Zabawy logopedyczne.

Drodzy Rodzice i Dzieci!
Zachęcamy do utrwalania dotychczasowych ćwiczeń z zeszytów logopedycznych. Poniżej kilka propozycji ćwiczeń, których naturalnie nie trzeba wykonywać jednego dnia.

1. Ćwiczenia słuchowe
Przykłady:
„Co słyszę?” – dziecko nasłuchuje i rozpoznaje odgłosy dochodzące z sąsiedztwa, ulicy, różne sprzęty, pojazdy, zwierzęta.
Szukanie ukrytego zegarka, radia, dzwoniącego budzika.
Wyróżnianie wyrazów w zdaniu. (Z ilu wyrazów składa się zdanie: Mama czyta książkę. (3)
Dzielenie na sylaby imion dzieci, rzeczy, zwierząt.
Wyszukiwanie imion dwusylabowych i trzysylabowych.
Rozróżnianie mowy prawidłowej od nieprawidłowej.
„Co to za wyraz?” – rodzic i dziecko naprzemiennie głoskują wyrazy i zgadują. (m – a – m – a (mama), b – a – l – o – n (balon) itp.
„Co słyszysz na początku / końcu/ w środku wyrazu?” (nagłos: kot (k), owoc (o) itp., wygłos: rak (k), kos (s) itd., śródgłos: bok (o), rak (a) itp.

Ciekawy artykuł pomagający nauczyć dziecko głoskować i dzielić wyrazy na sylaby: www.mjakmama24.pl

2. Ćwiczenia oddechowe – poprawiają wydolność oddechową, sprzyjają wydłużaniu fazy wydechowej, co powoduje poprawę jakości mowy. Ćwiczenia prowadzone są najczęściej w formie zabawowej, przy wykorzystaniu różnych środków, np. piórek, piłeczek, wody mydlanej, chrupek, wiatraczków itp. Są także wplatane w opowieści i zabawy ruchowe.
Przesyłam link do ciekawych propozycji ćwiczeń oddechowych: zabawkilundi.pl

3. Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego:

Ćwiczenia warg:
Cmokanie, parskanie, masaż warg zębami ( górnymi dolnej wargi i odwrotnie).
Wymowa samogłosek w parach: a-i, a-u,i-a,u-o,o-i,u-i,a-o, e-oitp.
Wysuwanie warg w „ ryjek”, cofanie w „ uśmiech”.
Wysuwanie warg w przód, następnie przesuwanie warg w prawo, w lewo.

Ćwiczenia języka:
„Głaskanie podniebienia” czubkiem języka, jama ustna szeroko otwarta.
Oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych / krążenie językiem/.
Wysuwanie języka w przód i cofanie w głąb jamy ustnej.
Kląskanie językiem.
Dotykanie czubkiem języka na zmianę do górnych i dolnych zębów, przy maksymalnym otwarciu ust.
Język przyjmuje na przemian kształt „łopaty” i „grota”.
Oblizywanie zębów po wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni dziąseł pod wargami. Usta zamknięte.

Ćwiczenia usprawniające podniebienie miękkie:
Wywołanie ziewania przy nisko opuszczonej szczęce dolnej.
Płukanie gardła ciepłą wodą.
„Chrapanie” na wdechu i wydechu.
Głębokie oddychanie przez usta przy zatkanym nosie i odwrotnie.

Ćwiczenia policzków:
Nadymanie policzków –„ gruby miś”.
Wciąganie policzków –„ chudy zajączek”.
Naprzemiennie „ gruby miś” –„ chudy zajączek”.
Nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na zmianę.

Dołączamy link do logopestka.pl z propozycjami zabaw i materiałami do samodzielnego pobrania i wydrukowania
Życzymy owocnych ćwiczeń i miłej zabawy!

Wasze logopedki.

LOGOPEDA1
LOGOPEDA2
LOGOPEDA3
LOGOPEDA5
LOGOPEDA7
logopeda6a
LOGOPEDA6

PROPOZYCJA II.

Szanowni Państwo
Bardzo prosimy o kontynuowanie ćwiczeń, które dzieci otrzymały przed ogłoszeniem epidemii. Codzienna i systematyczna praca nie tylko poprawi pracę artykulatorów naszych podopiecznych, ale też pomoże w dalszej pracy tuż po powrocie do przedszkola.
Proszę wybierać kilka (3-4) ćwiczeń motoryki narządów artykulacyjnych dziennie – plus jedno oddechowe.
Ćwiczenia dla młodszych grup:
KRASNALE, BIEDRONECZKI, ZAJĄCZKI, ŻABKI i MOTYLKI
Ćwiczenia słuchowe – bardzo ważna grupa ćwiczeń logopedycznych, ponieważ często opóźnienia czy zaburzenia rozwoju mowy pojawiają się na skutek opóźnień rozwoju słuchu fonematycznego (tzw. słuchu mownego). Stymulując funkcje słuchowe przyczyniamy się do rozwoju mowy dziecka.
Przykłady ćwiczeń:
„ Co słyszę?” – dzieci siedzą z zamkniętymi oczami i nasłuchują, rozpoznają odgłosy dochodzące z sąsiedztwa, ulicy. Przykładowa strona z odgłosami
„ Zgadnij, co wydało dźwięk?” – uderzanie pałeczką w szkło, fajans, metal, kamień, drewno itp. Toczenie różnych przedmiotów po podłodze (np. piłki, kasztana, kamienia), rozpoznawanie odgłosu przez dzieci.
Rozpoznawanie różnych przedmiotów w zamkniętym pudełku po wydawanym odgłosie – groch, kamyki, gwoździe, cukier, kasza itp.
Uderzanie o siebie klockami, łyżeczkami, garnuszkami; uderzanie łyżeczką o pustą szklankę, o szklankę z wodą, klaskanie, darcie papieru, gniecenie papieru, przelewanie wody (z wysokości, z niska), drapanie po szkle, papierze, stole.
Rozpoznawanie głosu, szmeru, źródła dźwięku – miejsca, kierunku, odległości, ilości dźwięków (dużo- mało), głośności ( cicho – głośno).
Szukanie ukrytego zegarka, radia, dzwoniącego budzika.
Rozróżnianie i naśladowanie głosów zwierząt: kota, psa, krowy, kury, koguta, kaczki, gęsi itp.
Rozróżnianie odgłosów pojazdów: samochodu, pociągu, motoru, traktora itp.
Rozpoznawanie po dźwięku różnych urządzeń domowych, np. odkurzacz, mikser, suszarka, pralka itp.

Dla dzieci starszych (WIEWIÓRECZKI, MUCHOMORKI, JEŻYKI, SŁONECZKA, PSZCZÓŁKI)
Wyróżnianie wyrazów w zdaniu ( stawiamy tyle klocków, rysujemy tyle kółeczek, klaszczemy tyle razy ile słów słyszy dziecko w wypowiadanym zdaniu).
Wydzielanie sylab w wyrazach poprzez wystukiwanie sylab, wyklaskiwanie, badanie ile razy opadnie żuchwa (na ręce) przy wybrzmiewaniu sylab.
Nazywanie obrazków – dziecko kończy wyraz po pierwszej sylabie wypowiedzianej przez rodzica (lub starsze rodzeństwo – pamiętajmy, że te ćwiczenia mają być w formie zabawy), a potem odwrotnie – dziecko zaczyna.
Dzielenie na sylaby imion dzieci, mamy, taty, babci czy dziadka. Ciekawy artykuł pomagający nauczyć dziecko głoskować i dzielić wyrazy na sylaby:
Więcej na stronie www.mjakmama24.pl
Wyszukiwanie imion rozpoczynających się od samogłoski, następnie od podanej spółgłoski.
Ćwiczenia z paronimami: bułka – półka, domek –Tomek, koza – kosa itp.
Rozróżnianie mowy prawidłowej od nieprawidłowej. (Podajemy dziecku wyraz i prosimy, aby wtedy gdy słyszy prawidłową formę np. klasnął w dłonie, np. lowel – rower, safa – szafa, capka – czapka, samochód – samochód, itd.)
Ćwiczenia oddechowe poprawiają wydolność oddechową, sprzyjają wydłużaniu fazy wydechowej, co powoduje poprawę jakości mowy. Ćwiczenia prowadzone są najczęściej w formie zabawowej, przy wykorzystaniu różnych środków, np. piórek, piłeczek, wody mydlanej, chrupek, wiatraczków itp. Są także wplatane w opowieści i zabawy ruchowe.
Wdech nosem (usta zamknięte) i wydech ustami.
Dmuchanie na płomień świecy.
Dmuchanie na piłeczkę pingpongową, wyścigi piłeczek.
Dmuchanie na kulkę z waty, na wiatraczek.
Chłodzenie „ gorącej zupy” – dmuchanie ciągłym strumieniem.
„ Zdmuchiwanie mlecza” – długo, aż spadną wszystkie nasionka.
Chuchanie na zmarznięte ręce.
Naśladowanie lokomotywy – wydmuchiwanie „nadmiaru pary” – ffff, szszsz.
Naśladowanie balonika – wypuszczanie powietrza z jednoczesnym odgłosem „ sssss”.
Nadmuchiwanie balonika.
Naśladowanie syreny – „ eu-eu- eu”, „ au-au-au” – na jednym wydechu.
Wyścigi chrupek – dmuchanie w parach.
Dmuchanie na piórko, aby nie spadło.
Liczenie na jednym wydechu.
Powtarzanie zdań na jednym wydechu – najpierw krótkich, potem coraz dłuższych.
Powtarzanie zdań szeptem.
Naśladowanie śmiechu różnych osób:
- staruszki: che- che- che;
- kobiety – wesołe cha- cha- cha;
- mężczyzny – rubaszne ho- ho- ho;
- dziewczynki – piskliwe, chichotliwe chi- chi- chi.
Przesyłam link do ciekawych propozycji ćwiczeń oddechowych: zabawkilundi.pl

Ćwiczenia motoryki narządów artykulacyjnych.
U większości dzieci z wadą wymowy występuje obniżona sprawność narządów artykulacyjnych  (języka, warg, policzków, podniebienia miękkiego). Czasem przyczyną wady wymowy są nieprawidłowości w budowie anatomicznej narządów mowy, np. zbyt krótkie wędzidełko podjęzykowe, przerośnięty język, zbyt duża masa języka, rozszczep wargi itp. Przyczyną bywają także, szczególnie u dzieci młodszych, nieprawidłowe nawyki związane z połykaniem lub oddychaniem. Konieczne są w tych wszystkich wypadkach ćwiczenia motoryki narządów mowy.
Większość ćwiczeń wymaga wielokrotnego powtarzania, więc konieczne jest stosowanie metod zabawowych podczas ćwiczeń.
Ćwiczenia warg:
Wymawianie na przemian „ a-o” przy maksymalnym oddaleniu od siebie wargi górnej i dolnej.
Oddalanie od siebie kącików ust – wymawianie „ iii”.
Zbliżanie do siebie kącików ust – wymawianie „ uuu”.
Naprzemienne wymawianie „ i – u”
Wysuwanie warg w „ ryjek”, cofanie w „ uśmiech
Cmokanie.
Parskanie (wprawianie warg w drganie).
Masaż warg zębami ( górnymi dolnej wargi  i odwrotnie).
Dmuchanie na płomień świecy, na watkę lub piłkę pingpongową.
Układanie ust jak przy wymowie samogłosek ustnych, z wyraźną, przesadną artykulacją warg, np. w kolejności: a-i-o-u-y-e,  u-a-i-o-e-y,  o-a-y-i-u,  e-y-i-o-a-u,  u-i-y-a-o.
Wymowa samogłosek w parach: a-i, a-u,  i-a,  u-o,  o-i,  u-i,  a-o, e-o  itp.
Wysuwanie warg w przód, następnie przesuwanie warg w prawo, w lewo.
Wysuwanie warg w przód, następnie krążenie wysuniętymi wargami.
Zaciskanie warg, przytrzymanie kilka sekund i rozluźnienie ich;
„Nadmuchiwanie” policzków – nadymamy policzki przy zamkniętych wargach, a potem gwałtownie wypuszczamy powietrze;
 Ćwiczenia języka: 
„ Malowanie podniebienia” czubkiem języka, jama ustna szeroko otwarta.
Dotykanie językiem do nosa, do brody, w stronę ucha lewego i prawego.
Oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych (krążenie językiem).
Wysuwanie języka w przód i cofanie w głąb jamy ustnej.
Kląskanie językiem.
Dotykanie czubkiem języka na zmianę do górnych i dolnych zębów, przy maksymalnym otwarciu ust (żuchwa opuszczona).
język dotyka raz za dolnymi raz górnymi zębami. Buzia otwarta;
Język wysunięty w kształcie grota wykonuje poziome ruchy wahadłowe od jednego do drugiego kącika ust.
Rurka – wargi ściągnięte  i zaokrąglone unoszą boki języka.
Język lekko wysunięty opiera się na wardze dolnej i przyjmuje na przemian kształt „łopaty” i „grota”.
Ruchy koliste języka w prawo i w lewo na zewnątrz jamy ustnej.
Oblizywanie zębów po wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni dziąseł pod wargami. Usta zamknięte.
„Malowanie podłogi” – czubek języka przesuwa się ku tyłowi po dnie jamy ustnej i wraca do wewnętrznej strony zębów dolnych.
Zlizywanie czubkiem języka przyklejonego do wałka dziąsłowego kawałka opłatka, chrupka kukurydzianego, miodu. Usta szeroko otwarte.
Liczenie” zębów górnych. Buzia otwarta. Język dotyka kolejno każdego zęba-od prawej do lewej strony i odwrotnie;
Wysuwanie języka z jamy ustnej i cofanie go. Buzia szeroko otwarta – język nie dotyka ust;
Ćwiczenia usprawniające podniebienie miękkie:
Wywołanie ziewania przy nisko opuszczonej szczęce dolnej.
Płukanie gardła ciepłą wodą.
„ Chrapanie” na wdechu i wydechu.
Klaskanie tyłem języka;
Głębokie oddychanie przez usta przy zatkanym nosie i odwrotnie.
Masowanie tyłem języka podniebienia miękkiego, czubek języka nie unosi się;
Wymawianie połączeń głosek tylnojęzykowych zwartych z samogłoskami, np. ga, go, ge, gu, gy, gi, gą, gę, ka, ko, ke, ky, ki, ku, ak, ok, ek, ik, yk, uk…
Wypowiadanie sylab / jak wyżej/ i logatomów: aga, ogo, ugu, eke, yky, ygy, iki, Igi, ago, egę itp.
Nabieranie powietrza nosem i zatrzymanie w jamie ustnej. Policzki nadęte. Początkowo nadymać policzki z zatkanym nosem, a następnie próbować połykać powietrze.
Ćwiczenia policzków:
Nadymanie policzków – „ gruby miś”.
Wciąganie policzków – „ chudy zajączek”.
Nabieranie powietrza w usta i zatrzymanie w jamie ustnej, krążenie tym powietrzem, powolne wypuszczanie powietrza.
Naprzemiennie „ gruby miś” – „ chudy zajączek”.
Nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na zmianę.
Ćwiczenia prawidłowego połykania (wyrobienie nawyku połykania z językiem ułożonym na wałku dziąsłowym):
Unoszenie języka na wałek dziąsłowy za górnymi zębami przy otwartych a następnie zamkniętych ustach.
Lizanie czubkiem języka wałka dziąsłowego.
Trzymanie czubkiem języka cukierka tik-tak przy wałku dziąsłowym, jednoczesne połykanie śliny.
Ćwiczenie jak wyżej z kawałeczkiem czekolady przyklejonym do wałka dziąsłowego.
Poniżej dołączamy kilka propozycji, aby urozmaicić ćwiczenia dla dzieci z sygmatyzmem:
Gra logopedyczna: wordwall.net
Karty pracy: (załącznki)
obrazki
obrazki2
obrazki3
obrazki4

Komentarze zamknięte.