmiany powstałe po złożeniu i podają nazwy figur, jakie powstały po złożeniu i rozcięciu, liczą figury.

7.Słuchanie wiersza L.J.Kerna: “Piotruś i powietrze” czytanego przez rodzica – poznawanie sił przyrody pomocnych człowiekowi i niebezpiecznych (huragan)

“Piotruś i powietrze”

Był pewien chłopiec w różowym swetrze,
którego raz zapytano:
-Czym chciałbyś zostać, Piotrusiu?
-Powietrzem!
-Dlaczego powietrzem?
-Ano,
Dlatego, proszę mamusi,
że ono nic robić nie musi.
Pobladła biedna mama z wrażenia,
-Ot, los, mieć syna lenia.
Wieczorem poszedł Piotruś do łóżka,
mamusia światło zgasiła
i zasnął Piotruś, a Dobra Wróżka
w powietrze go zamieniła.
I nagle patrzcie, co to się dzieje?
Piotruś po świecie wieje.
W miastach uderza o domów mury,
w górze na niebie rozpędza chmury,
Na morzu białe spostrzega żagle,
więc mocno dmucha w te żagle nagle.
Na szosach siwe podnosi kurze,
organizuje trzy groźne burze,
porusza liście na wszystkich drzewach,
we wszystkich ptasich gardziołkach śpiewa.
Jest jednocześnie we wszystkich stronach,
w samochodowych siedzi oponach,
wierci się, kręci, tańczy jak fryga,
aeroplany na sobie dźwiga.
I – to już największa heca –
dmucha jak wariat we wszystkich piecach…
Rano, gdy zbudził się, przetarł oczy
i rzekł:
-Zmęczyłem się bardzo w nocy.
Nie przypuszczałem, proszę mamusi,
że tak powietrze pracować musi.

8. „Wąchamy powietrze” – zabawa ruchowa pobudzająco-hamująca. Dziecko maszeruje lub biega zgodnie z tempem i rytmem muzycznym. Podczas przerwy w muzyce dziecko wciąga głęboko powietrze nosem i wydycha ustami, mówiąc głośno aaa, dopóki nie powróci akompaniament muzyczny.

9.Zabawy badawcze: “Powietrze wokół nas”

a) zabawa: “Wiatr z wentylatora” – doświadczenia z wentylatorem i czarodziejską różdżką wiatru

b) “Zaczarowane słoiki” – gaszenie świeczek przykrywanych słoikiem. Wnioski: bez dostępu powietrza płomień gaśnie

c) pływające pojemniki – zakręcone pojemniki plastikowe. Wniosek: Nie są puste – zawierają powietrze

d) balony – “odrzutowce”: puszczanie nadmuchanych, ale nie zawiązanych balonów. Wniosek: powietrze wylatuje z balonów i powoduje ich ruch

e) puszczanie baniek mydlanych. Wniosek: przez wdmuchiwanie powietrza powoduje się ich rośnięcie i poruszanie się

f) ”Fale ze słomki” – dmuchanie przez słomkę na wodę w misce. Wniosek: ruch powietrza wywołuje fale na wodzie

g) ”Samo dmuchające się balony” – napełnianie się balonów przez założenie ich na butelkę szklaną zanurzoną w gorącej wodzie. Wniosek: powietrze w rozgrzanej butelce rozszerza się, jest go coraz więcej i powoduje napełnianie się balonów

10.Zabawy nadmuchanymi balonami – ozdabianie ich pisakami według własnych pomysłów.

11.Zabawy przy piosence Wiatr – psotnik” – wyścigi kulek z serwetek (dmuchanie), dmuchanie na opadające w powietrzu serwetki.

Piosenka „Wiatr psotnik”

Wiatr zapukał w okno, do dzieci:
“Halo, hej maluchy, jak leci?
Nie chce mi się biegać po polach,
przyjdę do waszego przedszkola”
Nie! nie! nie!
Wietrzyku – Psotniku
– masz chmurki przegonić,
utulić sarenki w lesie,
kałuże osuszyć,
i liście posprzątać,
bez ciebie cóż zrobi jesień?
“A ja chcę rozkręcić zabawki,
albo rozkołysać huśtawki.
Wolę dmuchać w trąbki, piszczałki,
zbudzić wasze misie i lalki”
Nie! nie! nie!
Wietrzyku – Psotniku
– masz chmurki przegonić,
utulić sarenki w lesie,
kałuże osuszyć,
i liście posprzątać,
bez ciebie cóż zrobi jesień?

„Czy woda jest czysta?’ – zabawy z wodą

1. „Czy woda jest czysta?” – zabawa badawcza. Rodzic przygotowuje wcześniej wodę z naturalnego zbiornika wodnego (staw, rzeka, strumień), ewentualnie z kałuży. Wspólnie z dzieckiem nabiera do drugiego naczynia wody z kranu; ma też butelkę z wodą mineralną. Jeśli w domu jest mikroskop, to wykorzystujemy go do oglądania próbek wody z kolejnych naczyń. Dziecko ocenia czystość poszczególnych próbek wody. Na koniec odpowiada na pytanie: Co możemy zrobić, by woda w rzece (stawie) była czysta?. Wszystkie odpowiedzi dziecka są dobre

2. Filtrujemy zanieczyszczoną wodę. Odcinamy dno butelki, na szyjce mocujemy gazę,
umieszczamy warstwę kamyków, piasku, potłuczonej cegły. Do tak przygotowanego filtra wlewamy brudną wodę. Aby otrzymać brudną wodę, dzieci napełniają wiaderko ziemią, liśćmi, gałązkami, małymi kamykami, rozkruszoną kredą do malowania. Obserwujemy efekt przeprowadzonego doświadczenia.
Problem:
•Co się dzieje z zanieczyszczeniami znajdującymi się w wodzie? Wnioski:
•Filtr oczyszcza wodę, zatrzymuje zanieczyszczenia.

3. „Mniej, więcej, tyle samo” – zabawa . N. przygotowuje 3, 4 takie same szklanki; 3, 4 dzbanki z wodą i szklane pojemniki o różnym kształcie. Dzieci nalewają wodę do szklanek tak, by było jej tyle samo w każdej szklance. Następnie przelewają wodę ze szklanek do szklanych pojemników i obserwują zachodzące zmiany. Starają się wyjaśniać te zmiany.

https://mojedziecikreatywnie.pl/2015/04/eksperyment-chemiczne-jojo/

4. Zabawa plastyczna rozwijająca wyobraźnię „Wodne stworki”. Dajemy dziecku kartkę papieru i prosimy aby nakapało na nią kilka kropli niebieskiej farby rozrobionej w dużej ilości wody. Następnie rozdmuchuje krople za pomocą słomki do napojów, tworząc fantazyjne kleksy. Po wyschnięciu dziecko dorysowuje swojemu stworkowi flamastrami różne elementy (oczy, uszy, łapki itp.). Następnie dziecko opowiada o swojej pracy. Rodzic może zrobić swojego stworka i razem pobawić się z dzieckiem „ Spotkały się dwa stworki…

5.Na pewno bardzo lubicie bawić się ze swoimi dziećmi w naukowców. Ponieważ jest to nie tylko zabawa, ale i edukacja. Mamy do zaproponowania bardzo widowiskowe doświadczenie z fizyki?
Potrzebujemy: ciepłą wodę, zimną wodę, dwie szklanki o jednakowej pojemności, dwa barwniki spożywcze o odmiennych kolorach (np. niebieski i żółty), kawałek starej plastikowej teczki na dokumenty?
Do szklanek nalewamy wodę, a następnie rozpuszczamy barwniki. Dolewamy wodę do krawędzi. Na szklankę z ciepłą wodą nakładamy kawałek teczki i dociskamy. Szklankę z ciepłą wodą odwracamy do góry nogami i stawiamy na szklance z zimną wodą. Powoli wyjmujemy kawałek plastikowej teczki. Czy coś się wydarzyło? Nie? A teraz spróbujcie odwrotnie: zimna woda na górze, a ciepła na dole?

Miłej, Rodzinnej Zabawy,
na zakończenie dzisiejszych zajęć link do rodzinnych zabaw oraz materiałów na dysku google.

więcej na stronie https://przedszkolankowo.pl/

więcej na stronie https://dziubdziak.pl/

więcej na stronie https://drive.google.com/

Temat tygodnia: Dzień Ziemi

Dbamy o naszą planetę. 22.04.2020 – Dzień Ziemi

Dnia 22 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Ziemi. Z roku na rok stan naszej planety ulega pogorszeniu. Jeśli jest jakaś nadzieja na polepszenie sytuacji, to jest to edukacja najmłodszych członków społeczeństwa. Dlatego warto zainteresować ich Światowym Dniem Ziemi.
1.Na początek proponujemy film pokazujący piękno naszej planety. Porozmawiajcie Państwo z dziećmi na temat filmu.

więcej na stronie https://www.youtube.com/ film

Porozmawiajcie również, co możecie zrobić dla naszej planety, np.:
- Sprawdzajcie, czy w domu nie pali się niepotrzebne światło.
- Myjąc zęby zakręcajcie wodę.
- Przygotujcie w domu słoik na zużyte baterie.
- Przygotujcie w domu słoik na zakrętki.
- Sprawdźcie, czy żadna zabawka nie potrzebuje Waszej pomocy, jeśli tak, naprawcie ją razem.
- Poszukajcie kartek, na których możecie rysować. Czasami wyrzuca się stare zeszyty nie całkiem zapełnione, a można by jeszcze wykorzystać nie zużyte kartki.
- Sprawdźcie czy śmieci w Waszym domu są prawidłowo segregowane.

Obejrzyjcie razem króciutki film edukacyjny pt. Ekokultura.

Pod linkiem:więcej na stronie http://swiatprzedszkolanki.pl/

znajdziecie Państwo ciekawy: „Informator dla dzieci”, autorstwa Pani Pauliny Kozłowskiej. A w nim przystępnie i zwięźle podana wiedza na temat Układu Słonecznego, planety Ziemi, kontynentów, oraz segregacji odpadów.

2. Rozwiązywanie zagadek:

Co to za złota świetlana kula, która swym ciepłem Ziemię otula? (Słońce)

Kiedy po niebie wędruje nocą, dokoła niego gwiazdy migocą.
Raz jest jak rogalik, raz okrągły jak talerz.
Kiedy słońce wschodzi, wnet z nieba ucieka. (Księżyc)
W dzień ich nie ujrzysz, chociaż są nad nami.
Można je zobaczyć nocą i wieczorami. (gwiazdy)
Co to za okrągła planeta, na której bez wody,
tlenu i słońca nie byłoby życia. (Ziemia)

3.Zabawy plastikowymi nakrętkami:

Wykorzystajcie do zabawy niepotrzebne zakrętki plastikowe.

Powtórz wzór
Dorosły układa pewien wzór, schemat kolorystyczny zadaniem dziecka jest go odwzorować. Rozpocznijcie od 1-2 kolorów, 3-4 elementów, przechodząc do coraz bardziej skomplikowanych wzorów.
Przedłuż wzór
Podobnie jak w poprzedniej zabawie dorosły układa ciąg nakrętek wg. określonego przez siebie schematu, zadaniem dziecka jest odkryć schemat i przedłużyć powstały wzór.
Wykładanie figur, cyfr, liter podobnych na wzór
Poproście dziecko by układało dowolne wzory lub znane mu cyfry i litery. Dorosły może układać wzory, w których pozostawi wolne miejsca, a zadaniem dziecka będzie ich uzupełnienie
Praca plastyczna z wykorzystaniem plastikowych nakrętek różnej wielkości
Dzieci układają obrazek z nakrętek, a następnie przyklejają je do papieru. Można dorysować brakujące elementy albo użyć dowolnego materiału: plastelina, gazety, kolorowy papier, bibuła i in.

4. Trochę ruchu. Zabawy z gazetami, kartonami.

- „Czapeczka” – marsz z gazetą na głowie, tak aby nie upadła.
- „Wokół gazety” – marsz wokół gazety, na klaśnięcie zatrzymujemy się i kucamy na gazecie.
- Przeskoki nad gazetą (obunóż, jednonóż).
- Siad klęczny – gazeta leży przed dzieckiem. Dłonie oparte na gazecie – przesuwanie gazety (do przodu, do tyłu), powrót do pozycji wyjściowej.
- „Rolki” – Kartony ułożone pod stopami, naśladujemy jazdę na rolkach.
- „Jazda na gazecie” – (siad na gazecie lub kartce A4, odpychanie się kończynami dolnymi i górnymi).
- Zgniatanie gazety w kulkę.
Przekładanie papierowej kulki z dłoni do dłoni, pod kolanem itp.
- „Skrętoskłony” – „leniwa ósemka”. W rozkroku kreślenie leniwej ósemki poczynając od lewej nogi.
- W leżeniu przodem, tyłem przekładanie papierowych kul z dłoni do dłoni.
- Popychanie papierowych kulek czołem w marszu na czworakach.
- Podrzucanie, chwytanie kulek.
I jeszcze trochę gazety

5.Piosenka do słuchania, śpiewania, tańca. ZoZi: Świat w naszych rękach – eko piosenka

lub
Śpiewające Brzdące: Nasza planeta

więcej na stronie https://www.youtube.com/

śpiewające brzdące piosenka

6.„Tak czy nie” – zabawa dydaktyczna. Dziecko losuje karteczkę lub podaję liczbę i odpowiada na pytanie, np.:

1)Czy drzewa pochłaniają zanieczyszczenia, dym, w zamian dając tlen?
2) Czy las jest naturalnym domem dla zwierząt?
3) Czy lasy tłumią hałas?
4) Czy hałas jest szkodliwy dla zdrowia?
5) Czy w lesie można rozpalać ognisko?
6) Czy drzewa dostarczają drewna potrzebnego do wytwarzania papieru, mebli i innych przedmiotów?
7) Czy można łamać drzewom gałęzie, zrywać listki?
8) Czy w lesie można spotkać drzewa iglaste?
9) Czy w lesie należy hałasować?
10) Czy w lesie można zostawiać śmieci?

7. „A, B czy C” – możecie też pobawić się w quiz. Przykładowe pytania:

- Gdy zobaczysz leżącego na ziemi ptaka to:
a) głaszczesz go i sprawdzasz czy jeszcze oddycha
b) zabierasz go do domu
c) nie dotykasz go i zawiadamiasz kogoś dorosłego
- Czy drzewa sadzi się:
a) po to, aby dawały tlen
b) nie ma potrzeby ich sadzić
c) żeby dawały wodę
- Czy rośliny chronione:
a) wolno zrywać
b) nie wolno zrywać
c) nie wiem
-Planetą, na której żyją ludzie i zwierzęta jest:
1) Wenus
2) Ziemia
3) Jowisz?
- Śmieci wyrzucamy:
1) do lasu
2) do pojemników na śmieci
3) przez okno?
- Ziemia krąży dookoła:
1) Słońca
2) Księżyca?
3) Saturna
- „Wstrzymał Słońce, ruszył Ziemię…”
1) Mikołaj Kopernik
2) Julian Tuwim
3) Jan Brzechwa

Puzzle do ułożenia w komputerze: więcej informacji na stronie https://puzzlefactory.pl/

Karty pracy do pobrania:więcej na stronie https://www.dzieckiembadz.pl/

Temat tygodnia: Przyjaciele przyrody

PRZYJACIELE PRZYRODY

1.Słuchanie wiersza G. Koby „Rzeczka”

Była sobie książeczka,
a w tej książeczce płynęła rzeczka.
Taka malutka, srebrzysta biała,
aż tu nagle oniemiała.
Stanęły nad brzegiem
dzieci niegrzeczne
i zabrudziły całą rzeczkę.
Powrzucały wszystko, co miały
i do kąpieli się rozebrały.
A rzeczka na to:
-Nie lubię bardzo
gdy ktoś mnie zaśmieca!
Wszystkim takim
wymierzam karę
i kąpać się im
nie pozwalam wcale!
Kiedy dzieci to usłyszały
nagle wszystkie posmutniały.
-Nie będziemy już więcej
wrzucać śmieci !
Zaczniemy ostrzegać
niegrzeczne dzieci!
Jutro nad twoim brzegiem
tabliczkę postawimy:
BĄDŹ PRZYJACIELEM PRZYRODY
I NIE ZAŚMIECAJ WODY!!!

2.Rozmowa na temat treści wiersza
- Kto przyszedł nad rzekę?
- Co zrobiły dzieci?
- Co powiedziała rzeka?
- Co dzieci obiecały rzece?
- Jak dzieci mogą dbać o środowisko?

3.Rady na odpady-bajka edukacyjna.

4.Zabawa ruchowa przy muzyce -dzieci wybierają się na wycieczkę samolotem, aby sprawdzić czy na naszej ziemi są zanieczyszczenia.

5.Rozmowa z dziećmi na temat zachowania się w lasach, parkach, nad rzekami,- aby były czyste.
Co należy robić ze śmieciami takimi jak: papiery, butelki itp.?
Dlaczego należy dbać o nasze środowisko?
Co powinniśmy zrobić, aby wszyscy ludzie pamiętali o tym, ażeby nie zaśmiecać, nie niszczyć naszego środowiska?

6. Zabawa dydaktyczna „Sprzątamy las”.
Na podłodze rozkładamy różne pudełka, butelki, gazety, plastikowe torebki, itp. Przygotowujemy 3 pojemniki lub worki na śmieci z naklejonymi kartkami w kolorach: niebiski( papier), żółty (plastik), zielony (szkło). Dzieci oglądają porozrzucane śmieci, omawiają, z czego są zrobione. Rodzic pokazuje dziecku pojemniki na odpady i wspólnie z dziećmi ustala, co powinno znaleźć się w każdym koszu. Przy muzyce dzieci „sprzątają las”- zbierając i segregując śmieci do pojemników.

7. Dzień Ziemi- gimnastyka buzi i języka.

więcej informacji na stronie https://logopestka.pl/

więcej informacji na stronie https://logopestka.pl/

8.Wykonanie przy pomocy rodziców „Śmieciojadka” -kosza na śmieci.

Temat tygodnia: Polska moja ojczyzna

Polska – moja ojczyzna

Drodzy Rodzice, do zrozumienia pojęcia ojczyzna prowadzi wiele różnych sytuacji , na pozór, mających niewiele z ojczyzną wspólnego. My w przedszkolu z najmłodszymi dziećmi najpierw omawiamy różne sytuacje dotyczące samego dziecka, jego otoczenia, czyli rodziny, grupy przedszkolnej, następnie wychodzimy dalej – czyli całego przedszkola, następnie mojej ulicy, mojego osiedla, mojego miasta aby dojść do rozumienia pojęcia kraj – ojczyzna. Oczywiście pamiętamy o tym, by wszelką wiedzę podawać dzieciom podczas zabawy mając świadomość, by w każdej sytuacji dzieci aktywizować.
Dzieci 4 – letnie dojrzałe są już do tego, aby przybliżyć im to pojęcie. Mamy już pewne doświadczenia w tym temacie. W listopadzie braliśmy udział – cała nasza Niezapominajka we wspólnym śpiewie Hymnu narodowego. Przy tej okazji czterolatki nauczyły się wszystkich zwrotek hymnu. Następnie wzięliśmy udział w Korowodzie patriotycznym, podczas którego każda grupa zaprezentowała inny, przygotowany przez siebie taniec regionalny Polski. Te sytuacje były okazją, by rozmawiać o Polsce – naszym kraju, ojczyźnie.
Na najbliższy tydzień proponujemy naszym przedszkolakom, z powodu zbliżających się świąt narodowych, zabawy dotyczące Polski.

1. Na mojej ulicy – zachęcamy dzieci do rozmowy na podstawie własnych doświadczeń. Poproście dzieci aby przypomniały sobie , jak wygląda ulica przy której mieszkają – co się tam znajduje, czy są jakieś sklepy, jak wyglądają domy, czy jest chodnik, parking, itp. Zachęcamy dzieci, do dłuższych wypowiedzi.

2. Mój dom – zabawa plastyczna. Dzieci malują farbami swój dom. Uwzględniają na rysunku zarówno szczegóły domu, jak i otoczenia – zieleń, ulica itp.

3. Moje miasto – prosimy o wykorzystanie ilustracji, które pomogą przybliżyć dzieciom informacje nt najważniejszych miejsc znajdujących się w Warszawie. Ponieważ dzieci posiadają już pewną wiedzę w tym temacie rozmowę możemy przeprowadzić wykorzystując obrazki, używając ich w formie zagadek. Pokazujecie Państwo dziecku obrazek, ono odpowiada co się na nim znajduje, następnie rozszerzacie wiedzę o inne informacje dotyczące tego miejsca np. do czego jest przeznaczone itd.

kartka 1kartka2kartka3kartka4kartka5kartka6kartka7kartka8kartka9kartka10

4. Raz dwa trzy, tyle zrobisz Ty – zabawa ruchowa z elementami liczenia.
Włączamy dowolną muzykę, tańczymy. Na przerwę w muzyce jedna osoba rzuca kostką do gry, mówi ile oczek wypadło (czyta globalnie, a jeżeli ma problem – przelicza oczka) i prosi pozostałe osoby, by zrobiły tyle razy wymyślone przez niego ćwiczenie, ile oczek pokazuje kostka (mogą to być np.. podskoki, przysiady, skłony, pajacyki itp…).

5. Mój adres. Zachęcamy do utrwalania adresu zamieszkania: ulica, numer domu, mieszkania, miasto, kraj. Zwracamy szczególną uwagę, by przy tej okazji znaleźć miejsce na rozmowę na ten temat, jak ważna jest znajomość własnego adresu, a jednocześnie, że informacje dotyczące adresu nie mogą być podawane przypadkowym osobom. By zachęcić dzieci do zapamiętania, umawiamy się, że jak zapamiętają to np. zadzwonią do dziadków , by im o tym powiedzieć.

6. List do babci. A skoro o dziadkach mowa proponujemy krótki masażyk.
Siadacie Państwo razem z dziećmi w kółeczku, tak by mieć plecy drugiej osoby przed sobą.
Kochana Babciu
masujemy plecy – wygładzamy papier listowy
Kropka
naciskamy palcem wskazującym
Piszę Ci, że mamy w domu kotka
naśladujemy kreślenie liter
Kropka
naciskamy palcem wskazującym
Kotek chodzi
kroczymy palcami: wskazującym i środkowym
Kropka
naciskamy palcem wskazującym
Kotek skacze
skakanie raz jedną, raz drugą dłonią
Kropka
naciskamy palcem wskazującym
Kotek drapie
delikatnie drapiemy
Kropka
naciskamy palcem wskazującym
Kotek chrapie
opieramy głowę, naśladujemy chrapanie
Kropka
naciskamy palcem wskazującym
Składamy list
krzyżujemy ręce na plecach
Naklejamy znaczek
przykładamy otwartą dłoń do pleców
I zanosimy na pocztę
kroczymy palcami:- wskazującym i środkowym.

7. Hymn Polski – zachęcamy do przypomnienia hymnu jako jednego z trzech naszych symboli narodowych. Przy tej okazji prosimy o zwrócenie uwagi dzieci w jakich sytuacjach śpiewa się lub słucha hymnu w postawie zasadniczej.

8. Co się zmieniło?
Na dywanie rozkładamy, przygotowane wcześniej, duże figury geometryczne w 4 kształtach i 4 kolorach. Jedna osoba wchodzi do środka i układa szereg 4 figur o takim samym kształcie ale różnych kolorach. Pozostali przyglądają się układowi. Po chwili jedna osoba wychodzi, inna zmienia układ – kolejność dwóch kolorów. Gdy osoba powróci, musi stwierdzić, co się zmieniło. Gdy jej się uda – zdobywa punkt. Osoba, która dokonywała zmiany w układzie , będzie zgadywała itd. W zależności od zainteresowania i możliwości dzieci zagadki możemy utrudniać. Utrwalamy przy tej okazji nazwy figur geometrycznych.

9. Dla chętnych – Moja ojczyzna – zabawa plastyczna. Prosimy o przygotowanie dla dziecka konturu Polski. Przy pomocy mapy kolorujemy kontur uwzględniając kolory oznaczające niziny, wyżyny, góry, wody. Oczywiście przy tej okazji rozmawiamy o ukształtowaniu terenu w miarę zainteresowania dziecka.

kartka11kartka12

Temat tygodnia: Jestem patriotą
Kochane Przedszkolaki!
Święta Narodowe zbliżają się wielkimi krokami. Już na pewno bardzo dobrze rozumiecie pojęcie Ojczyzna oraz znacie nazwę naszego kraju. Teraz przyszedł czas, aby dowiedzieć się kim jest patriota oraz zapoznać się z symbolami narodowymi.
Drodzy Rodzice, poniżej przedstawiamy kilka propozycji zabaw, które mają na celu wzbogacenie wiedzy dziecka na temat Polski naszej Ojczyzny.

1. Zachęcamy do zapoznania dzieci z wierszem Dominiki Niemiec oraz do rozmowy na jego temat.

„To moja Polska”

Tu jest moje miejsce na Ziemi.
Tu jest mój dom i moja rodzina.
To jest moje miasto, moje ulice.
Tu każdy mój dzień się kończy i zaczyna.
Znam tu każdy plac, każdy zakątek.
Tu mam kolegów i chodzę do przedszkola.
To miejsce kochać i szanować
to moja Polaka – patrioty rola.

Propozycja pytań do rozmowy na temat wiersza: Którego kraju dotyczył ten wiersz? Kim są ludzie mieszkający w Polsce? Kto to jest patriota? Jakimi uczuciami darzy nasz kraj? Dlaczego czujemy się związani z naszym krajem, co tutaj jest nasze?

2. Kiedy już dzieci dowiedzą się kim jest patriota, proponujemy zapoznać je z wierszem Władysława Bełzy i nauczyć tego wiersza na pamięć.

„Katechizm polskiego dziecka”

— Kto ty jesteś?
— Polak mały.
— Jaki znak twój?
— Orzeł biały.
— Gdzie ty mieszkasz?
— Między swemi.
— W jakim kraju?
— W polskiej ziemi.
— Czem ta ziemia?
— Mą Ojczyzną.
— Czem zdobyta?
— Krwią i blizną.
— Czy ją kochasz?
— Kocham szczerze.
— A w co wierzysz?
— W Polskę wierzę.

Polecamy również powyższy wiersz wykonany w wersji muzycznej:

więcej na stronie https://www.yotube.com/

3. „Polscy żołnierze” – zabawa ruchowa. Na początku proponujemy porozmawiać z dzieckiem o polskich żołnierzach, którzy stawali i stają w obronie Polski. Zachęcamy do wykorzystania fotografii żołnierzy i filmików prezentujących
musztrę w wojsku

więcej na stronie https://www.youtube.com/.

Należy wytłumaczyć dziecku, że służba w wojsku jest postawą patriotyczną wobec kraju. Prosimy o wytłumaczenie dziecku czym jest musztra oraz, że jej znajomość przydaje się podczas uczestnictwa w różnych uroczystościach patriotycznych. Następnie zaproponujcie dzieciom wykonanie żołnierskiej musztry. Rodzic po odpowiednim pokazie i objaśnieniu właściwego reagowania na sygnał słowny – prosi dziecko, aby wykonywało jego polecenia: W szeregu zbiórka! Baczność! Spocznij! Na prawo patrz! Na lewo patrz! Do przodu wystąp! W prawo zwrot! W lewo zwrot! W tył zwrot! Do przodu marsz!

4. Prosimy o pokazanie dziecku obrazków przedstawiających symbole narodowe: flaga, godło. Omówcie wraz z dzieckiem co znajduje się na fotografiach oraz proszę zwróćcie szczególną uwagę na kolory, które na nich występują. Należy również zwrócić uwagę dziecku na kolejność kolorów na fladze Polski. Prosimy o przypomnieniu hymnu państwowego jako symbolu narodowego, który przypominaliśmy w naszych poprzednich propozycjach. Ważne jest, by porozmawiać z dzieckiem również na temat tego, dlaczego trzeba szanować symbole narodowe.

Flaga: więcej na stronie https://pixabay.com/pl/

Godło: więcej na stronie

https://pixabay.com/pl/

5. Teraz zachęcamy do podzielenia na sylaby poznanych nazw symboli narodowych: flaga, godło, hymn oraz spróbowania wyróżnić pierwszą głoskę w każdym wyrazie.

6. „Chorągiewki i orzeł” – zabawa ruchowa. Dziecko porusza się po pokoju na hasło rodzica „chorągiewka” – wyciąga złączone ręce przed siebie i porusza nimi w prawo i w lewo, naśladując powiewającą chorągiewkę. Na hasło „ orzeł” dziecko biega po pokoju, naśladując ruch skrzydeł.

7. „Flaga biało – czerwona” – zabawa ruchowa. Podczas piosenki „Jestem Polakiem” (propozycja z poprzedniego tematu) dzieci poruszają się rytmicznie po pokoju, trzymając w rękach kartki w kolorze białym i czerwonym. Na przerwę w muzyce dziecko samodzielnie układa flagę w powietrzu lub na ziemi.

8. „Znam tę melodię” – zabawa muzyczno – ruchowa. Prosimy o przygotowanie kilku utworów muzycznych oraz melodię hymnu państwowego. Dziecko tańczy w rytm muzyki, natomiast kiedy usłyszy melodię hymnu państwowego staje na baczność.

9. Rodzice sprawdźcie czy Wasze dziecko zapamiętało nazwy symboli narodowych, wykorzystując poniższe propozycje zagadek:

Na czerwonej tarczy,
widnieje biały orzeł w koronie.
Kto tego symbolu nie zna,
niech ze wstydu zaraz spłonie.(godło)

Powiewa ona, gdy wiatr się zerwie,
a na niej biel jest i czerwień. (flaga)

Zwie się Mazurek Dąbrowskiego,
choć Wybicki jest autorem.
Pieśnią jest państwa polskiego,
Polski trzecim jest symbolem. (hymn)

10. Propozycja gry online dla dzieci, która ma na celu sprawdzenie ich wiadomości na temat Polski:

więcej na stronie https://learningapps.org/

11. Praca plastyczna „Flaga Polski”.

Zadaniem dzieci jest wykonanie flagi Polski wybraną przez siebie techniką (plasteliną, kolorowym papierem, kredkami, flamastrami). Bardzo prosimy o zwrócenie uwagi na odpowiednie ułożenie kolorów. Flagę do druku pod podanym linkiem

więcej na stronie https://www.przedszkola.edu.pl/

Po wykonaniu flagi poproście dziecko, aby ją wycięło i przyklejcie wspólnie na patyczek. Symbol ten będzie przypominał o zbliżających się świętach narodowych.

12. Zachęcamy do krótkiego podsumowania, które zawiera również quiz

Temat tygodnia: Polskie stroje

Polskie stroje ludowe

1. Zabawa na powitanie.
Rodzic siedzi naprzeciwko dziecka i wita się z nim, wypowiadając słowa powitania sylabami i jednocześnie wykonując określone ruchy:
Dzień – klaszcze nad głową,
do – uderza rękami o uda,
bry – klaszcze w dłonie przed sobą,
(pierwsza sylaba imienia dziecka) – uderza dłońmi o podłogę przed sobą,
(druga sylaba imienia dziecka) – klaszcze w dłonie,
(trzecia sylaba imienia dziecka – jeśli jest taka potrzeba) – klaszcze w dłonie za plecami. Dzieci odpowiadają w ten sposób, ale zamiast słowa dzieci, wypowiadają słowo mama/tata.

2. Pokazywanie na mapie razem z rodzicem gdzie dziecko spędzało wakacje, ewentualnie które miejsca w Polsce odwiedziło.

3. Rozmowa na temat czy dziecko widzi różnice między osobami, które mieszkają w różnych częściach Polski.

4. Omówienie czemu dziś takich różnic praktycznie nie widać, a kiedyś były bardzo widoczne.

Co to jest strój?

Strój – coś co stroi, ozdabia, to określenie, które w przypadku odzieży chłopskiej odnosi się wyłącznie do garderoby odświętnej, zakładanej do kościoła i na specjalne uroczystości związane z życiem rodziny lub wiejskiej społeczności. Najczęściej przekazywane z pokolenia na pokolenie. Ubiory zaliczające się do tej kategorii były bardzo bogato zdobione, w związku z tym kosztowne lub pracochłonne.

Dlaczego w strojach jest taka różnorodność?

Ludzie nie mieli dostępu do wszystkich surowców, z których można wykonać ubrania czy ozdoby. Korzystali z tego co mieli dostępne w swojej okolicy. Stroje regionalne noszone na ziemiach polskich miały cechy wspólne i indywidualne. Na tyle wyraźnie odróżniały się od miejskiego sposobu ubierania się, że mimo lokalnych odmienności nawet amatorzy, na podstawie pewnych wspólnych, ponadregionalnych cech bez trudu rozpoznają ubiory chłopskie jako stroje ludowe. Nawet jeśli nie potrafią przypisać stroju do konkretnego regionu czy grupy etnograficznej, mają ogólne wyobrażenie o stroju ludowym jako połączenie pewnych elementów takich jak-
- białe, często haftowane koszule
- kolorowe spódnice,
- kwieciste chustki
- sznury czerwonych korali

Ten bardzo uproszczony wizerunek polskich strojów ludowych utrwalił się dodatkowo za sprawą kostiumów scenicznych członków zespołu pieśni i tańca Mazowsze, czy Śląsk oraz członków różnego rodzaju grup folklorystycznych.
Kiedy noszono taki strój?
Tradycyjny strój ludowy był praktycznie stosowany, w związku z tym musiał być użyteczny, bo był przede wszystkim ubiorem a nie kostiumem. Zaspokajał potrzebę, czy wręcz konieczność identyfikacji z grupą i podkreślał więź łączącą człowieka z lokalną społecznością, ale był również rodzajem autoprezentacji, sposobem zamanifestowania bogactwa, ekonomicznej niezależności, pozycji społecznej, dbałości o estetykę, pracowitości, dokładności, zręczności.
Inaczej ubierano się zimą, inaczej latem. Dostosowywano strój do wieku, stanu cywilnego i pozycji społecznej, sytuacji obrzędowej – ślubu czy żałoby.

5. Pokazanie na mapie Polski wybranych regionów odpowiadających ilustracjom. Zapoznajmy dzieci z wyglądem stroju kurpiowskiego, podhalańskiego, łowickiego i krakowskiego.
Dla chętnych dzieci możemy również pokazać jak wygląda strój bytomski, kaszubski, kujawski, lubelski, szamotulski, szlachecki, świętokrzyski i żywiecki.

więcej na stronie https://polalech.pl/

6. Większość dzieci zna popularną zabawę ludową: „Jaworowi ludzie”. Zapraszamy do zabawy!
Jawor, jawor, jaworowi ludzie!
Co wy tu robicie?
Budujemy mosty dla pana starosty.
Wszystkie dzieci przepuszczamy.
Tylko jedne zatrzymamy.

7. Pokazanie dzieciom przykładowych ludowych wycinanek.

obraz 1obraz2

8. Praca plastyczna – wycinanie ludowej serwetki.

- wycinamy z papieru koło, które składamy na pół i na kilka mniejszych części
- nacinamy lub wycinamy małe elementy na zagięciach
- rozkładamy

Życzymy miłej zabawy!

Przykładowe wycinanki do wydruku znajdziecie Państwo w galerii grupy „Muchomorki”.

 

Temat tygodnia: Książka moim przyjacielem

KSIĄŻKA MOIM PRZYJACIELEM

Witamy was Kochane dzieci i Rodzice w nowym tygodniu. Dziś rozpoczynamy temat o KSIĄŻKACH. Chciałybyśmy zapoznać dzieci oczywiście przy dużej pomocy Rodziców z:
- Etapami powstawania książki,
- rodzajami książek, co w której możemy przeczytać,
- zasadami korzystania z ksiażek.
Sprawy bardzo oczywiste, ale warte przypomnienia i utrwalenia.
Wszystkie plansze i materiały dostępne na dysku google pod linkiem:

Życzymy miłej zabawy i nauki w nowym tygodniu oczywiście w czasie dogodnym dla każdego i w dowolnej kolejności zadań.

1. Nikt się nie spodziewa – gimnastyka buzi i języka Małgorzaty Barańskiej.

Nikt się nie spodziewa W górze słonko świeci, – (Unoszenie nad głową złożonych razem dłoni z szeroko rozstawionymi palcami).
ptaszek sobie leci, – (Skrzyżowanie nadgarstków i kiwanie jednocześnie wszystkimi palcami (skrzydła)).
szumią, szumią drzewa, – (Opuszczenie rąk na wysokość twarzy i poruszanie wyprostowanymi palcami obu dłoni (gałęzie drzew)).
nikt się nie spodziewa, że… (Rozłożenie szeroko rąk i poruszanie nimi lekko w górę i w dół.)

2. Zabawa ruchowa– „To, co lata po łące” – dziecko porusza się swobodnie po pokoju. Na określony przez rodzica sygnał dziecko przyjmuje pozycję bociana – staje na jednej nodze, druga noga zgięta w kolanie, ramiona rozłożone na boki. Dziecko stoi w tej pozycji 5 sekund, po tym czasie ponownie zaczyna biegać. – „To, co skacze po łące” – dziecko naśladuje skoki żab. Na określony sygnał siada w siadzie skrzyżnym i naśladuje rechot żab. Na kolejny sygnał ponownie skacze po pokoju. – „Biedronki” – dziecko maszeruje na czworaka po pokoju, udając biedronki. Na sygnał Rodzica. kładzie się na plecach i macha rękoma i nogami.

3. Jak powstaje książka?” Magdalena Tokarczyk – wiersz zapoznający dzieci z etapami powstawania książki. Po przeczytaniu wiersza prosimy o rozmowę z dziećmi o jego treści i zapamiętaniu co jest potrzebne, bo powstała książka. Plansze do wiersza na dysku google.

więcej na stronie https://drive.google.com/

Dzisiaj się dowiemy jak książki powstają i jaką drogę do nas przemierzają.
Gdy pisarz ma już pomysł na książkę,
to jest już dobry początek.
Wszystko dokładnie zapisuje,
a w jego rękopisie znajdziemy wiele notatek.
Potem wystarczy dokładnie pomysły na komputerze przepisać.
Ale na tym nie koniec,
musicie jeszcze dalej mnie posłuchać…
Całymi godzinami, dniami,
a czasem miesiącami dzieło swe pisarz dopracowuje,
a gdy jest już gotowe wydawcy go prezentuje.
W wydawnictwie dużo pracy zatem mają,
bo książkę pisarza dokładnie przeglądają, sprawdzają…
Recenzent poprawki nanosi sprawnie,
a ilustratorzy obrazki do książki rysują ładnie.
Gdy książka jest już gotowa, pora na drukowanie.
W wielkiej drukarni maszyny rozpoczynają drukowanie
i tak tysiące książek powstanie.
Które do księgarni pozostanie wydawcy już rozesłanie.
W księgarni książkę możemy zakupić,
a w bibliotece możemy ją wypożyczyć.
Lecz gdy ją już przeczytamy,
to w kąt nie rzucamy, ale na półkę ładnie odkładamy

4. Rodzaje ksiażek. Warto zapoznać dzieci z rodzajami książek, będzie im łatwiej później szukać potrzebnych wiadomości.
Plansze potrzebne do tego wątku, pod adresem:

więcej na stronie https://drive.google.com/

4. „Moja ulubiona książka” – rozmowa z dzieckiem. Zaczynami od przejrzenia z dzieckiem jego biblioteczki – książek, które dziecko ma. Następnie prosimy dziecko o wybranie jednej – tej najbardziej ulubionej. Następnie jeżeli to możliwe sami wybieramy swoja ulubiona książkę ze swojej biblioteczki. Jeżeli nie mamy biblioteczki, zastanawiamy się o jakiej książce możemy opowiedzieć dziecku. Jak już mamy wybrane książki to zaczynamy nasze opowieści. Jeżeli wiemy, ze dziecku będzie trudno opowiadać to zaczynamy sami, następnie prosimy dziecko o podobne opowiadanie o swojej książce – tytuł, o czym opowiada, dlaczego ją najbardziej lubi.

5. „Liczymy książki” – zabawa matematyczna. Bierzemy dowolną ilość książek, najlepiej w zakresie możliwości liczenia dziecka, staramy się nie przekraczać 10. Możliwości liczenia jest bardzo wiele, tutaj liczymy na inwencję rodziców; możemy liczyć książki duże, małe, w twardej okładce, w miękkiej okładce, książki z określonej serii. Możemy książki dodawać, odejmować….

6. Z książką na głowie” – Jest to nic innego jak wyścigi z książką na głowie. Oczywiście książkę najlepiej zastąpić starymi zeszytami, bo podczas zabawy niejednokrotnie spadną nam z głowy. Dlatego w tym przypadku bezpieczniej będzie użyć starych zeszytów…

7.” Magiczny worek” - zabawa sensoryczna. Do worka wkładamy różne figury (mogą to być klocki lub figury wycięte z kartonu – prostokąt, kwadrat, koło, trójkąt). Prosimy dziecko o włożenie ręki do worka
i sprawdzenie, wymacania palcami jaką figurę ma w ręku, określa ją. Bawimy się wspólnie z dzieckiem w określanie figur. Następnie wyjmujemy z worka tylko kwadraty i prostokąty. Kładziemy na podłodze. Do określonej figury dobieramy książki określając jej kształt. Liczymy, których książek jest więcej kwadratowych czy prostokątnych.

8. Mała czy duża? Do tej zabawy będziecie potrzebować kilku książek w różnych rozmiarach. Zadaniem dziecka jest ich układanie od największej do najmniejszej i odwrotnie lub od najcieńszej do najgrubszej.

9.Szpital chorej książki
Wspólnie z dziećmi możecie naprawić uszkodzone w domu książeczki.

10. Propozycje prac plastycznych:

- zakładka do książki (rysowanie kredkami, malowanie farbą, wyklejanie kolorowym papierem)
- robienie swojej własnej książeczki. Link jako propozycja

więcej na stronie https://przedszkolankowo.pl/

- rysowanie, malowanie ilustracji z ulubionej książki na różnych wielkościowo kartkach.
- lepienie z plasteliny lub masy solnej postaci z ulubionej ksiażki.

11. Piosenki do posłuchania

12. Wiersz do posłuchania i przypomnienia zasad, jak należy obchodzić się z książką.

Prezentacja multimedialna na dysku google pod linkiem:

więcej na stronie https://drive.google.com/

„Smutna książeczka”

Pewnego dnia ze swej półeczki,
skoczyły na ziemię wszystkie książeczki.
Razem tańczyły, razem śpiewały,
I bardzo dobrze się rozumiały.
Lecz jena książeczka w kącie została,
taka samotna i taka mała.
Bo wczoraj Basia, jedna z dziewczynek,
karteczki z niej powyrywała
i długopisem strony popisała.
Cichutko w kącie książeczka płakała,
bo do czytania się nie nadawała.
Pamiętajcie zatem dzieci kochane,
że książeczki chcą i lubią być szanowane.

„Książka czeka” – Łochocka Hanna

Książka nas uczy, książka cieszy,
czasem zadziwi nas niemało
albo po prostu tak rozśmieszy,
jakby się dobry żart słyszało.
Książka też mądrze nam doradza
różne wskazówki, wzory daje.
Książka w szeroki świat wprowadza,
dalekie z nami zwiedza kraje.
Lubimy książkę – przyjaciółkę.
Wiesz co ci powiem?
Nie odwlekaj.
Masz trochę czasu? Spójrz na półkę, sięgnij po książkę!
Książka czeka!

13. Czy znasz tą bajkę? Rozwiazywanie zagadek

1. Jej czerwony płaszczyk widać już z daleka.
Gdy przez las idzie, wilk już na nią czeka.
(Czerwony Kapturek)

2. Tego chłopca i dziewczynkę z bajki pamiętacie.
Sprytem wiedźmę przechytrzyli w piernikowej chacie.
(Jaś i Małgosia)

3. Jak inne zwierzęta cztery łapy ma, lecz tylko na tylnych buty ma dwa.
Choć czasem mruczy, to myszy nie goni, kapelusz z piórkiem ma na swej skroni.
(Kot w butach)

4. W łupince orzecha wygodnie sypiała, w pyłku kwiatowym co dzień się kąpała.
A choć najmniejszą dziewczynką była, od dużych kłopotów się nie ochroniła.
(Calineczka)

5. Był bajkowym pajacykiem co miał ludzki głos,
lecz gdy głosem tym nakłamał rósł mu nos.
(Pinokio)

6.Siedem krasnoludków W skalnej grocie mieszka.
Kto im gotuje? Czarnowłosa…….
(Śnieżka)

7.Suknię, piękne pantofelki darowała wróżka.
Po balu kogo szukał książę ? Wiadomo….
(Kopciuszka)

8.Choć nie ma zamka ani kluczyka, często otwierasz ją i zamykasz.
W swym wnętrzu wiele tajemnic mieści, wierszyków, bajek i opowieści.
(książka)

14. Moja własna bajka.
Bajka, która powstanie będzie bajką (historią ) na pewno niepowtarzalną i jedyną. Siadamy wspólnie z dzieckiem, bierzemy kartkę, coś do pisania i rozpoczynamy czas tworzenia. Dziecko może całkiem samodzielnie rozpocząć bajkę, możemy my rozpocząć, a dziecko będzie kontynuować. Rodzic oczywiście spisuje wszystko, co powie dziecko. Wiemy, że pisarze potrzebują dużo czasu na stworzenie dzieła, my także do naszej bajki możemy wracać przez wiele dni aż powstanie niepowtarzalne dzieło. Miłej zabawy i twórczego myślenia.

 

Temat tygodnia: Tajemnice książek
Tajemnice książek

1.„Moja ulubiona książka” – ćwiczenia z zakresu profilaktyki logopedycznej w oparciu o tekst Patrycji Siewiera-Kozłowskiej.

Czy wiesz jakie mogą być książki? Mogą być bardzo grube (oba policzki mocno wypełnione powietrzem) lub bardzo cienkie (dziecko próbuje wessać policzki, żeby jak najbardziej wyszczuplić twarz). Książki mogą być też dla dzieci albo dla dorosłych: te dla dzieci mają zwykle dużo obrazków i są w nich bajki (próbuje czubkiem języka narysować na podniebieniu obrazek do książki dla dzieci), a książki dla dorosłych zwykle mają więcej literek do czytania (Rodzic wypowiada dowolne samogłoski, spółgłoski, dziecko powtarza, zwracamy uwagę na pracę warg podczas wybrzmiewania kolejnych głosek). Wśród książek mamy też encyklopedie – to takie książki, które zawierają dużo informacji. Są encyklopedie powszechne (ogólne) oraz encyklopedie tematyczne, np. encyklopedia zwierząt, w której możemy znaleźć informacje o koniach (dziecko kląska, jak koń), o dzikich zwierzętach (rozchyla wargi, szczerzy zęby i powarkuje, jak dzikie zwierzę), o wężach (syczy, jak wąż, język pozostaje za dolnymi zębami), o zającach i królikach (robi ryjek, górne zęby masują dolną wargę) i o wszystkich innych zwierzętach. Są też książki naukowe – mogą to być książki o kosmosie: jest w nich niebo z gwiazdami (czubek języka przesuwa się po podniebieniu, następnie dziecko dotyka punktów na podniebieniu, rysując gwiazdy), są różne planety (okrąża kilkakrotnie językiem wargi) i na pewno zdjęcia Ziemi wykonane w kosmosie. Ziemia wygląda na nich jak niebieska kula (napełnia powietrzem policzki). Inne książki to albumy – te zawierają bardzo dużo zdjęć. Fotografowie i fotograficy, którzy mają specjalne aparaty z długimi obiektywami (wyciąga wąskie wargi – ryjek – jak najdalej do przodu) robią zdjęcia miastom, budowlom, obrazom (pstryk – dzieci powtarzają onomatopeję) i z takich zdjęć powstają książki zwane albumami. A ty, jakie książki najbardziej lubisz?

2.Bajka-zgadywajka – słuchanie wiersza Marcina Brykczyńskiego.

Gdzieś za lustrem, z drugiej strony,
Tam, gdzie świat jest odwrócony,
Dla Alicji małą chatkę
Zbudowali Krzyś z Puchatkiem.
A w tej chatce, na makatce,
Baba Jaga siedzi w klatce
Marząc we śnie, że za chwilkę
Śnieżkę zje do spółki z wilkiem,
Chociaż Śnieżka, wielka śmieszka,
Z babcią w innej bajce mieszka,
Za górami, za lasami,
Gdzie smok tańczy z rycerzami,
A przy norce swej, w ogródku,
Siedzi siedmiu krasnoludków.
Każdy, paląc długą fajkę,
Opowiada inną bajkę
I z tych bajek dobra wróżka
Plecie wierszyk dla Kopciuszka,
A gdy jej zabraknie wątku,
To zaczyna od początku:
Gdzieś za lustrem, z drugiej strony,
Tam gdzie świat jest odwrócony…
…Wszystko plecie się bezładnie;
Jak rozwikłać to, kto zgadnie?

Rozmowa na temat wiersza: O jakich postaciach z bajek jest mowa w wierszu?
Liczymy wspólnie postacie z bajek. Rodzic mówi początek tytułu bajki, a dzieci dopowiadają zakończenie, np. Kubuś… (Puchatek), Jaś… (i Małgosia) itp.

3.Dokończenie cytatów pochodzących ze znanych utworów dla dzieci.

Przypominamy sobie razem z dzieckiem jakie wiersze czytaliśmy razem. Które z nich są naszymi ulubionymi. Próbujemy bawić się w uzupełnianie brakujących fragmentów. Rodzic zaczyna, pociecha kończy.
Żeby kózka nie skakała………….
Był sobie słoń, wielki jak słoń, zwał się ten słoń …………….
A w trzecim siedzą same grubasy siedzą i jedzą …………….
Pan kotek był chory i …………….
Nad rzeczką opodal krzaczka ……………….
Entliczek – pentliczek …………………….
Abecadło ……………………….
Pewna żaba była ……………….
Zasadził dziadek ………………….
Płacze pani …………………………….
Murzynek Bambo …………………….
Biega, krzyczy pan Hilary …………….

4.Ruchowa interpretacja wiersza „Książeczka” K. Pac – Gajewskiej.

W książeczce płynie rzeczka, (wykonanie rękami ruchu fal)
w książeczce szumi las. (naśladowanie kołyszących się drzew)
W prześlicznych tych książeczkach
tysiące przygód masz. (naśladowanie oglądania książki)
Książeczka cię powiedzie (marsz)
na strome szczyty skał, (składanie rąk nad głową)
z niej możesz się dowiedzieć,
gdzie niedźwiedź zimą spał. (ułożenie głowy na rękach, jak do snu)
Jak świerszczyk grał na skrzypcach, (naśladowanie gry na skrzypcach)
jak morzem płynął śledź, (wysunięcie rąk do przodu)
i co robiła Wikcia, (wzruszenie ramion)
by same piątki mieć. (pokazanie całej dłoni)
Lecz chroń i szanuj książki (grożenie palcem)
i kartek nie drzyj też,
wpierw dobrze umyj rączki, (naśladowanie mycia rąk)
a potem książki bierz. (ruch rozkładania książki)

5.Zabawa ruchowa „Mali ilustratorzy”.

Dziecko porusza się po pokoju przy dźwiękach muzyki, np.: więcej na stronie https://www.youtube.com/

Marek Grechuta „Wiosna- ach to ty”, może być dowolna muzyka lubiana przez dzieci.
Gdy dźwięk milknie, Rodzic podaje nazwę dowolnego przedmiotu. Zadaniem dziecka jest narysowanie tego przedmiotu w powietrzu i powiedzenie, do czego on może służyć.

6.Rozwiązywanie zagadek wokół haseł związanych z książką.

1. Idziesz tam, gdy chcesz kupić książkę.
2. Idziesz tam, gdy chcesz wypożyczyć książkę.
3. To jest osoba, która pisze wiersze.
4. Jak nazywa się osoba, która pisze książki?
5. Co znajduje się na okładce książki?
6. Kto to jest ilustrator?
7. Te książki najlepiej lubią dzieci – są to książki z…….
8. Wymieńcie dwóch pisarzy piszących dla dzieci.
9. Jak nazywa się pan, który wydrukował książkę?
10. Jak należy dbać o książki?
11.Do czego służy zakładka?
12. Co oznaczają cyferki znajdujące się na dole każdej strony?
13. Jak oznaczone są książki z biblioteki? (pieczątka, nr książki)
14. Jak nazywają się sztywne kartki, w które opakowana jest książka?
15. Jaka jest różnica między księgarnią, a biblioteką?
16. Kto pracuje w bibliotece?

7.Zabawa plastyczna „Moja okładka”.
Zaproponujmy, aby dzieci same narysowały okładkę do książeczki z ich ulubioną bajką.
Technika dowolnie wybrana przez dzieci: kredki, farby, flamastry, kreda. Można łączyć techniki.

8. Ćwiczenia grafomotoryczne, karty pracy przedstawiające postacie z bajek. Do pobrania na stronie:
więcej na stronie https://eduzabawy.com/

9. Propozycja: do posłuchania w wolnej chwili. Książka: Julia Duszyńska „Cudaczek Wyśmiewaczek” więcej na stronie www.youtube.com/

Temat tygodnia: Moja przyjaciółka książka

1.Rozwiąż zagadkę.

Choć nie ma zamka ani klucza,
często otwierasz ją i zamykasz.
W swym wnętrzu wiele tajemnic mieści,
wierszyków, bajek i opowieści.(książka)

2. Posłuczaj bajeczki pt. „Bajka o zmęczonej książce z bajkami „ Eliza Sarnacka-Mahoney

Była raz sobie baaardzo zmęczona książka z bajkami. Najchętniej wsunęłaby się pod kołderkę i zasnęła twardym, zdrowym snem aż do rana, ale dzieci nie miały jeszcze ochoty na sen i żądały, by książka nadal je zabawiała.
— Pokaż nam smoka, który zieje ogniem po same chmury! Chcemy śpiącą królewnę i całą armię krasnoludków, i morze z piratami, i Babę Jagę w chatce na kurzej łapce! – wołały jedno przez drugie i na wyścigi przewracały kartki, gniotąc je, a nawet rozdzierając.
Wszyscy bohaterowie książki ziewali już tak mocno, że ledwie patrzyli na oczy, więc bajki wcale nie toczyły się tak, jak powinny.
Baba Jaga wleciała na drzewo i nabiła sobie guza. Rozpłakała się straszliwie i zbudziła śpiącą królewnę, jeszcze zanim dotarł do niej królewicz. Zmęczone krasnoludki zaryglowały w swojej chatce drzwi, zaciągnęły zasłonki i tyle je widziano. A sennemu smokowi w czasie ziewania wpadła do paszczy równie śpiąca, a do tego mokra złota rybka i nie było mowy o jakimkolwiek zianiu ogniem.
— Dziwne te bajki – odezwał się najstarszy z chłopców – Nigdy takich nie czytałem.
— Ani ja – potwierdziła jego młodsza siostra. – Może powinniśmy im trochę podokuczać, żeby przyszły do siebie?
Tego było książce za wiele. Zamknęła się z hukiem, wyrwała z rąk małych dręczycieli i wyfrunęła przez otwarte okno.
Chwilę szybowała pod ciemnymi niebem, w końcu wypatrzyła niewielką ulicę, po której wolno toczyło się małe auto. Ostatkiem sił opadła na jego dach.
Kierowca auta naturalnie usłyszał, że coś wylądowało mu nad głową, zjechał więc do krawężnika i wysiadł zobaczyć co się dzieje.
— Książki spadają z nieba zamiast gwiazd? – zdziwił się w pierwszej chwili i nawet zadarł do góry głowę, żeby sprawdzić, czy na jednej się skończy.
Niczego tam więcej nie dostrzegł, za to od razu zauważył, że książka z dachu musiała ostatnio sporo przejść. Miała pogiętą okładkę, kilka stron było przedartych na pół i wisiało na ostatnich zawiasach, i w ogóle sprawiała wrażenie, jakby była chora i wyczerpana.
Kierowca auta był tatusiem pewnej małej dziewczynki i wiedział co nieco o książkach z bajkami. Nie zwlekając dłużej delikatnie zawinął ją w koc, schował za poły płaszcza i ruszył do domu.
Czym i jak dokładnie leczył książkę przez pół nocy, nigdy się nie dowiemy, ale następnego ranka książka wyglądała prawie jak nowa! Tydzień później tata podarował ją swojej córeczce na urodziny.
I tak kończy się bajka o baaardzo zmęczonej książce z bajkami, gdyż nasza bohaterka nigdy więcej nie miała powodów, by być zmęczona.
Córeczka pana kierowcy wiedziała, że książkom jak ludziom należy się szacunek i że lubią, jeśli się je traktuje poważnie. Dlatego delikatnie przewracała w niej kartki, a po czytaniu odkładała na półkę, żeby bajki mogły odpocząć. Żeby Baba Jaga nie musiała więcej leczyć bolesnych guzów, smok ział pięknym pomarańczowym ogniem, a krasnoludki miały siłę sprzątać bajkowy las wesoło przy tym śpiewając.

3. Na podstawie bajki ułóżcie wspólnie własny: „ REGULAMIN POSZANOWANIA KSIĄŻEK”. Zapiszcie go na kolorowej kartce i powieście przy półeczce z książeczkami.
np. (myj ręce przed czytaniem, nie zginaj rogów kartek, używaj zakładki, nie wyrywaj kartek z książki, nie pisz i nie rysuj w książce, nie czytaj przy jedzeniu, nie śliń palców przy odwracaniu kartek, obłóż książkę w papier lub folię, napraw ją gdy się rozklej, nie czytaj przy słabym świetle, podczas czytania siedź prosto i swobodnie, nie zginaj cienkiej książki w rulon).

4. Posłuchaj piosenki Fasolki- Poczytaj mi Mamo.

5. „Książki”-ćwiczenia logopedyczne.
Zamieniamy nasze buzie w książki. Ciekawi jesteście jak? Zobaczcie:
- „ otwieramy i zamykamy książki”- otwieramy i zamykamy szeroko usta
- „ przekładanie kartek w książce”- przesuwamy język z jednego kącika ust do drugiego.

6. „Książki”-zabawa ruchowa.
Dzieci zajmują dowolne miejsca na dywanie. Leżą na bokach. Na hasło „książki się otwierają”, przechodzą do leżenia na wznak, wyciągają na boki wyprostowane ręce i nogi. Na hasło „książki się zamykają”, powracają do pozycji wyjściowej. Leżenie na bokach, nogi podkurczone. „Książki stoją na regale” przechodzą do stania na baczność.

7. Zachęcam do zrobienia malutkiej książeczki takiej np. jak ta:

8. Foto bal „ KSIĄŻKOWYCH PRZEBIERAŃCÓW”

Drodzy Rodzice!!!
Zachęćcie dzieci do przebrania się za ich ulubioną książkową postać. Zróbcie zdjęcie i prześlijcie jako załącznik na adres e- mail: gr.muchomorki4@wp.pl
Zdjęcia zostaną umieszczone w GALERII MUCHOMORKÓW

Miłej zabawy.

Temat tygodnia: Wiosenna łąka

Wiosenna łąka

Temat na ten tydzień to „Wiosenna łąka”

 

      1. Prosimy o obejrzenie filmiku „Wędrówki skrzata Borówki – łąka”. Zależy nam na tym, by dzieci poznały cechy charakterystyczne łąki: występujące trawy, kwiaty, zwierzęta, kolorystyka.

 

https://www.youtube.com/watch?v=LKLf5EN1Ff4

 

      1. „Co lata nad łąką?” – rozwiązywanie zagadek.

Dzisiaj skupimy się na poznaniu owadów żyjących na łące.

 

Jest taka maleńka, a tak dzielnie lata,

nawet dzieci wiedzą, że jest piegowata. (biedronka)

 

Choć jest bardzo mały, z nikim się nie liczy,

podstępnie krew pije i okropnie bzyczy. (komar)

 

Ten owad od wiosny przez calutkie lato,

trudzi się dla ludzi i nic nie chce za to. (pszczoła)

RENIA1RENIA2RENIA3RENIA4RENIA5RENIA6RENIA7RENIA8

 

Rodzice czytają treść zagadki, dzieci zgadują, wskazują właściwy obrazek. Po rozwiązaniu zagadki dokonują analizy sylabowej – dzielą nazwę odgadniętego owada na sylaby. Następnie rodzice podają nazwy owadów dzieląc je na sylaby a dzieci zgadują nazwę, łączą sylaby w wyrazy.

      1. Motyle nad łąką – zabawa plastyczna. Prosimy o przygotowanie farb plakatowych. Bazując na ilustracji malujemy motyle używając dowolnych kolorów. Pamiętamy o tym, że rozmieszczone barwy są symetrycznie.

 

      1. Zachęcamy do zapoznania dzieci ze słowami i melodią piosenki o biedronce

https://www.youtube.com/watch?v=IMXHCmLDkZE

 

      1. „Ile kropek ma biedronka”? – zabawa ruchowa z elementem liczenia.

Zapraszamy zarówno rodziców jak i dzieci do tańca w rytmie dowolnej muzyki. Na przerwę w muzyce mama lub tata pyta: „Ile kropek ma biedronka?” i wystukuje np. łyżką o patelnię określoną liczbę dźwięków. Zadanie dziecka polega na tym, by się skoncentrować, policzyć dźwięki, powiedzieć ile dźwięków usłyszało oraz pokazać na palcach. Oczywiście nagradzamy brawami dobrze wykonane zadanie. Zamieniamy się rolami. Zabawa toczy się dalej.

      1. Wyścig świerszczy – zabawa ruchowa. Na początku ustalamy jak porusza się świerszcz. Prosimy, by przy pomocy sznurka, skakanki lub liny wyznaczyć linie startu i mety. Ustawiamy się wszyscy: rodzice i dziecko na linii startu. Na hasło „start” wszyscy poruszają się do przodu skokami aż do linii mety. Wygrywa ten świerszcz, który doskoczy do linii mety jako pierwszy. Zabawę można powtórzyć kilka razy. Oczywiście zabezpieczamy przestrzeń wokół aby zachować bezpieczeństwo.
      2. Oczywiście nie może dzisiaj zabraknąć masażyku. Już zapewne pamiętacie jak należy usiąść do tej zabawy. A więc zaczynamy.

Spotkała się Kasia z biedronką,

obie wyszły do ogródka na słonko.

kroczenie palcami od brzegów pleców w kierunku kręgosłupa

Patrzy Kasia, kręci głową –

ubrane są jednakowo:

rysowanie ślimaczków po obu stronach kręgosłupa.

Obie mają sukieneczki

czerwone w czarne kropeczki.

stukanie palcami obu rąk po całych plecach.

      1. Wydaje Ci się, że nie potrafisz narysować biedronki. Nie prawda. Spróbuj z nami.

Kółko przetnij na połówki,

Główka, czułki, kropki, nóżki.

Ile kropek ma biedronka?

Nie wiem ile. Spytaj słonko.

RENIA9

 

Temat tygodnia: Mieszkańcy łąki pszczoły

      1. Na początku przypomnijmy sobie troszeczkę informacji o łące. W tym celu zachęcamy do zapoznania dzieci z wierszem I. Salach „Łąka”.
        „Łąka tylu ma mieszkańców
        zwierząt, roślin kolorowych.
        Tu motylek, a tam pszczółka
        tutaj kwiatek – o różowy
        Z kopca wyszedł krecik mały
        obok niego idzie mrówka.
        Na rumianku w krasnej sukni
        przycupnęła boża krówka
        Nad tą łąką kolorową
        bal wydały dziś motyle.
        Zapraszają wszystkie dzieci
        więc zatańczmy z nimi chwilę.”

 

      1. Po przeczytaniu wiersza przyszedł czas, aby sprawdzić jak uważnie słuchaliście wiersza. Rodziców zachęcamy do rozmowy z dziećmi na temat treści wiersza, poniżej podajemy propozycje pytań:
        - O czym był wiersz?
        - Jakiego koloru była łąka?
        - Jakie zwierzęta wystąpiły w wierszu?
        - O jakich roślinach jest mowa w wierszu?
        - Co wydały motyle nad łąką?
        - Kogo zaprosiły motyle na bal?
      2. Teraz przyszedł czas na trochę ruchu. Zadaniem dzieci będzie naśladowanie sposobu poruszania się i głosu zwierząt, które zobaczą na obrazkach pokazywanych przez rodziców. Są to zwierzęta żyjące na łące:

Motylhttps://pixabay.com/pl/photos/peacock-butterfly-edelfalter-motyl-1526939/

Bocianhttps://pixabay.com/pl/photos/bocian-ptak-zwierz%C4%85t-4300368/

Żabahttps://pixabay.com/pl/photos/%C5%BCaba-natura-makro-zielony-p%C5%82azy-474949/

Pszczołahttps://pixabay.com/pl/photos/dalia-kwiat-pszczo%C5%82a-py%C5%82ek-owad-3856176/

 

      1. Prosimy Rodziców o zapoznanie dzieci z pojęciami takimi jak: pszczelarz, pasieka, królowa pszczół, pszczoły robotnice, żądło, ul. Zachęcamy do oglądania obrazków w zasobach internetowych oraz książkach przyrodniczych. Warto porozmawiać również o ubraniu pszczelarza.

 

      1. Dzieci znają już podstawowe pojęcia, a teraz czas porozmawiać z nimi na temat powstawania miodu. Podczas rozmowy prosimy o wykorzystanie dołączonego obrazka, aby dzieci mogły lepiej wyobrazić sobie ten proces.

MIÓD

    1. Wiemy, że bardzo lubicie ruch, dlatego przygotowałyśmy dla Was kolejną zabawę ruchową „Pracowite pszczoły”. Zadaniem dzieci będzie chodzenie lub powolne bieganie po pokoju, równocześnie naśladując bzyczenie pszczoły. Na dźwięk bębenka (może być też garnek i łyżka) dziecko zatrzymuje się, przykuca i naśladują zbieranie pyłku z kwiatka.
    2. Czas na doświadczenie. Bardzo prosimy powiedzieć dzieciom, że pszczoły podobnie jak inne zwierzęta dokarmiamy cukrem. Zadaniem dzieci jest dodanie cukru do słoika z wodą, wymieszanie (dzieci powinny dojść do wniosku, że cukier rozpuszcza się w wodzie). Następnie proszę powiedzieć dzieciom, że taki właśnie zagotowany cukier po przestygnięciu podawany jest do ula pszczelego.
    3. Skoro już wiecie jak powstaje miód, to może czas go spróbować. Drodzy Rodzice, jeżeli macie w domu miód, zróbcie wspólnie z dziećmi jego degustacje. Możecie posmarować nim kanapki albo wafle ryżowe. Wszystko zróbcie według własnego uznania.
    4. Zadanie specjalne! Przygotowanie nektaru pszczelego z wody, cytryny i miodu – teraz macie za zadanie wykonać dla siebie zdrowy napój.
    5. Kochane dzieci, jeśli macie ochotę trochę pomalować, to właśnie przyszedł na to czas. Będą nam potrzebne farby, pędzelki, kartki oraz kawałeczek folii bąbelkowej (zamiast folii możemy użyć kawałeczek gąbki). Nasza praca ma tytuł „Łąka” i polega na tym, aby stworzyć obrazek za pomocą odciskania pomalowanej folii na kartce. Możemy w ten sposób stworzyć na przykład trawę, reszta elementów może być namalowana pędzlem. Liczymy na Wasze kreatywne pomysły
    6. Zachęcamy do zagrania wspólnie w grę logopedyczną. Gracze rzucają kostką, a następnie przesuwają się o tyle pól, ile wyrzucili na kostce.

https://blizejprzedszkola.pl/upload/miesiecznik/27ee8e8d29e7a44302ffce080176a17c.jpg

Serdecznie zachęcamy do wzięcia udziału w bezpłatnych warsztatach online dla dzieci – „Skarby ula” organizowanych przez Pasiekę Smakulskich (warsztaty online odbędą się 13.05.2020 r., godz.18) https://m.facebook.com/events/615792342346856/

 

Temat tygodnia: Wyprawa na łąkę

Wyprawa na łąkę

Zumba kids – Gummy Bear

Prosimy o zapoznanie dzieci z wierszem Pani Elżbiety Pasławskiej pt.: „Na łące”.

Na łące, na łące, jest kwiatów tysiące:

są tam stokrotki białe

i dzwonki pachnące, i dużo innych kwiatów.

Na łące, na łące, jest ssaków tysiące:

są krety czarne, co kopią kretówki

i zające szare, co mają ziemne kryjówki

i różne inne zwierzaki…

Na łące, na łące, lata owadów tysiące:

są tam motyle różnokolorowe,

w paseczki i kropeczki,

po kwiatach skaczą pszczółki,

które w chowanego bawią się

i śpiewają sobie tak:

„La, la, la, jestem pszczółka pracusia,

„La, la, la, jestem pszczółka pracusia…”

Nad łąką, nad łąką

świeci żółte słonko,

latają tam ptaszki:

jaskółki, i sójki i małe kukułki.

Śpiewają piosenki, stukają w bębenki.

I jeszcze na tej łące

jest zielonych potworów tysiące!

Mają oczy takie duże,

a nóżki jak serdelki.

Siedzą sobie cicho w trawie,

Lub rechoczą tak:

„Re-re kum, kum. Re-re kum, kum…”

Porozmawiajmy z dzieckiem na temat wiersza. Co możemy znaleźć i spotkać na łące?

„Chmurkowe twory” – ćwiczenia oddechowe.

Z 10 płatków kosmetycznych stwórz na niebieskiej kartce dowolny kształt np. zająca, biedronki. Nazwij to co powstało. Następnie dmuchnij ile sił w płucachtak, by rozdmuchać wszystkie chmurki. Po rozdmuchaniu możesz ponownie ułożyć z nich dowolny kształt i znów go rozdmuchać.

„ Bal na łące” – osłuchanie się z piosenką

Bal na łące

Kiedy świeci słoneczko

to na łące nad rzeczką

świerszcze stroją skrzypeczki

do wiosennej poleczki.

Dylu, dylu, już grają

grube bąki śpiewają,

myszki tańczą poleczkę

sapią przy tym troszeczkę.

A trzy małe biedronki

nie chcą tańczyć tej polki

i czekają na walca,

aby tańczyć na palcach.

„Wyprawa na łąkę” – wycieczka połączona z zabawami badawczymi.

Zbliża się weekend więc bardzo zachęcamy rodziców aby wybrali się z dziećmi na wycieczkę na łąkę.

łąka 1

Wskazówki dla dzieci:

Pamiętajcie o zasadach bezpieczeństwa panujących w obecnej sytuacji związanej z koronawirusem.

Weźcie ze sobą (jeśli posiadacie):

-lupę/szkło powiększające,

- woreczki strunowe lub śniadaniowe,

- koc i przekąski,

- aparat fotograficzny/telefon rodziców z aparatem.

Etapy wycieczki:

1). Przypomnienie zasad bezpieczeństwa:

- chodzenie w parze z rodzicem,

- nieoddalanie się od rodziców,

- uważne słuchanie poleceń rodzica,

- szanowanie przyrody.

2). Zabawy na łące:

- Określanie kolorów łąki; opisywanie wrażeń, jakie budzi w dziecku widok łąki;

wykonanie zdjęcia dziecka na tle łąki,

- bieganie, skakanie, swobodny taniec na łące,

3). Obserwacja:

Kwiaty

- rozpoznawanie i nazywanie znanych dziecku gatunków kwiatów (nieznane gatunki sprawdźcie np. w Internecie i starajcie się zapamiętać ich nazwę);

- wąchanie kwiatów, opisywanie wrażeń estetycznych,

- wykonanie zdjęć wybranym kwiatom,

Zwierzęta

- opisywanie wyglądu zwierząt zamieszkujących łąkę (np.: mrówkę, biedronkę, motyla, ślimaka),

- opisywanie zauważonych cech, np. kształt i kolory muszli ślimaków, kolory skrzydeł motyli, liczbę kropek na pancerzyku biedronki,

- odnajdywanie i wskazywanie miejsc, w których poszczególnych zwierząt jest najwięcej, np. na jakim kolorze kwiatów najczęściej siadają pszczoły lub motyle, gdzie jest najwięcej ślimaków,

- wykonanie zdjęć wybranym zwierzętom,

4). Relaksacja:

- dzieci i rodzice kładą się na kocu, zamykają oczy i wsłuchują się w odgłosy dochodzące z łąki,

- rozpoznają i nazywają dźwięki; opisują wrażenia słuchowe.

5). Zbieranie skarbów:

- dziecko zbiera np. muszelki po ślimakach, patyczki, suche rośliny, kamyki i wkłada je do torebek,

- wykonuje bukiet z kwiatów rosnących na łące.

Życzymy Państwu i dzieciom miłego wypoczynku na łonie naszej pięknej natury.

Temat tygodnia: Zwierzęta domowe

Witamy Rodziców i dzieci w nowym tygodniu. Od dziś przez cały tydzień gościć będą u was wasi ulubieńcy, a będą nimi.. Właśnie dowiecie się jak odgadniecie zagadki.
1. Rozwiązywanie zagadek
• tak cichutko chodzi,

że go nikt nie słyszy

i dlatego bardzo boją się go myszy

(kot)
• jest leniwy wielce,

krok wolno odmierza,

chodzi w kamizelce z twardego pancerza

(żółw)
• siedzi w klatce kolorowa,

umie mówić różne słowa

(papuga)
• za kości rzucone,

dziękuje ogonem

(pies)
• ma długie uszy,

futerko puszyste,

ze smakiem chrupie sałaty listek

(królik)
• rozciąga policzki jak woreczki małe,

zimowe zapasy przenosi w nich całe

(chomik)

 

już wiecie, ze dziś zaczynamy temat o zwierzętach domowych.

 

2. Podział na sylaby, a dla chętnych próby podziału na głoski nazw zwierząt domowych.

  • Najpierw możemy opowiedzieć dziecku o jakimś zwierzątku, a następnie prosimy o podział jego nazwy na sylaby lub głoski.
  • Możemy pokazać obrazek zwierzątka domowego,
  • możemy wymienić pierwszą głoskę nazwy i poprosić żeby dziecko odgadło,
  • opisujemy wygląd zwierzątka…

 

3. Zabawa ruchowa. „Piesek niesie kość” – zabawa ruchowa na czworakach. Dziecko ma woreczek i staje w pozycji na czworakach. Na hasło: Piesek niesie kość! dziecko wkłada sobie woreczek pod brodę i dociska do szyi. W tej pozycji stara się przenieść woreczek na inne miejsce w drugi koniec pokoju.

 

4. Układanie krótkich zdań z nazwami wybranych zwierząt domowych oraz akcesoriów potrzebnych do ich hodowli (kot, pies, mysz, buda, smycz, akwarium, klatka itp.)

 

 

5 . Łączenie sylab w słowa – rodzic podaje nazwy zwierząt w formie sylabowej

 

 

6. Słuchanie opowiadania

 

- Kto może mieszkać z nami w domu? Pani dziś przedszkolakom takie pytanie zadała. Wszystkie dzieci chwilę pomyślały i jedno po drugim zaraz Pani odpowiadały:

- Mieszka z nami mama, tata… siostra i brat.

- Mieszka z nami babcia, dziadek i wujek Stach. Mały Antoś, który zawsze po cichutku siedział, chwilę pomyślał i tak odpowiedział:.

- Z nami w domu mieszka mój pies As, który zawsze szczeka z rana i wszystkich budzi, by nikt do pracy i przedszkola nie się nie spóźnił. Dzieci chwilę się zastanawiały co też Antoś opowiada, ale po chwilach namysłu dzieci jedno za drugim do odpowiedzi rączki podnosiły i Pani mówiły:

- Ze mną pokój dzieli moja złota rybka, co w akwarium pływa– Kasia głośno rzekła.

- A ze mną mieszka mój kotek Puszek, co mleko pije i śpi po całych dniach – tak powiedział wszystkim Staś.

Ania kolegom opowiadała, że w klatce chomik swój domek ma i stoi na komodzie w pokoju brata. Codziennie tam harce urządza, bo ma przygotowany plac zabaw, który tata w klatce mu zamontował.

A u Emilki w domu papuga mieszka, a u Jacka świnka morska i królik miniaturka swój kąt ma, a u Agatki mieszkają kanarki dwa. I tak się okazało, że w domu poza mamą, tatą, siostrą czy bratem również zwierzęta mieszkają i o nich domownicy dbać mają. Bo taki domowy pupil to nie zabawka, Pani wszystkim powiedziała i jak dbać o zwierzęta przedszkolakom przypomniała.

 

7. Rozmowa z dziećmi na temat opowiadania. Pomocnicze pytania.

 

1. Kto może mieszkać z nami w domu?

2. Jakie zwierzęta mieszkały z dziećmi?

3. Jak powinnyśmy dbać o domowe zwierzę

 

 

8. Zabawa ruchowa przy melodii piosenki „Popatrzcie na jamniczka „

 

https://www.youtube.com/watch?reload=9&v=GjXylN6PgxE

 

– w czasie zwrotek dziecko spaceruje na czworakach jak pieski, w czasie refrenu układa się do snu ( zwrócenie uwagi że piesek przed pójściem spać przez chwile kręci się w kółko ).

 

 

Rozmawiając o zwierzętach nie możemy zapominać, że każde dziecko chce mieć w domu zwierzątko. W tym miejscu musimy zwrócić uwagę dziecku , że posiadanie psa lub innego zwierzątka to nie tylko wielka przyjemność ale wiąże się też z wieloma obowiązkami.

 

9. „Pies przyjacielem człowieka” – wyjaśnienie co to znaczy , podanie przykładowych sytuacji w których pies pomaga człowiekowi .

Najpierw odwołujemy się do wiedzy dzieci , następnie dopowiadamy to czego nie powiedziało dziecko.

 

Te zwierzaki każdego dnia niosą człowiekowi pomoc! Zapewniają komfort i bezpieczeństwo osobom niewidomym czy niepełnosprawnym ruchowo. Wywołują uśmiech na twarzy pacjentów i ukojenie w chorobie podczas dogoterapii. Ratują ludzkie życie w czasie akcji ratowniczych.

Psy serwisowe są towarzyszami osób niepełnosprawnych ruchowo, poruszających się na wózku. Potrafią otworzyć lodówkę, zapalić światło, podać szalik czy dzwoniący telefon. Pomagają zdobyć większą pewność siebie, a co za tym idzie – samodzielność i niezależność. Pomoc psów serwisowych jest szczególnie cenna w miejscach publicznych, w urzędach, biurach i na uczelniach, czasem niedostatecznie przystosowanych do potrzeb osób poruszających się na wózkach. Specjalnie przeszkolone psy potrafią pomóc w razie przewrócenia się wózka, wezwać pomoc, gdy podopieczny zasłabnie, otworzyć drzwi, pomóc w ubieraniu się lub rozbieraniu, podać coś na odpowiednią wysokość – często dla osoby niepełnosprawnej są dodatkową parą rąk.

Pies przewodnik jest często nazywany oczami niewidomego. Dzięki niemu osoba niewidoma może się przemieszczać zdecydowanie szybciej i bezpieczniej, a co za tym idzie – być bardziej aktywna niż wtedy, gdy używała tylko białej laski. Doskonale wyszkolony pies pomaga na przykład wsiąść do autobusu, wskazuje schody, drzwi, krawężniki. Prowadząc człowieka, stara się omijać wszelkie przeszkody, jakie znajdują się na ich drodze. Jednak pies jest nie tylko przewodnikiem, ale także wiernym przyjacielem, doskonale odczuwającym nastrój swojego właściciela.

Psy ratownicze są wszędzie tam, gdzie żywioły zagrażają ludzkiemu zdrowiu i życiu. Wyciągają z wody tonących, pomagają szukać turystów zasypanych przez lawiny oraz ofiar trzęsień ziemi. Pies ratownik to prawdziwy bohater, który nie zawaha się zaryzykować swojego zdrowia i życia, aby uratować kogoś w potrzebie.

Pies terapeuta jest cierpliwy, pogodny, przyjazny wobec dzieci. Te jego cechy są wykorzystywane w tzw. dogoterapii, która dowiodła, że kontakt chorego dziecka z psem podczas zajęć prowadzonych przez specjalistów może być skuteczną formą wspomagania rehabilitacji.

Wyszkolenie jednego psa pomocnika jest długie, trwa ponad dwa lata.

 

https://www.youtube.com/watch?v=kKRfWtw8sBo

 

 

10. „Mój piesek” – praca plastyczna

- rysowanie kredkami,

- malowanie farbą,

- lepienie z plasteliny lub masy solnej

- wyklejanie szablonu kulkami krepiny.

 

https://pl.pinterest.com/pin/627196685578173220/

 

 

11. Słuchanie opowiadania Teresy Stempkowicz „Przyjaciele”

Było to bardzo dawno temu. Tak dawno, że psy rozumiały ludzką mowę, a nawet same potrafiły mówić.
Na skraju maleńkiej wsi mieszkali dwaj przyjaciele. Człowiek i pies. Ogromnie się przyjaźnili. Pewnego razu człowiek zachorował. Pies bardzo się tym martwił. Chudł, a jego sierść miała coraz mniej połysku.
Nie wiadomo co by było, gdyby nie dobre wróżki. Bardzo chciały one pomóc obydwu przyjaciołom. Długo rozmyślały nad tym, jak wyleczyć człowieka. W końcu jedna z nich przypomniała sobie o zaczarowanej jabłoni. Była to niezwykła jabłoń. Jabłka miała zupełnie zielone, a tylko jedno było czerwone. Właśnie ono posiadało cudowną moc uzdrawiania.
- Piesek na pewno odnajdzie tę jabłoń! – zawołały uradowane wróżki.
Pies natychmiast wyruszył na poszukiwanie cudownej jabłoni. Przewędrował kraj wzdłuż i wszerz. Wypytał o nią każdego kogo spotkał. Niestety, nikt nie wiedział, gdzie ona rośnie. Mimo to nie tracił nadziei. Szukał uparcie.
W końcu ją ujrzał. Cudowne jabłuszko rosło na najwyższej gałęzi. Właśnie próbował ją strącić, kiedy nadleciała papuga. Zerwała to jedyne czerwone jabłuszko i usiadła na sąsiednim drzewie.
- Papużko- poprosił pies – daj mi to jabłko! Mój przyjaciel jest bardzo chory i tylko ono może go wyleczyć.
- Chętnie ci je dam – zaskrzeczała papuga – ale musisz mi dać coś w zamian.
- Co byś chciała? Oddam za nie wszystko, co posiadam!
- Oddaj mi ludzką mowę- zażądała papuga- bo chciałabym zaprzyjaźnić się z człowiekiem.
Żal było psu stracić ludzką mowę, ale tak bardzo pragnął pomóc przyjacielowi! Spełnił więc żądanie papugi. Wziął cudowne jabłuszko i szybko zaniósł je je choremu.
Wkrótce człowiek wyzdrowiał. Dwaj przyjaciele byli szczęśliwi. Jednak nie mogli już ze sobą rozmawiać. Pies umiał tylko szczekać.
Pewnego razu człowiek spotkał papugę. Zdziwił się, że zna ona ludzką mowę.
- To ode mnie pies dostał zaczarowane jabłuszko- pochwaliła się papuga.
- A co ci za nie dał?- zapytał człowiek
Papuga zawstydziła się i nic nie odpowiedziała. Ale nietrudno było się wszystkiego domyślić.
Kiedy człowiek wrócił do domu, powiedział do psa:
- Nie martw się, mój piesku! Prawdziwi przyjaciele potrafią zrozumieć się bez słów!

 

12. Rozmowa na temat opowiadania:
- z kim przyjaźnił się człowiek?
- Jak się porozumiewali?
- Co się stało pewnego dnia?
- Jakie było lekarstwo na chorobe człowieka?
- Jak pies je zdobył?
- Co oddał w zamian?
- Jak się potem porozumiewali przyjaciele?

 

13. Zabawa naśladowcza „Co mówi pies” – dzieci jako pieski przedstawiają ruchem ciała, gestem i mimiką stany emocjonalne: ZŁY, WESOŁY, SMUTNY, CHORY, ŚPIĄCY, WYSTRASZONY.

 

14. Słuchanie piosenki „Jak rozmawiać z psem”

 

https://www.youtube.com/watch?v=C2j3BhxIey0

 

Jak rozmawiać trzeba z psem ~

Wy nie wiecie, a ja wiem,
Jak rozmawiać trzeba z psem,

Bo poznałem język psi,
Gdy mieszkałem w pewnej wsi.

A więc wołam: – Do mnie, psie!
I już pies odzywa się.

Potem wołam: – Hop-sa-sa!
I już mam przy sobie psa.

A gdy powiem: – Cicho leż!
Leżę ja i pies mój też.

Kiedy dłoń wyciągam doń,
Grzecznie liże moją dłoń.

I zabawnie szczerzy kły,
Choć nie bywa nigdy zły.

Gdy psu kość dam – pies ją ssie,
Bo to są zwyczaje psie.

Gdy pisałem wierszyk ten,
Pies u nóg mych zapadł w sen,

Potem wstał, wyprężył grzbiet,
Żebym z nim na spacer szedł.

Szliśmy razem – ja i on,
Pies postraszył stado wron,

Potem biegł zwyczajem psim,
A ja biegłem razem z nim.

On ujadał. A ja nie.
Pies i tak rozumie mnie,

Pies rozumie, bo ja wiem,
Jak rozmawiać trzeba z psem.

 

Pomoce na dysku google

 

https://drive.google.com/open?id=1SmOr8G3EESKXfiNc80wv8XhTqgcTueG4

 

Temat tygodnia: Nasi milusińscy

1. Na początku prosimy Rodziców o odczytanie krótkiego wiersza, a Wy dzieciaki przygotujcie swoje uszy i słuchajcie uważnie.

B. Forma „Przyjaciel”

Marzy Ania o piesku,
o kotku marzy Tomek.
Jurek chce mieć królika,
a świnkę morską Romek.

Każdy chce mieć przyjaciela,
dużego lub małego.
Zajmować się nim ciągle,
przytulić się do niego.

2. Czas na sprawdzenie jak uważnie słuchaliście. Oto kilka pytań do wiersza: – O kim marzy Ania? Kto marzy o kotku? Kto chce mieć królika? O kim marzy Romek?
A teraz mamy kilka pytań już nie na temat wiersza:
- Kto z Was ma jakieś zwierzątko w domu?
- Czy każde zwierzę może mieszkać z nami w domu?

3. Na pewno macie swój pokój lub ulubione miejsce w domu. Zwierzęta domowe też mają swoje ulubione miejsca w domu, w których odpoczywają. Zachęcamy do rozmowy z dziećmi na temat następujących terminów: akwarium, legowisko, klatka, drapak, terrarium. Obejrzyjcie teraz obrazek i powiedzcie, jakie zwierzęta odpoczywają w poszczególnych miejscach.
obrazek 1
4. Świetnie sobie radzicie! Teraz czas na zabawę ruchową „Rybki w akwarium”. Prosimy Rodziców o pomoc. Dzieci kładą się na brzuchu na dywanie.
- na hasło „ryby pływają w akwarium, poruszają ogonami” dzieci opierają się na łokciach, zginają nogi w kolanach i machają nimi;
- na hasło „rybki ruszają płetwami” wyciągają ręce na boki, wykonują ruchy samymi dłońmi poruszając nimi w nadgarstkach.

5. Dzieciaki czy pamiętacie jak w przedszkolu robiliśmy gimnastykę buzi? To teraz właśnie przyszedł czas, żeby rozgrzać trochę nasze buzie. Możecie wziąć lusterka i oglądać jak wspaniale wykonujecie ćwiczenia. Na pewno wiecie jak jedzą kotki. Zapraszam Was na „koci obiad”. Prosimy Rodziców o wspólne wykonywanie określonych czynności
Kotki:
- jedzą – układają dłonie w kształcie miseczki, wysuwają język z buzi, wysuwają język z buzi, wykonują ruchy naśladujące wylizywanie,
- oblizują z zadowoleniem górną wargę, potem dolną, następnie górną i dolną jednocześnie w prawą stronę , potem w lewą,
- po jedzeniu myją ząbki górne językiem, potem dolne,
- okazują zadowolenie – mruczą, uśmiechając się ze zwartymi zębami i ustami rozciągniętymi na boki.

6. Co powiecie na karmienie pieska? Pobawimy się trochę matematyką. Przygotowałyśmy dla Was kolorowankę pieska

więcej na stronie https://miastodzieci.pl/

więcej na stronie //www.kolorowankimalowanki.pl/

Pokolorujcie je i wytnijcie. Następnie przygotujcie spinacze do ubrań, które będą kościami dla naszego pieska. Będziecie przypinać do miski tyle spinaczy ile powie Wam zadanie. Prosimy Rodziców o pomoc w odczytywaniu zadań.
Na początku Zuzia włożyła pieskowi Azorowi do miski 3 kości (dzieci przyczepiają do miski 3 spinacze).
Po chwili wrócił Bartek ze szkoły i dołożył pieskowi 2 kości (dzieci doczepiają dwie kości). Ile kości ma teraz piesek?
Mama szybko biegała po domu i nie zauważyła, że w misce są już kości i dołożyła 2 kości (dzieci doczepiają 2 kości). Ile kości jest teraz w misce?
Tata zobaczył, że pies ma w misce aż 7 kości i szybko zabrał jemu z miski 3 kości (dzieci odczepiają z miski 3 spinacze). Ile kości zostało w misce?
Okazało się, że w domu mieszka jeszcze jeden pies Pimpek. Azor musi podzielić się pozostałymi kościami ze swoim przyjacielem (dzieci odczepiają pozostałe spinacze i dzielą po równo dla dwóch psów). Po ile kości ma każdy pies? Czy jeżeli Zuzia włoży do miski jeszcze jedną kość, pieski będą miały po równo?

7. Bardzo dobrze sobie poradziliście w liczeniu. To teraz trochę odpoczynku. Zapraszamy do obejrzenia krótkiego programu dla dzieci
więcej na stronie https://vod.tvp.pl/

8. Czy my dobrze pamiętamy, że Wy bardzo lubicie grać w gry planszowe? W takim razie mamy dla Was propozycje. Stworzycie swoje własne gry planszowe. Możecie wykonać na przykład pionki do gry z plasteliny (np. zwierzęta domowe). Narysujcie wspólnie z Rodzicami plansze do gry na dużym brystolu (tyle ile pól chcecie). Pomyślcie jakie zadania mogą znajdować się na planszy i poproście Rodziców o ich zapisanie (mogą to być zadania matematyczne, ćwiczenia gimnastyczne, cofanie się o kilka pól, pójście kilka pól do przodu, utrata kolejki np. na karmienie psa, zagadki o zwierzętach domowych). Kiedy przygotujecie grę, weźcie kostkę do gry i super się bawcie. Pamiętajcie, że nie zawsze się wygrywa

Temat tygodnia: Miałczy kotek miał

Miauczy kotek miau !
1.Wysłuchanie wiersza.

„ZGADYWANKA – RYMOWANKA”

W małym koszyczku leży podusia,
a na podusi
coś się porusza.
Ma małe uszka
i nosek mały,
a na dodatek
w futerku cały.
Gdybyś mu mleczka
w spodeczku dał,
to się przeciągnie
i powie – miauuu,
wyjdzie z koszyczka,
mleczko wypije
i brudny pyszczek
łapką umyje.

2.Rozmowy na temat kotów połączone z oglądaniem albumów, ilustracji. Próba odpowiedzi na pytanie – Jak możemy pomóc kotom?

3.Wysłuchanie ciekawostek na temat kotów.
Kot spędza średnio 2/3 doby na drzemce. Oznacza to, że dziewięcioletni kot przespał całe sześć lat swojego życia.
Koty blisko 1/3 czasu, w którym nie śpią, wykorzystują na mycie się.
W przeciwieństwie do psów, koty nie rozpoznają słodkiego smaku.
Koty z łatwością wdrapują się na drzewa, lecz zejście powrotem na ziemię stanowi dla nich problem. Haczykowate pazurki wygięte są tylko w jedną stronę, dlatego zejście z drzewa musi odbywać się w tej samej pozycji co wejście, tj. łebkiem w górę.
Koty wydają z siebie ok. 100 różnych dźwięków , psy natomiast tylko ok. 10.
Koci słuch jest lepszy niż słuch psa. Koty są w stanie wychwytywać dźwięki o wyższej częstotliwości, niż te, które są słyszalne przez człowieka.
Maksymalna prędkość biegnącego kota to 49km/h.
Koty mają zazwyczaj po 12 wąsów z każdej strony pyszczka.
Koty nie mają obojczyka. Ten „brak” sprawia, że mogą wciskać się we wszystkie szczeliny, przez które może przejść ich głowa.
Każdy koci nos jest tak unikalny, jak linie papilarne u człowieka.
Kot nie widzi tego, co znajduje się bezpośrednio przed jego nosem.
Gepardy to jedyne koty, które nie chowają pazurów.

4.”Idzie kot”- odzwierciedlanie ruchem treści piosenki.

Ref. Idzie kot, raz i dwa,
brylantowe oczy ma.
Idzie kot, raz dwa trzy,
skrada się przez nasze sny.
1. Stąpa cicho, bez hałasu,
cały miękki jak z atłasu.
Od ogona aż do uszu
miękki tak jak pluszak z pluszu,
miękki tak jak pluszak z pluszu.
Ref. Idzie kot, raz i dwa…
2.Włożył kapcie z aksamitu,
będzie chodził w nich do świtu.
A o świcie wśród poduszek
w ciepły zmieni się kłębuszek, w ciepły zmieni się kłębuszek.
Ref. Idzie kot, raz i dwa…

5.Zabawa z włóczką – zwijanie przez wybrane dziecko kłębka włóczki, do której przymocowana jest sylweta myszy.

6.”Gdzie jest kotek?”– określanie położenia kotka – maskotki (na krześle, pod krzesłem, za krzesłem itp.).

7.Kto odnajdzie kotka?
Zabawa dydaktyczna, ćwiczenie spostrzegawczości i określenia położenia kota w przestrzeni. Kotek psotek lubi się bawić w chowanego. Dziecko zamyka oczy. Rodzic ustawia kotka w różnych miejscach. Na sygnał dziecko otwiera oczy i opisuje położenie kota.

8.Opowieść ruchowa.
„Opowiem wam dzisiaj, co lubi robić kotek Felek. Kot Felek lubi spać. Położył się na dywanie. Najpierw spał na jednym boku, później na drugim boku, a później na plecach i na brzuchu (dzieci kładą się na podłodze, leżą na boku, przekręcają się na drugi bok, leżą na plecach, brzuchu). Kiedy już się wyspał, przeciągnął się, zrobił koci grzbiet i pomyślał, że jest bardzo głodny. Postanowił pójść do swojej miski i coś zjeść (idą na czworaka w różnych kierunkach, zatrzymują się i naśladują wylizywanie miski). Najedzony kot Felek postanowił pójść na spacer. Wyszedł na podwórko, popatrzył w 1 stronę, 2 stronę nikogo ciekawego nie zobaczył, dlatego postanowił wdrapał się na drzewo (w przysiadzie naśladują powolne wspinanie się na drzewo, przechodząc do pozycji stojącej, we wspięciu na palcach). Drzewo było duże, a kot mały. Nie udało mu się wejść. Usiadł pod drzewem i smutno miauczy (siadają i naśladują miauczenie kota). Po chwili znowu zaczął spacerować po podwórku (chodzą na czworaka w różnych kierunkach, przekraczają lub omijają przeszkody – rozłożone poduszki). Potem położył się na brzuchu i obserwował okolicę (leżą na brzuchu, opierają dłonie na podłodze, prostują ręce i unoszą głowy jak najwyżej, spoglądają raz w jedną, raz w drugą stronę). Późno już, jestem bardzo zmęczony – ziewnął trzy razy, miauknął trzy razy
i postanowił wrócić do domu. Czas spać (kładą się na podłodze i zwijają w kłębek).

9.Kot płot.
Układanie sylwety kota zgodnie z treścią wierszyka:
Był sobie mały kotek, co skoczył nad płotek.
Był też i duży kotek, co schował się pod płot.
Teraz dwa kotki bawią się wokół płotka.
Powiedz, gdzie możemy znaleźć małego, a gdzie dużego kotka?

10.Wspólny taniec do piosenki „Kotki dwa”. Odzwierciedlanie jej treści ruchem.

1.My jesteśmy kotki dwa,
każdy z nas dwa uszka ma. / 2x
A-a-a, kotki dwa,
każdy z nas dwa uszka ma.
2.My jesteśmy kotki dwa,
każdy z nas dwa oczka ma. / 2x
A-a-a, kotki dwa,
każdy z nas dwa oczka ma.
3.My jesteśmy kotki dwa,
Każdy z nas wąsiki ma. /2x
A-a-a, kotki dwa,
każdy z nas wąsiki ma.
4.My jesteśmy kotki dwa,
każdy z nas pazurki ma. /2x
A-a-a, kotki dwa,
każdy z nas pazurki ma.
5.My jesteśmy kotki dwa,
każdy z nas dwie łapki ma. /2x
A-a-a, kotki dwa,
dzieci-kotki, cha, cha, cha.

Temat tygodnia: Mama i Tata

Kochane dzieciaki! Wczoraj było święto Waszych Mam. Na pewno pamiętaliście o laurce i życzeniach dla Mamy. Jak już wiecie w tym tygodniu mówimy o Mamie i Tacie. Dlatego nie traćmy czasu i bawmy się dalej. Oto kilka propozycji dla Was. Miłej zabawy!

1. Na początku zachęcamy Was do rozmowy na temat sposobów spędzania czasu w Waszej rodzinie. Przygotujcie dużą kartkę i wspólnie z Rodzicami napiszcie lub narysujcie jak spędzacie wspólnie czas, co robicie, co jecie, gdzie chodzicie.

2. „Chcę być jak mama, chcę być jak tata!” – Waszym zadaniem jest dokończyć dwa zdania: Chcę być jak mama, bo….. i chcę być jak tata, bo…… oraz wykonać ruch z tym związany. (np. chcę być jak mama, bo mama pięknie maluje paznokcie i wykonać gest malowania pędzlem).

3. Zabawa „Gdzie oni są” – podczas tej zabawy bardzo prosimy Rodziców o pomoc. Do zabawy będą potrzebne obrazki przedstawiające członków rodziny. Prosimy dołączony obrazek rozciąć tak, aby każda osoba leżała osobno. Na początku Rodzice kładą na podłogę fotografię mamy, taty, córki i syna, a Wy dzieciaki wstajecie i będziecie chodzić po obwodzie koła. Na sygnał Rodzica odwracacie się tyłem do obrazków, a w tym czasie Rodzic zabiera jedną ilustrację. Waszym zadaniem jest zgadnąć, którego obrazka brakuje. Później Rodzice mogą dodać ilustrację babci i dziadka i zabawa trwa dalej.
rodzina
4. Trochę się poruszaliście to teraz czas na matematykę. Naszą zabawę nazwiemy „Rodzinny obiad”. Wytnijcie z kartek (mogą być kolorowe) 3 kółeczka, to będą talerzyki dla mamy, taty i dziecka (podpiszcie talerzyki mama, tata i swoje imię). Następnie przygotujcie 10 kamyczków (lub fasolek, zapałek) to będą nasze pierogi na obiad. Czas na zadanie. Mama, tata i dziecko usiedli przy stole. Każdy z nich dostał na talerz 3 pierogi, połóżcie proszę na każdym talerzu po 3 pierogi. Ile jest wszystkich pierogów na talerzach? Następnie mama oddała 1 pierożek tacie. Czy wszystkich pierogów jest nadal 9? Kto ma najwięcej, a kto ma najmniej pierogów? Na pewno super sobie poradziliście. Zachęcamy Rodziców do ułożenia innych zadań matematycznych.

5. Na pewno pamiętacie nasze wspólne zabawy paluszkowe w przedszkolu. Przypomnimy sobie jedną z nich – „Rodzinkę”. Przygotujcie Wasze rączki (zginamy w piąstkę) i zaczynamy: „Ten pierwszy to Dziadziuś (wyciągamy kciuk), tuż obok Babunia (wyciągamy palec wskazujący). Największy to Tatuś (wyciągamy palec środkowy), a przy nim Mamusia (wyciągamy palec serdeczny). A to ja dziecina mała (wyciągamy mały palec) i to jest rodzinka, moja rączka cała (machamy całą rączką).

6. Do kolejnej zabawy zaproście swoich Rodziców, siostry i braci. Każdy z Was niech przygotuje dla siebie stronę z gazety (najlepiej A3). Następnie włączcie piosenkę, którą każdy z Was lubi. Gdy muzyka gra, tańczycie na gazecie (tylko tak, żeby jej nie zniszczyć). Jeden z Rodziców musi wyłączać po jakimś czasie muzykę i wtedy wszyscy składają gazetę na pół. Następnie muzyka znów gra i po chwili znów milknie, później znowu składamy gazetę na pół. Ważne, żeby cały czas utrzymywać się na gazecie, naszymi nogami nie możemy dotykać podłogi. Zabawę powtarzamy kilkukrotnie. Kiedy gazeta jest już mała możemy tańczyć na jednej nodze, a nawet na paluszkach. Trzymamy kciuki!

7. Czas trochę odpocząć. Zachęcamy Was do wykonania telefonów z kubeczków, sznurka i zapałek. To od Was zależy jak telefon będzie długi. Dołączamy instrukcję

więcej na stronie https://dzieciecafizyka.pl/

Kiedy już telefony są gotowe, usiądźcie z Rodzicami w odpowiedniej odległości i powiedzcie im przez telefon za co im dziękujecie i za co ich kochacie. Następnie niech rolę się odwrócą, niech to rodzice powiedzą coś miłego swojemu dziecku.

8. Poznaliście już dwie piosenki o Rodzicach. Na koniec proponujemy, abyście wysłuchali jeszcze jednej piosenki
więcej na stronie https://www.youtube.com/

Temat tygodnia: Moja rodzina

Kochane dzieciaki! Wczoraj było święto Waszych Mam. Na pewno pamiętaliście o laurce i życzeniach dla Mamy. Jak już wiecie w tym tygodniu mówimy o Mamie i Tacie. Dlatego nie traćmy czasu i bawmy się dalej. Oto kilka propozycji dla Was. Miłej zabawy!

1. Na początku zachęcamy Was do rozmowy na temat sposobów spędzania czasu w Waszej rodzinie. Przygotujcie dużą kartkę i wspólnie z Rodzicami napiszcie lub narysujcie jak spędzacie wspólnie czas, co robicie, co jecie, gdzie chodzicie.

2. „Chcę być jak mama, chcę być jak tata!” – Waszym zadaniem jest dokończyć dwa zdania: Chcę być jak mama, bo….. i chcę być jak tata, bo…… oraz wykonać ruch z tym związany. (np. chcę być jak mama, bo mama pięknie maluje paznokcie i wykonać gest malowania pędzlem).

3. Zabawa „Gdzie oni są” – podczas tej zabawy bardzo prosimy Rodziców o pomoc. Do zabawy będą potrzebne obrazki przedstawiające członków rodziny. Prosimy dołączony obrazek rozciąć tak, aby każda osoba leżała osobno. Na początku Rodzice kładą na podłogę fotografię mamy, taty, córki i syna, a Wy dzieciaki wstajecie i będziecie chodzić po obwodzie koła. Na sygnał Rodzica odwracacie się tyłem do obrazków, a w tym czasie Rodzic zabiera jedną ilustrację. Waszym zadaniem jest zgadnąć, którego obrazka brakuje. Później Rodzice mogą dodać ilustrację babci i dziadka i zabawa trwa dalej.
rodzina
4. Trochę się poruszaliście to teraz czas na matematykę. Naszą zabawę nazwiemy „Rodzinny obiad”. Wytnijcie z kartek (mogą być kolorowe) 3 kółeczka, to będą talerzyki dla mamy, taty i dziecka (podpiszcie talerzyki mama, tata i swoje imię). Następnie przygotujcie 10 kamyczków (lub fasolek, zapałek) to będą nasze pierogi na obiad. Czas na zadanie. Mama, tata i dziecko usiedli przy stole. Każdy z nich dostał na talerz 3 pierogi, połóżcie proszę na każdym talerzu po 3 pierogi. Ile jest wszystkich pierogów na talerzach? Następnie mama oddała 1 pierożek tacie. Czy wszystkich pierogów jest nadal 9? Kto ma najwięcej, a kto ma najmniej pierogów? Na pewno super sobie poradziliście. Zachęcamy Rodziców do ułożenia innych zadań matematycznych.

5. Na pewno pamiętacie nasze wspólne zabawy paluszkowe w przedszkolu. Przypomnimy sobie jedną z nich – „Rodzinkę”. Przygotujcie Wasze rączki (zginamy w piąstkę) i zaczynamy: „Ten pierwszy to Dziadziuś (wyciągamy kciuk), tuż obok Babunia (wyciągamy palec wskazujący). Największy to Tatuś (wyciągamy palec środkowy), a przy nim Mamusia (wyciągamy palec serdeczny). A to ja dziecina mała (wyciągamy mały palec) i to jest rodzinka, moja rączka cała (machamy całą rączką).

6. Do kolejnej zabawy zaproście swoich Rodziców, siostry i braci. Każdy z Was niech przygotuje dla siebie stronę z gazety (najlepiej A3). Następnie włączcie piosenkę, którą każdy z Was lubi. Gdy muzyka gra, tańczycie na gazecie (tylko tak, żeby jej nie zniszczyć). Jeden z Rodziców musi wyłączać po jakimś czasie muzykę i wtedy wszyscy składają gazetę na pół. Następnie muzyka znów gra i po chwili znów milknie, później znowu składamy gazetę na pół. Ważne, żeby cały czas utrzymywać się na gazecie, naszymi nogami nie możemy dotykać podłogi. Zabawę powtarzamy kilkukrotnie. Kiedy gazeta jest już mała możemy tańczyć na jednej nodze, a nawet na paluszkach. Trzymamy kciuki!

7. Czas trochę odpocząć. Zachęcamy Was do wykonania telefonów z kubeczków, sznurka i zapałek. To od Was zależy jak telefon będzie długi. Dołączamy instrukcję

więcej na stronie https://dzieciecafizyka.pl/

Kiedy już telefony są gotowe, usiądźcie z Rodzicami w odpowiedniej odległości i powiedzcie im przez telefon za co im dziękujecie i za co ich kochacie. Następnie niech rolę się odwrócą, niech to rodzice powiedzą coś miłego swojemu dziecku.

8. Poznaliście już dwie piosenki o Rodzicach. Na koniec proponujemy, abyście wysłuchali jeszcze jednej piosenki
więcej na stronie https://www.youtube.com/

Temat tygodnia: Kochany Tata

KOCHANY TATA

1. „Moje ręce” – zabawa doskonaląca zmysł dotyku. Dziecko siedzi na dywanie z zamkniętymi oczami. W tle słychać spokojną, relaksacyjną muzykę. Rodzic ściszonym głosem prosi, by dziecko złożyło ręce jedną na drugą, poczuło miękką i delikatną skórę, delikatnie pomasowało palce, najpierw jednej, potem drugiej ręki, nadgarstki oraz przedramiona. Prosi by przez chwilę pocierało dłonią o dłoń, najpierw wolno, potem trochę szybciej, aż poczuje ciepło, które powstaje. Na zakończenie prosi, by otworzyło oczy i dokładnie przyjrzało się swoim dłoniom. Dziecko dzieli się swoimi spostrzeżeniami, opowiada, co widzi (paznokcie, drobne skaleczenia, linie, bruzdy) i co czuło w trakcie zabawy (ciepło, miękką i gładką skórę).
Poniżej znajdziecie Państwo link z muzyką relaksacyjną.

2. Zapoznanie dzieci z utworem pt.: „Piosenka dla taty”

3. Słuchanie wiersza pt.: „Wesoły tata” i odpowiedzi na pytania.

WESOŁY TATA (Piotr Pollak)

Mój tata jest niepoważny,
ciągle się ze mnie śmieje.
Kiedy ja mówię:
- Wciąż rosnę!
On mówi:
- Skąd ty malejesz!
Nie lubisz kaszy na mleku,
zostawiasz ser i warzywa,
więc wcale nie rośniesz, nie tyjesz,
tylko wciąż ciebie ubywa!
Staniesz się taki malutki,
że w krasnoludka się zmienisz,
będziesz się kąpać w akwarium
i drzemać w mojej kieszeni.
Nie pójdziesz na spacer z pieskiem,
tylko z chomikiem lub z myszką.
Ja na to:
- Dobrze, tato,
jutro na obiad zjem wszystko.
Ale ty razem ze mną
chrup marchew i sałatę,
bo jak się zmienię w zająca,
chce mieć zająca – tatę.

Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące wiersza
- O czym był wiersz?
- Kto wystąpił w wierszu?
- Z czego śmiał się tata chłopca?
- Dlaczego chłopiec chciał, żeby tata jadł z nim marchew i sałatę?
- W czym chcecie naśladować swojego tatę?

4. „Korale dla mamy, pasek dla taty” – zabawa dydaktyczna.
Przygotowujemy po 10 kółek i kwadratów w 2 wielkościach i 4 kolorach, długi sznurek lub skakankę, pasek szarego papieru o szerokości około 10-15 cm i długości ok. 2m. Zaczynamy układać wzór kółek na skakance w dowolnym rytmie, dziecko kontynuuje z zachowaniem podanej sekwencji, podobnie postępujemy z kwadratami na pasku papieru.

5. „Mój tata to…” – doskonalenie umiejętności wypowiadania się na określony temat, prezentacja i krótka charakterystyka taty (wygląd zewnętrzny, usposobienie). Szukanie u siebie (dziecka) cech po tacie.

6. Ćwiczenia słuchowe „Kto mieszka w domu”
Rodzic podaje nazwy członków rodziny, dzieląc je rytmicznie na sylaby, a dziecko podaje pełną nazwę. Następnie dziecko podaje nazwy członków własnej rodziny, dzieląc je rytmicznie (na sylaby), a rodzic odgaduje, o kogo chodzi, np. ma – ma, ta – ta, sios – tra, brat, bab – cia, wu – jek, itp.

7. Czytanie globalne wyrazów: mama, tata
Potrzebne będą; wydrukowane wyrazy mama, tata, druciki kreatywne, wałeczek plasteliny.
Dziecko siedzi np. na dywanie i układa przed sobą wyrazy do globalnego czytania. Razem z rodzicem głośno je czyta. Dzieli wyrazy rytmicznie (na sylaby) z wyklaskiwaniem, wodzi palcem po każdej literce, układa kształty z kreatywnych drucików. Wykleja literki cienkim wałeczkiem plasteliny.

8. Wyprawa rowerowa z moim tatą – zabawa ruchowa.
Zapraszam was do wspólnej zabawy. Rodzic z dzieckiem kładzie się na podłodze: na plecach, naprzeciwko siebie, unoszą lekko nogi zgięte w kolanach, stopy stykają się ze sobą. Naśladujemy jazdę rowerem. Rower może jechać z górki – szybko lub wjeżdża pod wysoką górkę – bardzo wolno.

9. „Maluję portret taty” – Przypomnienie pojęcia „portret”. Dziecko maluje portret taty z zachowaniem szczegółów jego wyglądu: kolor oczu, pieprzyki, kolor włosów, zarost itd.

Na zakończenie tygodnia jeszcze raz dziękujemy naszym Mamusiom i Tatusiom za to, że po prostu są, troszczą się o nas i bardzo nas kochają.

Komentarze zamknięte.